Από Μαύρο Γάτο
Ζούμε καθημερινά τη βία σε όλες της τις εκδοχές. Βία στο σπίτι, φωνές, καυγάδες, τσακωμοί, χειροδικίες, ειδικά όταν τα οικονομικά είναι στενά – είναι γνωστό ότι η φτώχεια και η μιζέρια πάνε μαζί. Βία στη δουλειά, με άθλιες συνθήκες εργασίας για τους περισσότερους και καθεστώς διαρκούς εκβιασμού από τους εργοδότες. Βία στους δρόμους, όπου επικρατεί το δίκαιο του ισχυροτέρου στην πιό ωμή του μορφή. Τυφλή βία από εκείνους που υποτίθεται πως είναι ταγμένοι στην διατήρηση της τάξης και στην εφαρμογή του Νόμου, τους Έλληνες αστυνομικούς. Ανεξέλεγκτη βία στις φυλακές. Βία, φυσικά, στα γήπεδα…
Με μια καμπάνια στο Διαδίκτυο δεν θ’ αλλάξει κάτι. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΙΑ Ν’ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΤΙ. Οι πολιτικοί μας, ταμπουρωμένοι στις βίλλες τους και στις τεθωρακισμένες τους αμαξάρες, δεν νοιάζονται και πολύ για τέτοιες λεπτομέρειες. Άλλωστε τα σκληρά μέτρα που θα έπρεπε να πάρουν αν πραγματικά ήθελαν ν’ αλλάξει κάτι, θα τους στερούσαν αρκετές ψήφους. Γι’ άλλη μια φορά λοιπόν, και μακάρι να βγω ψεύτης, θα πάρουν θεαματικά και υπερβολικά μέτρα που γρήγορα θα ξεχαστούν, όπως κατά κανόνα γίνεται στην χώρα μας μόλις έρθει στην επιφάνεια κάποιο από τα μελανά κομμάτια της δημόσιας ζωής μας. Και το θέμα θα ξαναέρθει στην επιφάνεια όταν θα σκοτωθεί ο επόμενος…
Τί νόημα έχει λοιπόν να σηκωθείς και να φωνάξεις “ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΒΙΑ” σε μια χώρα όπου η κάθε λογής βία είναι Νόμος;;;;;; Είναι ίσως αυτή η αξιέπαινη πρωτοβουλία του Παράφωνου μια συλλογική φωνή που βοά στην έρημο.
Αν όμως μαζευτούμε αρκετοί…
Ίσως, τότε, κάτι να γίνει…
Συμμετέχουν ήδη:
Μαύρος ΓάτοςΠαράφωνος Natalia Αdamo dimitrisg
simiomenos padrazo
Έλα κι εσύ μαζί μας!
Ο Μαύρος Γάτος είπε,
Μαρτίου 30, 2007 @ 9:30 μμ
Γειά σου φίλε μου Τσοπάνη!
Σ;0))))
parafonos είπε,
Μαρτίου 30, 2007 @ 10:21 μμ
Αγαπητέ δεν ξέρω πόσοι θα μαζευτούμε αλλά ξέρω ότι νιώθω υπέροχα που είσαι και εσύ ένας από αυτούς …
Σε ευχαριστώ για το ποστ σου
tsopanis είπε,
Μαρτίου 31, 2007 @ 2:35 πμ
@μαύρος γάτος
@parafonos
είναι τιμή μου (και είμαι σίγουρος ότι το ίδιο ισχύει και για τους άλλους δύο συνοδοιπόρους εδώ στο μαντρι) να συμμετέχουμε σε αυτή την προσπάθεια.
Μακάρι να συμβάλλουμε στο να σκεφτούμε όλοι λίγο παραπάνω κάποια πράγματα που σε τελική ανάλυση είναι τα σημαντικότερα όλων.
Σε άλλον φίλο (blogmaster) διάβασα για το τι είχε γίνει στο Αλκαζάρ πριν 21 χρόνια.
Ήμουν 8 χρονών τότε και ήμουν μέσα στο γήπεδο.
Δύσκολα ξεχνιούνται τέτοιες καταστάσεις.Μακάρι η προχθεσινή να ναι και η τελευταία, αν και φοβάμαι πως κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο ουτοπική σα σκέψη.
Ας είναι.Τουλάχιστον κάποιοι από εμάς θα ξέρουμε ότι προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι…Κάτι είναι και αυτό.
Την καλημέρα μου και να ελπίζω να μαζευτούν όσο το δυνατό περισσότερα posts
Seienchin είπε,
Μαΐου 26, 2007 @ 1:22 μμ
Οταν η βία του άλλου μα αιφνιδιάζει πρέπει να δεχτούμε ότι έχομε σοβαρό κενό γνώσεων σ’ ένα βασικό τομέα της ζωής μας . Την προστασία του εαυτού μας και των ανθρώπων που αγαπάμε.