Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση υπάρχει και κάτι καλό. Όλα παίρνουν την πραγματική τους υπόσταση. Όλα παίρνουν την πραγματική τους αξία. Όλα όσα μας ένοιαζαν μας απασχολούσαν, μας τρόμαζαν και μας άγχωναν, όλα αυτά τα ευτελή που τους είχαμε δώσει τεράστια αξία μέσα στο μυαλό μας… ξαφνικά πήραν τις πραγματικές τους διαστάσεις. Πήραν την θέση που τους αξίζει πολύ πιο κάτω στην θέση των προτεραιοτήτων μας.
Γιατί όταν αυτά που έχουμε ανάγκη για να επιβιώσουμε όχι μόνο σωματικά αλλά ψυχικά και πνευματικά απειλούνται, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης λειτουργεί. Βλέπουμε πραγματικά το τι είναι σημαντικό για εμάς, τι είναι αξίας για την ζωή μας, αναπροσαρμόζουμε τα θέλω μας και βρίσκουμε την ουσία πίσω από τα πράγματα.
Δεν θέλω τα πολλά… θέλω τα αξίας…
blackஜpearl είπε,
Ιουνίου 25, 2011 @ 12:16 πμ
Το τι είναι αξίας για τον καθένα μας διαφορετικό…μακάρι να μπορούσαμε να συμβιβαστούμε αλλά ταυτόχρονα να υπερπηδήσουμε με τη ζωής τα πρέπει…
Lykos είπε,
Ιουνίου 25, 2011 @ 12:44 πμ
Τα σημαντικά είναι για όλους ίδια… Αυτό είναι που μας ενώνει σαν όντα. Θέλουμε αγάπη, γιατί χωρίς αυτή κανείς δεν γίνεται αυτό που είναι να γίνει και αυτό που έχει μέσα του… Φροντίδα… να νιώθει ότι ο άλλος είναι δίπλα του ότι και εαν γίνει… Ελευθερία… να μπορεί να ορίζει την ζωή του όπως θέλει.
Χωρίς αυτά δεν έχει κανένας άνθρωπος τίποτα και η ζωή του είναι άδεια.
Βρασιδας ο Κάφρος είπε,
Ιουνίου 30, 2011 @ 11:48 πμ
Ακόμα δεν εχουμε συνηδειτοποιήσει την “αλλαγή” πιστεύω. Εχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Είμαστε ακόμα στην αρχή