…σήμερα Δευτέρα στις 15.45 ,όπου όπως μας ενημέρωσε η αδερφή του Δημήτρη Βουλγαρέλη που με την δωρεά οργάνων του είχε συγκινήσει όλους μας και το κυριότερο έδωσε ζωή σε οχτώ ανθρώπους, στην εκπομπή της Τατιάνιας, στον ΑΝΤ1…
Δε ξέρω αν θυμάστε το σχετικό άρθράκι ,την Προσφορά ζωής , αλλά εκεί ,προσωπικά κατάλαβα πως ένα μέσο όπως τα μπλογκς μπορούν να καταφέρουν πολλά και όμορφα πράγματα.
Σ’εκείνο το άρθρο ,αν πάτε στα σχόλια θα καταλάβετε τι εννοώ…
Επικολλώ το τελευταίο μήνυμα της tiger (αδερφή του Δημήτρη), ευχόμενος για μια ακόμη φορά τα καλύτερα από εδώ και πέρα ,καθώς και ένα μεγάλο ευχαριστώ
Δευτέρα στις 15.45 στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ στον ΑΝΤ1 θα έχουν αφιέρωμα στο Δημήτρη και στη ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ που έκανε. Ελπίζω να διαβάσετε το μήνυμα και να μπορέσετε να δείτε την εκπομπή γιατί είμαι σίγουρη τι θα είναι πολύ καλό το όλο υλικό που έχουν ετοιμάσει.
…και λέω εγώ τώρα, προσπαθώντας να καταλάβω τι γίνεται τελικά με αυτό που αποκαλούμε “πολιτικό σύστημα”!!!
Είναι δηλαδή 300 parta(ns) όλα και διαχειρίζονται τα πάντα ,τα οποία μεσο ή μακροπρόθεσμα θα επηρεάσουν καταλυτικά τις ζωές ημών και των παιδιών μας.
Ωραία μέχρις εδώ.
Εμείς αποφασίσαμε ποιοι θα ναι στα έδρανα, οπότε το μπαλάκι -όπως- ισχυρίζονται πέφτει σε μας και μόνο.
Ωραία…
Κάντε τι είναι να κάνετε, βάλτε την ταμπέλα του “μαλάκα” σε όλες αυτές τις χιλιάδες που απεργούν και βγαίνουν στο δρόμο και διεκδικούν και κάντε τα “προαποφασισμένα” και γω δε ξέρω από ποιους…
Αλλά μην το παραγαμάτε, λέμε.
Ακούς εκεί πρόταση δυσπιστίας στην Κυβέρνηση. Δηλαδή οι 148 θεωρούν ανίκανους ,προδότες και λαμόγια τους άλλους 152 και καταθέτουν μία πρόταση, η οποία εκ του Συντάγματος μπορεί να οδηγήσει και σε εκλογές.
Πάλι ωραία μέχρις εδώ
Αλλά, λέω εγώ τώρα ο δύσπιστος τσοπάνης, πρόταση δυσπιστίας με ονομαστική ,δηλαδή φανερή, ψηφοφορία;;;
Και ποιος θα είναι αυτός από τους 152 που θα ψήφιζε “υπέρ” ή “παρών“;
Μιλάμε ότι μας θεωρούν τόσο μ@λ@κες, όσο δε πάει.
Τρέχει το ασφαλιστικό, τρέχει το “Μακεδονικό” και μαζί με τους 300 τρέχει για άλλη γη και άλλα μέρη η νοημοσύνη μας. Τόσο απλά και τόσο όμορφα…
Και για να κάνουμε και λίγο ετυμολογία λέξεων, μου ρθε τώρα στο μυαλό η “δημοκρατία“. Δηλαδή, “κρατεί” (εξουσιάζει) ο “δήμος” (λαός)..
Από τα πανάρχαια χρόνια, στις διάφορες πολυθεϊστικές Παραδόσεις των Εθνών, ο λύκος τέθηκε να συμβολίζει τα ανώτερα ιδανικά των ελευθέρων ανθρώπων, δηλαδή την Αξιοπρέπεια, την Αφοσίωση, την Επιμονή και την Γενναιότητα…
Όταν ήμουν μικρός δεν με απασχολούσαν ούτε με άγγιζαν τόσο οι εορτασμοί της 25 Μαρτίου… Όσο μεγαλώνω όμως… τόσο πιο σημαντικοί γίνονται. Ίσως γιατί όταν ήμουν μικρός ήμουν… ένοιωθα ελεύθερος… όσο περνάνε τα χρόνια…
Το ότι η Ρωσία του Βλαδίμηρου θα πρωτοστατούσε σε αυτό , δεν πιστεύω να το φανταζόταν κανείς
Κάνανε κόμμα λέει και μάλιστα μαζευτήκανε κιόλας 5.000 ξανθιές “πασών των Ρωσιών”.
Επιθυμούν να γίνουν 50.000 και να κατέλθουν στο κοινοβούλιο να αλλάξουν τον κόσμο ,όπως διατείνονται
Βρε λέτε να μας έρθει επιτέλους η ανανέωση και να ναι και χρώματος ξανθού;;;
Ολο το εγχείρημα ξεκίνησε κυριολεκτικά από ένα αστείο και συγκεκριμένα από μια ιστοσελίδα στο internet, με τίτλο”η λέσχη των εραστών των ξανθών γυναικών“, η οποία απευθυνόταν σε εκείνους που βλέπουν με “ξανθιά” διάθεση τη ζωή και τα προβλήματά της. Τουτ’έστιν, με μια διάθεση πιο χαλαρή και πιο…ανάλαφρη.
Πρώτα, επιτρέψτε μου να απολογηθώγια τον τρόπο μου… Πολλοί από εσάς, θα εκτιμάτε την ησυχία,την ασφάλεια, την οικογένεια…την ευνομία, την τάξη, την φήμη. Στο πνεύμα της ανάμνησης του εορτασμού,για σημαντικές επιτυχίες του παρελθόντος…που γενικά σχετίζεται, με το θάνατο κάποιων, σε μια αιματηρή μάχη. Αυτός ο χαρούμενος εορτασμός… Που νομίζω πως ήταν στις 25 του Μάρτη!
Οι οποίοι έχουν ξεχαστεί! Καλό θα ήταν να μας απασχολήσει λίγο. Φυσικά, υπάρχουν κάποιοι, που δεν θέλουν να μιλάμε…κι αυτή τη στιγμή, δίνουν εντολές τηλεφωνικά… σε οπλισμένους άντρες, που υποθέτω είναι καθοδόν. Γιατί;
Επειδή γνωρίζουν, τη δύναμη του δικού μας λόγου! Οι λέξεις, πάντα διατηρούν τη δύναμη τους! Οι λέξεις, έχουν ένα νόημα. Και γι’ αυτούς που ακούν, είναι η“Αναγγελία της αλήθειας.” Η αλήθεια είναι… ότι κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτή τη χώρα. Έτσι δεν είναι; βιαιότητα, αδικία, μισαλλοδοξία και καταπίεση. Και δεν τους δίνεται η ελευθερία, να διαφωνήσουν… Δεν μπορούν να μιλήσουν για τα συστήματα ελέγχου…
Πώς συμβαίνει αυτό;
Ποιανού σφάλμα είναι;
Υπάρχουν κάποιοι,που φέρουν πιο πολλές ευθύνες από άλλους! “Και θα πρέπει να νιώθουν άβολα” Το σίγουρο είναι, ότι αν ψάχνετε ένοχο…Πρέπει να κοιταχτείτε στον καθρέφτη.
Ξέρω γιατί το κάνατε. Ξέρω ότι φοβάστε! Ποιος δε θα φοβόταν; Πόλεμοι, τρόμος, αρρώστιες… Υπήρχαν πολλοί τρόποι, να μεταλλάξετεκαι να διαφθείρετε, την κοινή γνώμη. Ο φόβος τους πρόδωσε…και πάνω στον πανικό τους, κατέφυγαν στους πολιτικούς. Επέβαλαν τάξη, και τους υποσχέθηκαν Ειρήνη. Και το μόνο, που ζήτησαν ως αντάλλαγμα, ήταν να είναι ήσυχοι, και υπάκουοι. Χθες βράδυ, ήταν το τέλος της σιωπής! Χθες βράδυ, κατέστρεψα ένα παλιό κτίριο… για να υπενθυμίσω σε αυτή η χώρα,αυτά που έχει ξεχάσει! Πριν 200 χρόνια, κάποιοι πολίτες χάραξαν για πάντα την 25η Μαρτίου στη μνήμη μας. Πέθαναν, για να θυμάται ο κόσμος, ότι η τόλμη, η δικαιοσύνη, και η ελευθερία…είναι κάτι παραπάνω από λέξεις. Είναι θέση ζωής! Ακόμα, δεν έχουν δει τίποτα. Αν τα εγκλήματααυτής της κυβέρνησης, συνεχιστούν…προτείνω η 25η Μαρτίου να μην εορτάζεται. Αλλά αν εσείς, βλέπετε αυτό που εγώ βλέπω, αν αισθάνεστε, αυτό που εγώ αισθάνομαι…κι αν εσείς ψάχνετε, όπως ψάχνω σας ζητώ να ενωθείτε μαζί μου, σε έναν χρόνο από τώρα, στη είσοδο της Βουλής.
Και μαζί, θα τους δώσουμε μια 25ηΜαρτίου, που δεν θα ξεχαστεί ποτέ!
Κάποτε υπήρχαν κάποιοι οι οποίοι δεν κάθονταν σε αυτά που βρήκαν. Το
παλιό ρητό όχι όπως ήξερες αλλά όπως τα βρήκες είχε ισχύ αλλά αυτοί οι
κάποιοι δεν μπορούσαν να το δεχτούν. Μπορεί να αισθάνονταν άβολα με αυτά
που βρήκαν, μπορεί να ήταν επαναστάτες από την φύση τους, ίσως να ήταν
και υπερβολικά τίμιοι γιά να δεχθούν την μεγάλη κοιλιά και τσέπη
κάποιων προυχόντων.
Ζούμε στη χώρα του «φαίνεσθαι» ή ζούμε τελικά στη χώρα του «είναι»;
Χμ…
Απεργίες των «αγίων Πάντων» τις προηγούμενες ημέρες , χωρίς δημοσιογράφους, χωρίς ειδήσεις, χωρίς ρεύμα, χωρίς «πολιτισμό»…
Τι να κάνω και γω λοιπόν, την έβγαλα χθες με το κανάλι της Βουλής. Ξέρετε, αυτό που βάζει καμιά φορά καμιά καλή ταινία, κανά καλό ντοκιμαντέρ κλπ κλπ κλπ.
Ψηφίζαν λέει χθές για το μείζον θέμα του ασφαλιστικού, για ένα θέμα που μεσοπρόθεσμα θα επηρεάσει όχι τα γηρατειά μας , αλλά ολόκληρη τη ζωή μας μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο που παραγωγικά θα «αποσυρθούμε» (αν βέβαια προλάβουμε)
6 χρόνια λειτουργίας 8η φορά απλήρωτοι και τώρα τους κλείνουν…
Το κέντρο πρόληψης Αρηξις πάει για κλείσιμο και το χειρότερο από όλα, νομίζω σε μια κοινωνία είναι πως αντιμετωπίζουμε εμείς τους συνανθρώπους μας. Το κράτος δεν είναι παρά ένας καθρέφτης του τι είμαστε. Εκτός από το απαράδεκτο του να μην παίρνουν κάποιοι αυτά που οι περισσότεροι από εμάς, θεωρούμε ή θα έπρεπε να θεωρούμε αυτονόητα, όπως είναι ο μισθός για να ζήσουμε (και όχι κάποιο έξτρα εισόδημα) υπάρχει και το γενικότερο κοινωνικό πρόβλημα. Όταν ένα κέντρο κλείνει, μαζί με αυτό χάνεται εκτός από την δουλειά των εργαζομένων, αυτό για το οποίο άνοιξε το κέντρο. Η πρόληψη. Γιατί σκοπός ενός κέντρου πρόληψης δεν είναι να δώσει δουλειά σε κάποιους, αλλά την ελπίδα, την γνώση και την “προστασία” σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με το κέντρο. Το πρόβλημα για μένα, εκτός από οικονομικό (δεν πληρώνονται οι εργαζόμενοι) είναι πάνω από όλα ηθικό. Και το πρόβλημα με το ότι δεν δίνονται λεφτά σε ένα κέντρο, δεν είναι μόνο ότι δεν πληρώνονται οι εργαζόμενοι. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι ότι κόβουν βασικά την δυνατότητα στο κέντρο να κάνει πρόληψη, δηλαδή να ενημερώσει τους πολίτες, τους Δασκάλους, τους καθηγητές, τους γονείς, αλλά και να συμβουλέψει όλους αυτούς που έχουν κάποιο πρόβλημα για το τι πρέπει και το πώς αντιμετωπίζονται οι εξαρτήσεις. Αλλά πρωτίστως δεν μπορεί να δώσει τις βάσεις αυτές που θα οδηγήσουν κάποιο νέο, να μην κάνει χρήση, να μην γίνει εξαρτημένος από το οτιδήποτε. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Σε αυτή την χώρα δυστυχώς οι φωστήρες κάνουν μέτρα μόνο για την καταστολή ενώ η όλη ουσία είναι στην πρόληψη. Και πως γίνεται να γίνει πρόληψη, με κομμένο ρεύμα; Με πρόστιμα στο ΙΚΑ;Χωρίς λεφτά για έντυπο υλικό; Υλικό ενημέρωσης; Με ποιο ηθικό μπορεί ένας επιστήμονας όπως αυτούς που δουλεύουν στα κέντρα (ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι) να αποδώσουν όταν το ίδιο το κράτος τους απαξιώνει; Και πως μπορούν να προσφέρουν σε αυτή την κοινωνία, όταν το ίδιο το κράτος απαξιώνει όχι μόνο τους εργαζόμενους, αλλά στην τελικά την ίδια την κοινωνική πολιτική που χάραξε. Σε αυτή την χώρα, την χώρα των DVD η ηθική δεν έχει πλέον, χώρο. Με λύπη πραγματικά το λέω. Με λύπη…
Γιατί για ποια ηθική μπορούμε να μιλάμε όταν η διοίκηση του κέντρου, λέει ότι θα βρει τα λεφτά για τους εργαζόμενους και θα κλείσει το κέντρο; Γιατί αυτό ακριβώς είπε η Διοίκηση-Δήμαρχοι. Γιατί σε αυτή την χώρα δεν έχει σημασία τίποτα άλλο παρά μόνο το προσωπικό συμφέρον.Γιατί να κάτσει ο κάθε Δήμαρχος, ο κάθε τυπάκος που παίρνει ένα πακτωλό χρημάτων να ασχοληθεί; Δεν έχει συμφέρον.
Όταν γίνει ένας δρόμος σε ένα Δήμο, οι δημότες επευφημούν τον Δήμαρχο και τον ξαναψηφίζουν, έτσι αυτός συνεχίζει να πληρώνεται αδρά και να έχει μερίδιο στις μίζες. Όταν όμως ο δρόμος δεν είναι υλικός, αλλά είναι ελπίδας κανένας δεν θα καταλάβει ότι έκλεισε, ότι δεν φτιάχτηκε, ότι δεν τον υποστήριξαν. Γιατί αυτό κάνουν με το να κλείνουν ένα κέντρο πρόληψης. Παίρνουν την ελπίδα και όταν ένας λαός χάνει την Ελπίδα του, γίνεται πρόβατο… Ισως τελικά αυτό είναι που θέλει το κράτος. Πολίτες πρόβατα, έρμαιο των εξαρτήσεων του, έρμαιο της πολιτικής, για αυτό και ο τίτλος του blogμαντρί. Ένα μαντρί για να χωρέσουν όλα τα πρόβατα.
Για ποια ηθική μπορούμε να μιλάμε όχι σε πολιτικό επίπεδο, που έχουμε κάποιους δημάρχους ουσιαστικά όχι να μην στηρίζουν ένα κέντρο πρόληψης, αλλά να το κλείνουν, αλλά σαν κοινωνία, να αφήνουμε να γίνει κάτι τέτοιο. Να αφήνουμε κάποιους να μας κλέβουν, χρόνια ολόκληρα, να παίζουν μαζί μας και από την άλλη να κλείνουν κάτι, που αν μη τι άλλο, δίνει ελπίδα.
Νομίζω όμως ότι ένα κέντρο με 3 ομάδες συμβουλευτικής γονέων, 1 ομάδα εκπαιδευτικών, 25 ραντεβού συμβουλευτικής, ενώ αναστέλλονται μια σειρά προγραμματισμένων δράσεων (σύνολο εξυπηρετούμενων 900 άτομα), όπως αναφέρω και στο πιο κάτω μήνυμα, δεν είναι ένα κέντρο που δίνει μόνο ελπίδα, αλλά και ουσία. Αυτή την ουσία που δυστυχώς από ότι φαίνεται την έχουμε χάσει προ πολλού.
Αυτό λέει εδώ και λίγες μέρες το πανό έξω από το κέντρο πρόληψης “Άρηξις” των Δήμων Αγίας Βαρβάρας, Αιγάλεω, Χαϊδαρίου.
Το επιστημονικό προσωπικό του κέντρου μετά από μια ακόμα πολύμηνη υπομονή και ανέχεια αναγκάστηκε να οδηγηθεί σε επίσχεση.
Αλλά τι να το κάνεις? Έχει αλλάξει τίποτα σε αυτό το πανηγύρι που λέμε πατρίδα και Ελλάδα για να αλλάξει κάτι τώρα?
Είναι εκείνες οι φορές που πραγματικά όχι απλά ντρέπομαι να λέω ότι είμαι μέρος αυτής της χώρας, αλλά ότι ζω εδώ.
Απλήρωτοι έχουν μείνει οι εργαζόμενοι από το Δεκέμβρη και χωρίς να έχουν καταβληθεί οι εισφορές στο ΙΚΑ εδώ και 7 μήνες, ενός κέντρου που βρίσκεται στην καρδιά της ευαίσθητης περιοχής της Δυτικής Αθήνας. Την ίδια στιγμή, παραμένουν απλήρωτα ενοίκια του κτιρίου, ενώ στο εξής δεν υπάρχει δυνατότητα ούτε για να πληρωθούν οι λογαριασμοί ρεύματος και νερού.
Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς είναι η όγδοη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και όπως όλοι γνωρίζουμε μπορεί οι εργοδότες να μην έχουν κανέναν πρόβλημα να καταβάλουν τα ποσά που υποχρεούνται, αλλά οι τράπεζες, τα ενοίκια και οι υποχρεώσεις που έχουν όλοι οι εργαζόμενοι αλλά και όλοι εμείς δεν περιμένουν. Διακόπτουν την εργασία τους «με βαριά καρδιά» και μαζί με αυτήν: 3 ομάδες συμβουλευτικής γονέων, 1 ομάδα εκπαιδευτικών, 25 ραντεβού συμβουλευτικής, ενώ αναστέλλονται μια σειρά προγραμματισμένων δράσεων (σύνολο εξυπηρετούμενων 900 άτομα). «Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, η διαρκής αδιαφορία και προκλητική αμέλεια των οποίων έχει οδηγήσει σε απελπιστική κατάσταση την Πρόληψη στην Ελλάδα», επισημαίνουν οι εργαζόμενοι.
«Οι εργαζόμενοι του ΚΠ έχοντας εξαντλήσει τα οικονομικά και ψυχικά μας αποθέματα και διανύοντας πλέον ήδη τον τέταρτο μήνα απλήρωτοι, ζητήσαμε την άμεση εξόφληση των δεδουλευμένων μας και τη διευθέτηση των ασφαλιστικών μας εισφορών μέχρι τις 5/3/08 από τη διοίκηση του ΚΠ. Δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση στα αιτήματά μας. Είμαστε υποχρεωμένοι να ερμηνεύσουμε αυτή τη στάση ως γενικευμένη αδιαφορία τόσο για την Πρόληψη, όσο και για τους εργαζόμενους σε αυτή».
Φυσικά η Διοίκηση του κέντρου που είναι οι δήμοι όπως πάντα σε αυτή την γαμημένη χώρα δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη και πετάει το μπαλάκι στο Υπουργείο Υγείας. Αλλά πάντα έτσι δεν κάνουν όλοι οι «αιρετοί» αυτού του τόπου? Όλοι πετάνε το μπαλάκι ο ένας στον άλλο και συνήθως αυτό το μπαλάκι παίρνει τους εργαζόμενους, τους πολίτες και τελικά την προσπάθεια που ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια μέσω του ΟΚΑΝΑ για να σωθούν όσοι μπορούν να σωθούν. Αλλά αυτό το απέραντο μπουρδέλο δεν σώνεται με τίποτα. Αυτός ο βόθρος που έχει κατακλίσει τις καρέκλες στην δημόσια, πολιτειακή και δημοτική διοίκηση δεν έχει πάτο και τα σκατά μας βουλιάζουν λίγο παραπάνω κάθε μέρα.
Άσπρες – μαύρες, κοντές – ψηλές, ξανθιές – μελαχρινές, τσατισμένες – ήρεμες,καλές ψυχές – σκατόψυχες,,, ό,τι και να ναι γιορτάζουν σήμερα και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις αφιερώσουμε μίαν δημοσίευσην ,στο ταπεινόν μαντρί μας
Γυναίκες…
Γένους θηλυκού που λέμε και μεις οι φ(ε)ιλόλογοι.
Άλλωστε όλα τα αισιόδοξα και όμορφα πράγματα είναι γένους θηλυκού…
“Μητέρα, ζωή, αγάπη, φιλία, αισιοδοξία, ομορφιά, ψυχή, Θεσσαλονίκη(άσχετο), Άνοιξη, ελπίδα“… και τόσα άλλα που δε μπορώ να σκεφτώ τώρα και σας παρακαλώ να με βοηθήσετε…
Θα μου πείτε, “τι μας λες ρε τσοπανη χρονιάρα μέρα, δεν έχουμε και ρεύμα!!! :lol:
Έχετε δίκιο, σταματώ εδώ, αφιερώνοντας ένα “ηλεκτρονικό λουλούδι” σε σένα, που αυτή τη στιγμή διαβάζεις αυτές τις σειρές,και -ίσως- να χαμογελάς …
Καλημέρα
Lykos
Επειδή το σχόλιο μου για αυτό το ποστ, μπορεί να είναι μόνο τραγούδι… σχολιάζω μέσα στο ποστ…
Πραγματικά δεν ξέρω πώς να ακουμπήσω ένα τέτοιο θέμα. Δυστυχώς για άλλη μια φορά το Κράτος αποδεικνύει ότι ό,τι κάνει δεν είναι απλά μια οικονομική διαχείριση που κατά την γνώμη του είναι σωστή. Ο κοινωνικός ιστός σαπίζει όλο και πιο πολύ από την σαπίλα αυτών που κυβερνάνε και δυστυχώς μοιάζει ό,τι καλό έχει γίνει να καταρρέει μαζίμε τις ελπίδες μας.
Στις 24.01.08 έγινε αναστολή λειτουργίας του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ), ενός κέντρου του οποίου εργασία είναι η συλλογή, ανάλυση και επεξεργασία πληροφοριών για τα ναρκωτικά (τί ναρκωτικά υπάρχουν, ποιες ουσίες, πώς διακινούνται) -απαραίτητων όπως τόνισε ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ κ. Πουλόπουλος για τον τακτικό επανασχεδιασμό της πολιτικής και στρατηγικής κατά των ναρκωτικών.
Ονομαζόταν Εθνικό γιατί ακριβώς αυτός ήταν ο σκοπός του, Εθνικός, αλλά δυστυχώς για άλλη μια φορά το κράτος έδειξε την σαπίλα που απαρτίζει τον κορμό του. Ένα κράτος που βλέπει τους πολίτες του σαν οικονομικούς αριθμούς, χωρίς κανένα κοινωνικό προσανατολισμό και πάντα με γνώμονα τηνκαταστολή παρά την πρόληψη. Δυστυχώς ο τομέας της Πρόληψης πεθαίνει και κανένα ΜΜΕ και κανένας πολιτικός και κανένας φορέας του κράτους δεν ενδιαφέρετε. Το μόνο που μετράει είναι τα μαρούλια και το πώς θα φάνε κάποιοι περισσότερα λεφτά. Αυτή είναι η κοινωνική πολιτική του Κράτους που από λάθος θέλει να ονομάζει τον εαυτό του Ελληνικό. Ελληνικό κράτος μπορεί να ονομάζεται ένα κράτος που έχει σαν σκοπό και σαν γνώμονα το καλό του Ελληνα. Πράγμα που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την κοινωνική (για να μην επεκταθώ σε άλλους τομείς) πολιτικής που ασκείτε. Βλέπετε το κράτος θεωρεί πιο “οικονομικό” να κάνει καταστολή των ναρκωτικών, να αφήνει τους νέους εκτεθειμένους στα ναρκωτικά, από το να κάνει πρόληψη. Φυσικά θα μπορούσε κάποιος να αφήσει αιχμές για οικονομικά συμφέροντα που μπορεί να υπάρχουν από διάφορους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες με τους εμπόρους ναρκωτικών, αλλά εγώ δεν τις αφήνω…
Απλά σχολιάζω την άρση χρηματοδότησης ενός κέντρου σαν το ΕΚΤΕΠΝ, την ελλιπή χρηματοδότηση του ΟΚΑΝΑ και κατά συνέπεια των κέντρων πρόληψης σε όλη την Ελλάδα. Φυσικά οι απεργίες των εργαζομένων στα κέντρα πρόληψης δεν είναι ένα από τα θέματα που πουλάνε στα ΜΜΕ, ούτε ότι σε κάποια κέντρα είναι απλήρωτοι εδώ και μήνες και συνεχίζουν να δουλεύουν, πιστοί στο επιστημονικό αλλά και κοινωνικό τους καθήκον. Αλλά βλέπετε η αίσθηση του καθήκοντος δεν είναι κάτι που μπορούμε να αναζητήσουμε σε κάτι τόσο απρόσωπο και σάπιο όπως ο μηχανισμός που λέγεται κράτος.
Για την ιστορία και μόνο
το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (ΕΚΤΕΠΝ), ήταν αρμόδιο για τη συλλογή επίσημων αντιπροσωπευτικών στοιχείων για τον ελληνικό χώρο, και αποτελούσε ένα από τα 16 Εθνικά Εστιακά Σημεία του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά και την Τοξικομανία (REITOX) του EMCDDA. Το ΕΚΤΕΠΝ παρουσίαζε κάθε χρόνο τα στοιχεία που συγκέντρωνε συστηματικά στις Ετήσιες Εθνικές Εκθέσεις πουέκανε αποστολή στο Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Ναρκωτικά (EMCDDA) και στις Ετήσιες Εκθέσεις για την κατάσταση των ναρκωτικών στην Ελλάδα που εξέδιδε για τους Έλληνες επαγγελματίες υγείας, τους ερευνητές και τους υπεύθυνους φορείς για τη χάραξη πολιτικής.
Και το mantri είναι Λιακουρορθόδοξο
Kοινωνική οδύσσεια 
