Σίγουρα θα σας έχουν ξυπνήσει ή ενοχλήσει κάποια στιγμή παίρνοντάς σας τηλέφωνο (από απόκρυψη πάντα) για να σας ενημερώσουν για τις υπέροχες προσφορές που “τρέχουν” αυτή τη βδομάδα, είτε από κάποια τράπεζα ,είτε από κάποια εταιρία κινητής τηλεφωνίας κλπ κλπ.
Δε θίγω το θέμα των προσωπικών δεδομένων, κάποια άλλη φορά ίσως…
Χτυπά λοιπόν το κινητό μου ενώ ήμουν καθ οδόν για Θεσ/νικη, κάπου εκεί στο ύψος των Τεμπών.
“Καλησπέρα σας” μου λέει η κοπέλα στην άλλη γραμμή, “είστε ο κος. ….;” μπλα μπλα μπλα και αρχίζει ο διάλογος.
Συνήθως δεν απαντώ ξερά και αρνητικά, ίσως επειδή κάποια φίλη μου κάνει την ίδια δουλειά και κατανοώ την όλη κατάσταση…
Ξεκινάει λοιπόν να μου λέει για μια νέα υπηρεσία της κινητής τηλεφωνίας που είμαι συνδρομητής ,σχετικά με τα bonus που θα “απολαμβάνω” αν δεχτώ να ενταχθώ…
Και αρχίζει να λέει, να λέει, να λέει…
Μετά από κανα τέταρτο και αφού και εγώ της έδειξα ότι θα με ενδιέφερε η όλη κατάσταση, μιας και με την έκδοση τέτοιων καρτών, αν δεν τις χρησιμοποιήσεις ποτέ δεν έχεις πρόβλημα και ίσα ίσα που η κοπελίτσα θα χρεωθεί την εγγραφή και θα τύχει κάποιων bonus, με ρωτάει το εξής κουφό…
“Χμ, ωραία,,, θα θελα να μου πείτε τώρα το ποσό της φορολογικής σας δήλωσης πόσο είναι΄ πρέπει να σας πω ότι για να εκδοθεί η κάρτα , απαραίτητη προϋπόθεση είναι το ότι πρέπει η δήλωσή σας να υπερβαίνει τις 5.000€!!!”
Αρχίζω να γελάω και με ρωτάει το λόγο, (είχαμε αποκτήσει οικειότητα βλέπεις)..
“Τι να σου πω” της λέω, “γιατί δε μου κανες αυτή την ερώτηση εξ αρχής να μην ταλαιπωρούμαστε.
Ξέρεις ποιο ρητορικό σχήμα χρησιμοποιησες αυτή τη στιγμή;”
“Δε σας καταλαβαίνω” μου κάνει…
“Τεσπα, εις την φιλολογικήν, αυτό που έκανες μόλις τώρα λέγεται “προθύστερο“, (όταν δηλαδή το πρώτο γίνεται επόμενο-ύστερο). Φάγαμε τόση ώρα και συ και γω, για κάτι αβέβαιο”
Τι να κάνει, αρχίζει να γελάει και μου λέει πως ,”έτσι είναι το καταστατικό“…
Το καταστατικό λοιπόν, που λέει πως η ενημέρωση πάση θυσία πρέπει να γίνει, άσχετα αν τελικά δε θα χει άμεσο αποτέλεσμα…
Προβληματίστηκα είναι η αλήθεια, μιας και δεν έχω ιδέα από marketing και λοιπά ωραία πράγματα, την ευχαρίστησα με ευχαρίστησε και αυτό ήταν όλο…(όχι δεν ανταλλάξαμε τηλέφωνα, ούτε το κάναμε σενάριο για σειρά του Παπακαλιάτη!)
Ακόμα δεκαπέντε λεπτά χαμένα από τη ζωή μας.
Αλλά ,σάμπως ήταν τα πρώτα ή τα τελευταία;
Και το mantri είναι Λιακουρορθόδοξο
