Σαν απολιθώματα από το παρελθόν μοιάζουν ανθρώπους, ζουν και περπατούν ανάμεσα μας. Προσπαθούν λέει να αναβιώσουν κάτι το οποίο φαντάζονται ότι υπήρξε κάποτε. Κάτι που ήταν πριν χιλιάδες χρόνια. Και αντί να προχωρήσουν μπροστά στην εξέλιξη, με βήματα της μούμιας ή των ζόμπι προσπαθούν να πείσουν ότι ξέρουν τον δρόμο προς την ανάταση της ψυχής του ανθρώπου. Πρόκειται για ζόμπι που έχουν δημιουργηθεί αλλά και αναπαραχθεί σε μια λανθάνουσα αποτίμηση και αξιολόγηση του παρελθόντος. Και αντί να διδαχτούν από το παρελθόν, γυρνούν χωρίς λογική να το αναβιώσουν. Είναι όλοι αυτοί που δεν κατάφεραν να προσαρμοστούν με την ζωή αλλά και την εξέλιξη των ειδών. Καλή ή κακή αυτή η εξέλιξη, είναι ένα βήμα προς μια κατεύθυνση. Η στασιμότητα που επιθυμούν δεν έχει καμία θέση στην ιστορία του ανθρώπου. Και πρόκειται για στασιμότητα αφού δεν επιζητούν ουσιαστικά να καλυτερεύσουν το πνεύμα, αλλά να ανακυριχθούν σε νέοι μεσσίες στην θέση του Μεσσία, ή θεοί στην θέση των Θεών. Άλλο πράγμα η επιστροφή στις ρίζες και άλλο η επιστροφή στην κατάσταση του παρελθόντος. Η επιστροφή στις ρίζες που είναι άξια σημασίας και προσοχής είναι η κατανόηση των μυστικών, μυστικιστικών τελετών, αλλά και η σωστή κατανόηση της φιλοσοφίας για την ζωή, όχι η αναβίωση του τρόπου ζωής αλλά της φιλοσοφίας της ζωής προσαρμοσμένη στα σημερινά δεδομένα. Οι θεατρικού τύπου παιδομαζώξεις δεν έχουν καμία σχέση με την ιεροτελεστία και το θέατρο των μυστηρίων αλλά και της φιλοσοφίας του παρελθόντος. Δεν έχει σημασία πως βαπτίζεσαι ή πως αποκαλείς εσένα και τον περίγυρο σου αλλά το τι στα αλήθεια είσαι. Και όταν είσαι ζόμπι το μόνο που μπορείς να αναβιώσεις είναι πεθαμένα κινηματογραφικά σκετσάκια αυτού που φαντάζεσαι ότι μπορεί να ήταν η ουσία μέσα σε όλα όσα είπαν και έκαναν οι παλιότεροι. Και αντί να βασιστούμε πάνω στους παλιότερους και να κάνουμε κάτι για μας, απλά προσπαθούμε να τους μοιάσουμε ζώντας σε έναν άλλο κόσμο και άλλο πολιτισμό. Καλός ή κακός αυτός ο πολιτισμός είναι η εξέλιξη ή αν θέλετε η κατάντια εκείνου που κάποτε υπήρχε. Αλλά εκείνο υπήρξε όταν έπρεπε και όταν ήταν αλλιώς τα πράγματα. Το να γυρίζεις πίσω στις ρίζες δεν έχει καμία σχέση με το να μην αποδέχεσαι ποιανού εξέλιξη είσαι. Και προφανώς τα ζόμπι δεν είναι εξέλιξη εκείνου που θέλουν να μοιάσουν. Είναι η εξέλιξη της εξέλιξης αυτού. Υπάρχουν άνθρωποι που όταν φτάνουν σε μια ηλικία επιθυμούν να είναι όπως ήταν 20 χρόνων. Κάποιοι αλλάζουν τρόπο σκέψεις και ανανεώνονται, φρεσκάρονται και γεμίζουν ενέργεια και πάθος. Και κάποιοι άλλοι απλά παλιμπαιδίζουν. Αρχίζουν να συμπεριφέροντε όπως όταν ήταν 20 χάνοντας την ωριμότητα που έπρεπε να ήταν η «λογική» εξέλιξη τους. Πέφτοντας όχι απλά στα ίδια λάθη, αλλά σε χειρότερα τραβόντας προς την άβυσσο τους ανυποψίαστους. Έτσι και τα ζόμπι παίζουν σε ένα θέατρο που δεν έχει τίποτα το αξιόλογο πέρα απο τις θεατρικές αναπαραστάσεις αυτού που νομίζουν ότι κατέχουν. Φυσικά για έκσταση ούτε λόγος μια και τα ζόμπι στο τσακίρ κέφι άντε να κάνουν μια γύρα γύρω από τον άξονα της άγνοιας τους. Έτσι έχουμε φτάσει στο σημείο να έχουμε γεμίσει ζόμπι που με το αστείο περπάτημα τους προσπαθούν να πείσουν πρώτα τους εαυτούς τους και μετά άλλα υποψήφια θύματα ότι μπορούν και ξέρουν ποιο είναι το μυστικό για μια καλύτερη ζωή, βασισμένη πάνω στην φιλοσοφία του παρελθόντος, αποκομμένοι από την πραγματικότητα (καλή ή κακή). Δηλ. προσπαθούν να δημιουργήσουν μια νέα στρατιά ανθρώπων που δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη τους για αυτό που δεν τους αρέσει και χώνουν το κεφάλι μέσα στην άμμο, σαν στρουθοκάμηλοι νομίζοντας ότι έτσι κάνουν κάτι.
Βέβαια μέσα σε αυτό τον πανικό υπάρχουν και οι λύκοι…
Όχι που δεν θα υπήρχαν…
Αυτοί είναι μια νέα ράτσα. Είναι τα λυκοζόμπι. Αυτά τα ζόμπι λέγονται έτσι γιατί πολύ απλά μπορεί να νιώθουν σαν ζόμπι αλλά συμπεριφέροντε σαν λύκοι ή το αντίθετο; Εκμεταλλεύονται την όλη κατάσταση όχι για κανέναν άλλο λόγο, πέρα από το προσωπικό τους κέρδος. Είναι εκείνα τα ζόμπι που ξέρουν ότι οδηγούνται σε λάθος δρόμο και απλά τον ακολουθούν ευελπιστώντας να κερδίσουν κάτι μέσα σε όλο αυτό τον χαμό που υποτίθεται ότι θέλουν να διαγράψουν και να αλλάξουν.
Αυτή είναι και η πιο επικίνδυνη ράτσα ζόμπι. Όχι μόνο γιατί παραπλανούν εσκεμμένα όλο και περισσότερους για προσωπικό τους όφελος αλλά είναι πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα για να το κερδίσουν. Από μαζικές παιδομαζώξεις θεατρικού περιεχομένου, μέχρι προσηλυτισμό από μέσα μαζικής ενημέρωσης και βασικά του net. Δημιουργούν ομάδες κρούσης, ομάδες γνωριμίας και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο και κάνουν την δουλειά τους. Και το χειρότερο μπαίνουν σε ήδη υπάρχουσες ομάδες με το πρόσχημα ότι ενδιαφέρονται για τα ίδια πράγματα και με έναν απεχθή τρόπο κάνουν την επίθεση τους.
Δημιουργούν ένα δίκτυο επικοινωνίας κάτω από το δίκτυο επικοινωνίας των κοινοτήτων τους και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν με κάθε δυνατό τρόπο ότι περάσει και ότι πετάξει πάνω από τα λεγόμενα τους.
Είναι σαν μια άλλη εκκλησία, άλλοι έχουν τον βαθμό του παπά, άλλοι του αρχιεπίσκοπου και άλλοι του πατριάρχη. Οικουμενικός δεν ξέρω εάν υπάρχει, αλλά όποιος και αν έχει ψηφιστεί νομίζει ότι είναι, μια και στους λύκους δεν υπάρχει αρχηγός. Πάνε όλοι μαζί με έναν κοινό σκοπό… το κυνήγι.
Είναι ένα τερατώδες σύστημα αντιλήψεων που έχουν ΣΚΟΠΙΜΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΚΑ βάλει μέσα στα κεφάλια και πίσω από τις νοοτροπίες των νέων, εκείνοι που τους κατασκεύασαν και εξακολουθούν να τους κατασκευάζουν να είναι αυτό που είναι, μέσα από το σκοταδιστικό – παλαιολιθικό σύστημα και από το αποκτηνωτικό επίπεδο που υπηρετεί ο δήθεν «ανταγωνισμός»
Και το mantri είναι Λιακουρορθόδοξο
Kοινωνική οδύσσεια 
