Μια φορά και ένα καιρό σε έναν μακρινό γαλαξία υπήρχε ένας πλανήτης που το αποτελούσαν μια ομοσπονδία από μαντριά, παχνιά και στρούγκες… Σε ένα μικρό μαντρί ο Τσοπάνης που έπαιρνε τις αποφάσεις όριζε κάποια μικρά αλλά ατίθασα πρόβατα που τους άρεσε να λιάζονται, να πίνουν καφέ και να ξενυχτάνε, κάνοντας τα πάντα για να κατεβάσουν όσο πιο λίγο γάλα ήταν δυνατόν. Ο Τσοπάνης για να ελέγχει αυτά τα πρόβατα είχε εκπαιδεύσει μερικά από τα πιο περίεργα τσοπανόσκυλα όλου του γαλαξία. Γαβγίζανε, φωνάζανε, δαγκώνανε, αλλά λόγω του ατίθασου του χαρακτήρα των προβάτων ο τσοπάνης δεν έλεγε τίποτα, άλλωστε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, αυτός πάντα έπαιρνε το γάλα που ήθελε. Το πλήθος των τσοπαναραίων που ηγούνταν αυτού του μικρού μαντριού δεν ήταν μεγάλο, βασικά ήταν 2-3 οικογένειες που για να μην τσακώνονται μεταξύ τους για την καρδάρα, αποφάσισαν κάθε 4 χρόνια να ρίχνουν κέρμα για το ποια οικογένεια θα έκανε κουμάντο. Όποια οικογένεια και εάν έκανε κουμάντο πάντως, τα τσοπανόσκυλα έμεναν τα ίδια. Τα ίδια και απαράλλαχτα τσοπανόσκυλα, με τις ίδιες σκυλίσιες φάτσες… (ότι και εάν σημαίνει αυτό). Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό, έπρεπε να υπάρχει και ένας εξωτερικός «εχθρός» κάποιος που να αναγκάσει τα πρόβατα να είναι πάντα μέσα στο μαντρί και να μην επιχειρήσουν τίποτα περίεργο. Για να το πετύχουν αυτό, αποφάσισαν να αφήσουν ανεξέλεγκτους εκτός του μαντριού, αλλά πάντα με ελεγχόμενες δόσεις επιθέσεων στα πρόβατα, τους λύκους. Οι λύκοι ήταν ανεξάρτητοι, ήταν κάτι σαν ένα διαφορετικό κράτος μέσα στα περίχωρα του μαντριού, αλλά όσο ήταν ελεγχόμενη η είσοδος τους στο μαντρί αλλά και αποτρεπτικός μηχανισμός για τα πρόβατα, οι τσοπαναραίοι δεν τους ενοχλούσαν. Υπηρετούσαν και αυτοί τον σκοπό τους.
Το θέμα είναι ότι δεν μας λένε ποιανού άποψη είναι αυτή. Πόσο εύκολα, για ποιους οικονομικούς, πολιτικούς και επιχειρηματικούς λόγους αλλάζει αυτή η άποψη. Γιατί η άποψη έχει ένα σκεπτικό, γιατί πίσω από κάθε άποψη υπάρχει μια διεργασία που γίνεται στον εγκέφαλο μας και βγάζουμε ένα συμπέρασμα. Ποιανού εκδότη, ποιανού επιχειρηματία και με ποιο σκεπτικό είναι η άποψη;
…με “καμπύλες” λεν οι Αμερικανοί επιστήμονες ,είναι πιο έξυπνες από τις “στέκες”
Είδατε πως καταρρίπτονται σιγά σιγά οι μύθοι ,εις το όνομα της επιστήμης;;;
Πριν λίγα χρόνια άρχισε η στροφή προς τα “καμπυλωτά” μοντέλα στις πασαρέλες, μιας και ουκ ολίγες νεαρές κοπελίτσες ,στην προσπάθειά τους να μιμηθούν τις μοντέλες του Fashion TV πεθαίναν λόγω νευρικών ανορεξιών κλπ κλπ.
Τώρα έρχονται να μας πουν πως οι “πιασάρικες” είναι πιο εύστροφες
Βασικά ,δε ξέρω αν είναι θέμα εξυπνάδας, αλλά και τα πιασιματάκια έχουν τη χάρη τους
Φτάνει μονάχα ,τα πιασιματάκια να μη γίνουν “αεροστατάκια” με το κλείσιμο των —άντα
Σε αυτή την περίπτωση μάλλον όλοι οι άντρες θα θέλαν να χουν δίπλα τους μια “στέκα“, έστω και χαζούλα
Πάντως, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι”ρατσιστικά” έχουν του πεταματού τις “χοντρούλες“…
Και το mantri είναι Λιακουρορθόδοξο
