Πρώτα πατάς το κουμπάκι να παίξει μουσική και μετά διαβάζεις.
Δεν φτάνουν να με χωρέσουν, ένα δωμάτιο και μια ευχή,
Δεν φτάνει να με χωρέσει, κάποια βράδια όλη η γη,
Ανοίγω τα χέρια μου και αφήνομαι,
Στην ελεύθερη πτώση παραδίνομαι,
Και περνάει όλος ο κόσμος από μπροστά μου,
Όλα όσα αγάπησα, όλα τα όνειρα μου,
Και σαν θα τελειώσει η πτώση, δεν θα έχει γυρισμό,
Όλους και όλα σε ένα άνοιγμα του ματιού, χαιρετώ,
Όλους και όλα τ’ αφήνω πίσω,
Καταδικασμένος ήμουν να ζω στον ίσκιο,
Χάρηκα που τα είπαμε και σήμερα το βράδυ,
Ήρθε η ώρα να με πάρει το σκοτάδι,
Σαν τελειώσει το ταξίδι αυτό,
Δεν θα έχει πια κανένα γυρισμό,
Κλείνω τα μάτια κι σ’ αγαπώ…





























ο δείμος του πολίτη είπε,
Μαρτίου 21, 2011 @ 12:46 μμ
Υπέροχο. Αφιερωμένο στη σημερινή γιορτή.
Lykos είπε,
Μαρτίου 22, 2011 @ 12:59 μμ
… Εγώ δεν είμαι ποιητής, είμαι στιχάκι …
Και δεν έχω ιδέα ποιος με έγραψε και για ποιο λόγο… μοιάζει πάντως να συνεχίζει να με γράφει… (και αυτό πάρε το όπως θες… )
zoyzoy είπε,
Απριλίου 22, 2011 @ 5:06 μμ
Τσοπάνη,Λύκε
προσοχή
ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ εύχομαι από καρδιάς με τους αγαπημένους σας!
Με φιλιά θαλασσινά!