Μερικές φορές διαβάζεις κείμενα που νομίζεις ότι τα έγραψες εσύ. Και τότε σκέφτεσαι… Δεν είμαι μόνος….
Το παρακάτω κείμενο είναι του ΣΤΑΘΗ Σ. από τον ναυτίλο της Ελευθεροτυπίας…
Ότι είναι με κόκκινο είναι δικό μου σχόλιο… Δηλαδή μια φράση.
Δείχνει σαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν αποξενωθεί από τους λαούς τους. Μια γιγαντωμένη σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες, δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα πάρεξ τον δογματικό νεοφιλελευθερισμόν που προσπαθεί να επιβάλει παντού και κυρίως όπου οι εθνικές κυβερνήσεις αποτελούνται κατά το πλείστον από κλόουν…
Η Ευρώπη έχει μελαγχολήσει.
Βλέπω τα τρακτέρ να πολιορκούν τις Βρυξέλλες και θυμάμαι πόσο λοιδορούσαν οι παρ’ημίν (ψευτο)ευρωπαϊστές (στην πραγματικότητα ευρωλιγούρηδες) τα δικά μας τρακτέρ, όταν έβγαιναν στους δρόμους γεμάτα «βλάχους» που «τρώνε τις επιδοτήσεις στα σκυλάδικα», όταν τους ξεφούσκωνε πονηρά κι αυτάρεσκα ο κυρ Σημίτης ο Ουτιδανός τα λάστιχα-τώρα υποθέτω, θα τους φαίνονται τα βελγικά τρακτέρ, τα γαλλικά, τα ιταλικά, πιο ευρωπαϊκά κι οπωσδήποτε όχι τόσο μπανάλ όσον όταν τα καβαλάνε Θεσσαλοί, Πελοποννήσιοι, Ρουμελιώτες και Μακεδόνες.
Μουγκρίζουν όμως τα τρακτέρ το ίδιο…
Αυτοξεσκίσθηκε η Ευρώπη στα μάτια των Ευρωπαίων. Όταν ξεπάτωνε την Γιουγκοσλαβία, όταν άρχισε να παρακλέβει από τους πολίτες της το εισόδημα τους, τον χρόνο τους, τον αυτοσεβασμό τους. Μια υστερική σαν την Κάρλα ντελ Πόντε έχει γίνει στα μάτια των πολλών η Ευρώπη και καλό από τις κυβερνήσεις της, δεν βλέπουν οι άνθρωποι.
Ο στόχος του σύγχρονου ανθρώπου είναι η κορυφή. Και η κορυφή είναι κάτι πολύ σχετικό για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό ή μήπως υπάρχει; Μάλλον το πρόβλημα δεν είναι η κορυφή, αλλά το τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις για να την κατακτήσεις.
Είσαι διατεθειμένος για παράδειγμα να αφήσεις πίσω σου την ζωή που κάνεις για να φτάσεις στην κορυφή;
Είσαι διατεθειμένος να παραμερίσεις λίγο την υγεία σου για να κατακτήσεις τους στόχους σου;
Να αφαιρέσεις χειρουργικά κάποια στοιχεία του εαυτού σου, για την ευτυχία που νομίζεις ότι θα σου προσφέρει ο στόχος που έχεις βάλει ως κορυφή;
Μπορεί ναι, μπορεί όχι.
Αλλά αλήθεια είσαι έτοιμος να αφήσεις κάποιον να πεθάνει μόνος από το κρύο, για να φτάσεις στην κορυφή του… Εβερεστ?
Είναι δύσκολο να συρρικνώνεις την ζωή σου, μετά από 30 χρόνια. Είναι δύσκολο να χωρέσεις όλες αυτές τις αναμνήσεις και αναμνηστικά, τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής μέσα σε 60 τετραγωνικά. Είναι δύσκολο να χωρέσεις όλους όσους αγάπησες, έχασες άφησες πίσω, γνώρισες, φίλησες, μέσα σε λίγους τοίχους. Είναι δύσκολο μια μέρα να δεχτείς ότι τα χρόνια πέρασαν και ξαφνικά μαζί με το σπίτι σου συρρικνώνεται και η ζωή σου. Και είναι ακόμα πιο δύσκολο απλά να είσαι παρατηρητής καθώς η ζωή σου γίνεται μικρά κουτιά, στριμώχνεται μέχρι να έρθει κάποια στιγμή που θα είναι μια ανάμνηση.
Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις… και δυστυχώς κανείς δεν το θυμάται όταν είναι τριάντα…
Εάν κάποιος θα περίμενε να μιλούσα για την Εθνική, λάθος έκανε. Ουδέν σχόλιο, απλά είναι λυπηρό να βλέπεις για άλλη μια φορά πόσο εύκολα κάποιοι χαρτογιακάδες της TV, του ραδιοφώνου, αλλά και των blogs…να φτύνουν εκεί που έγλειφαν και με την ίδια περισσή ευκολία κάποια στιγμή θα ξαναγλείψουν.
Αλλά παρόλο που δεν θα μιλήσω για την Εθνική, θα μπορούσα να μιλήσω για ποδόσφαιρο, άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το ποδόσφαιρο είναι το πρώτο σε θεαματικότητα… θέαμα. Γιατί το αγαπάμε, γιατί είναι ωραίο, γιατί είναι απροσδόκητο, γιατί δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, γιατί δημιουργεί πάθη. Αλλά και για έναν άλλο λόγω… αποπροσανατολίζει, θολώνει και κάνει τον κόσμο να νοιάζεται πιο πολύ για το γκολ που δεν μέτρησε, παρά για τα χάλια που έχει. Το όπιο του λαού… με σπόνσορες πολυεθνικές και κυβερνήσεις…
Και δεν είναι τυχαίο ένα μήνυμα που διάβασα πριν λίγο καιρό σε έναν τοίχο, τόσο ποδόσφαιρο και τόσους μπάτσους, είχαμε να δούμε από την χούντα.
Μπράβο στην ΕΡΤ η οποία κορόϊδεψε την βρετανική εταιρεία RED BEE MEDIA, η οποία είναι θυγατρική του ΒΒC και μία απο τις μεγαλύτερες παγκοσμίως….
Μπράβο στην ΕΡΤ που έδωσε περίπου 400 εκ.δραχμές για τρία ηλεκτρονικά λογότυπα…
Μπράβο στην ΕΡΤ ,αλλά ένα μεγαλύτερο μπράβο σε όλους μας, που μας λένε τόσο κατάμουτρα πόσο μαλάκες είμαστε και που εμείς τόσο εύκολα και χαμογελαστά τους έχουμε και υποχρέωση…
Όχι, δε θα μιλήσω για το απόλυτο όχημα στα 4 χ 4 το Forester της Subaru, αλλά θα αναφερθώ σε τέσσερα πράγματα που με αρέσουν (άλατις) και σε τέσσερα άλλα που απεχθάνομαι…
Η πρόσκλησις ήρθε με 24Mbit από τον Παράφωνο
Η Ελλάδα ήταν και είναι μια χώρα που οι σεισμοί είναι μια πραγματικότητα. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που κατέχει την πρώτη θέση από πλευράς σεισμικότητας στην Ευρώπη και την έκτη παγκοσμίως, σεισμοί στη χώρα μας γίνονται με μεγάλη συχνότητα και ένταση και πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι αποτελούν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας… (?)
Αλήθεια όμως η ενημέρωση μας, δείχνει ότι είναι μια καθημερινότητα για εμάς;Αλήθεια πόσοι από εμάς έχουν κάνει μαθήματα, έχουν ενημερωθεί, έχουν διαβάσει για τους σεισμούς και το τι πρέπει να κάνουμε; Αλήθεια ποιος θυμάται αυτές τις γελοίες αφίσες που είχαμε στα σχολεία που έλεγαν τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού;
Δεν λέω όλα αυτά που έλεγαν οι αφίσες σωστά ήταν… ή μήπως δεν ήταν; Μήπως πολύ απλά όπως π.χ. το γελοίο, να καθόμαστε κάτω από την πόρτα, τελικά δεν έχει καμία αξία γα την ζωή μας;
Πολλά χρόνια δεν μπορούσα να καταλάβω πως θα μπορούσα να σωθώ εάν μπω κάτω από το γραφείο, εάν είναι να πέσει το κτίριο… Θα κρατούσε το πολύ γερό μου γραφείο το βάρος του πάνω ορόφου; Γελοιότητες… Αλλά δυστυχώς σε μια χώρα γελοίων, γελοιότητες μαθαίνουμε… Γιατί μπορεί να σε προστατεύουν από πτώση αντικειμένων, μπορεί να σε σώσουν από μικροατυχήματα, αλλά σε μια χώρα που τελικά το να πέφτει ένα κτίριο δεν είναι κάτι που δεν γίνεται, μπορούν να σε σώσουν όλες αυτές οι γελοιότητες, που ούτε καν διδάσκονται;
Το όνομά μου είναι Doug Copp. Είμαι ο Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης (American Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου. Οι πληροφορίες που περιέχονται σ’ αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές στο ενδεχόμενο ενός σεισμού.
Χτες μάθαμε ότι για να εξοπλίσει το γραφείο του ένας πολιτικός, κάνει μια προφορική συμφωνία με έναν ιδιώτη (ο οποίος κατόπιν εμφανίζεται ότι δίνει μαύρα χρήματα σε πολιτικούς) και αγοράζει με τις απαραίτητες ευκολίες (άτοκες δόσεις Κωτσόβολου) εξοπλισμό αξίας 120.000 ευρώ. Δηλαδή σχεδόν σαν να αγοράσεις ένα πολυτελές διαμέρισμα στην Επανομή Θεσσαλονίκης με Εμβαδόν (τ.μ.): 93, Όροφος: 2ος, Υπνοδωμάτια: 2, κοντά στο κέντρο (3ο δημοτικό), ανοιχτωσιά, πολυτελούς κατασκευης, 2 ΔΣΛΚΛ (ότι και να σημαίνει αυτό), τζάκι, πλήρως ατομικό καλοριφέρ, ντουλάπα, κεραμοσκεπή, αποκλειστική θέση parking και αποθήκη… ΕΔΩ