Μιας που ο lykos την έκανε από προχθές και αφού παρέμεινα ως σωστός τσοπανης στο mantri για να ρυθμίσω τις τελευταίες λεπτομέρειες με την εταιρία security ,που κάθε χρόνο αναλαμβάνει να φυλάει και να προσέχει τα πρόβατα, τις κλίτσες και τα γάλατα, ήγγικεν η ώρα του εβδομαδιαίου-πλην καλοκαιρινού- αποχαιρετισμού…
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Μπράβο στην ΕΡΤ η οποία κορόϊδεψε την βρετανική εταιρεία RED BEE MEDIA, η οποία είναι θυγατρική του ΒΒC και μία απο τις μεγαλύτερες παγκοσμίως….
Μπράβο στην ΕΡΤ που έδωσε περίπου 400 εκ.δραχμές για τρία ηλεκτρονικά λογότυπα…
Μπράβο στην ΕΡΤ ,αλλά ένα μεγαλύτερο μπράβο σε όλους μας, που μας λένε τόσο κατάμουτρα πόσο μαλάκες είμαστε και που εμείς τόσο εύκολα και χαμογελαστά τους έχουμε και υποχρέωση…
Όχι, δε θα μιλήσω για το απόλυτο όχημα στα 4 χ 4 το Forester της Subaru, αλλά θα αναφερθώ σε τέσσερα πράγματα που με αρέσουν (άλατις) και σε τέσσερα άλλα που απεχθάνομαι…
Η πρόσκλησις ήρθε με 24Mbit από τον Παράφωνο
Respect στους γιατρούς χωρίς σύνορα, respect στον Αρκτούρο, αλλά respect και στους Κλόουν χωρίς σύνορα…
Όχι βέβαια σε αυτούς που στην πραγματικότητα είναι κλόουν και δυστυχώς κατέχουν τις υψηλότερες θέσεις “υπεργείως και υπογείως” στις εκάστοτε κυβερνήσεις των χωρών που αποφασίζουν για τις τύχες μας, αλλά στους άλλους…
Πολύ με αρέσει όταν διαβάζω κάτι που είναι σα να τα σκέφτηκα εγώ ο (γ)ίδιος…
Το παρακάτω είναι από το φιλαράκι μου τον Βρασίδα…
Πως με ψήσανε χθες κατι φίλοι και καθησα να δω το Ευρω-Βυζι 2008. Δηλαδη απ’ οτι μου ειπανε προκριματικοι, ημιτελικοι κατι τετοιο ήτανε. Σαν Champions League δηλαδη ενα πραμα αλλα της ξεφτίλας… Τραγουδαγε λεει και το Καλομοιράκι , αντε λεω κι εγώ και οπλιστηκα με όλη την καλη μου διάθεση (ειναι ελαχιστη) , αρκετή μπύρα (αποδείχθηκε ελαχιστη και αυτή) και κάθισα στον καναπέ να … δω και να ακούσω.
Το πρώτο αποδείχθηκε καλή ιδέα γιατί δε μου έμεινε άντερο. Φυσικα δεν επροκειτο για καμια σάτιρα υψηλού επιπέδου, αλλα για κατι ζώα που αυτοξεφτιλιζότανε… Αλλα και παλι πλακα είχε (μεχρι που θυμήθηκα ποιος πλήρωσε για να παει η Καλομοίρα εκει και κατάλαβα ποιος είναι ο Κακομοίρης της υπόθεσης). Οι δικοί μου δίπλα μοιάζανε πάντως εκστασιασμένοι, σαν να βλέπανε τη νέα έκδοση ενος αριστουργήματος, σαν να ξαναγυρίστηκε ο Μπεν Χουρ ή το “Οσα παίρνει ο άνεμος” ένα πράμα… Ομολογώ ότι δεν τους εννόησα αλλα τέλος πάντων. Ως σωστος λειτουργός της δημοσιογραφίας (της καφέ που μου αρέσει) θα προσπαθήσω να δώσω μια ιδέα των πεπραγμένων… Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Να μαστε λοιπόν σε ακόμη μία περίοδο (απλά και μόνο) άγχους!!!
Τα πρωτοσέλιδα πάλι θα αναφέρουν πως…” Αρχίζει από σήμερα ο Γολγοθάς χιλιάδων υποψηφίων για μια θέση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ“!
Όπως κάθε χρόνο, οι έφηβοι ωσάν άλλοι “Θεάνθρωποι” θα βιώσουν την εβδομάδα των Παθών τους, με απώτερο σκοπό τη λύτρωση, την Ανάσταση.
Μια Ανασταση, όχι πνεύματος και ψυχής, αλλά μιαν Ανάσταση εξιλέωσης από το άγχος που τόσο ευλαβικά και “γαλήνια” τους προσφέρει ο εκάστοτε Θεός- Υπουργός Π(αρά)αιδείας…
Ένα άγχος που μετουσιώνεται με ισχυρούς κόμπους στο στομάχι, συνοδευόμενους από τόνους νικοτίνης, καφεϊνης και …γλυκόζης!!!
Ο Απόστολος BIC θα έχει την τιμητική του από σήμερα, ενώ τα Χερουβείμ ΙΟΛΗ και τα Σεραφείμ ΑΥΡΑ θα προσφέρουν και φέτος μέγιστες υπηρεσίες ανιδιοτελούς συμπόνιας…
Για μια ακόμη φορά το mantriδε δύναται να σχολιάσει την επικαιρότητα, βλ. Πρυτανικές εκλογές, ακρίβεια κλπ κλπ, μιας και η νέα συνταρακτική είδηση προέρχεται και πάλι από τους αγαπητούς (πλην “το σηκώνεις το σακάκι” ) Βρετανούς…
Δύο και πλέον μέρες χωρίς σταγόνα “μπενζίνα”, μας τέλειωσε και το Ηλιέλαιο και δε γινόταν αλλιώς, οπότε βγάλαμε τοπ ποδηλατάκι μας και οργώνουμε τους δρόμους και τα σοκάκια, μιας και εν’όψει εξετάσεων, τρέχουμε και δε φτάνουμε…
Τελικά μόλις χθες κατάλαβα την ανωμαλία που μας διακατέχει και μας διατρέχει και ως οδηγοί τετρατρόχων αλλά (πλέον) και δικύκλων…