Archive for Μαρτίου, 2007

Live στην ξεφτίλα


ΤΩΡΑ ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΣ ΣΥΝΔΕΘΟΥΜΕ LIVE ΜΕ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ. Και η πρέζα TV συνεχίζει (όχι το blog αλλά η ουσία του). Live στην ξεφτίλα, live στην ίδια μας την παρακμή, live σε όλα τα όνειρα μας που πνίγηκαν μέσα σε γραφειοκρατικά γραφεία. Κατασπαράζουμε τα ίδια μας τα παιδιά και συνδεόμαστε live για μια ακόμα παρακμή.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το γλυκό χαμόγελο σου καθώς θυσία στον άγνωστο θεό έκοψες την γλώσσα από το μωρό σου, που λέει και το τραγούδι. Βγάλε τον σκασμό και δες τις διαφημίσεις σου. Δες την πρέζα που σου προσφέρουμε και πιες την όλη. Γιατί η πρέζα σε κάνει να πηγαίνεις αλλού, αλλού fun-park αλλού fun-marx; Δεν ξέρω. Πάντως σε πηγαίνει αλλού, αλλού για αλλού και τα μυαλά, χυμένα.
Ονειρα μου τραυματισμένα, πως και φτάσατε ως εδώ;
Βγάλτε τον σκασμό. Απόψε, σήμερα, αύριο δεν είμαι τόσο καλά. Είναι τα όνειρα μου παλιά και οι συνθήκες νέες.
Μοιάζω με καράβι ξανά.
Μοιάζω με βαρκούλα με πανιά.
Και η καταιγίδα, εγώ την είδα,
Μα δεν πρόλαβα να πάρω τα ίσα, δεν πρόλαβα από μέσα της να βγω.
Να σωθώ μονάχα προσπαθώ…

νύχτα… νύχτα ξημερώνει…

Comments (1) »

Το Θύμα-Θύτης.


Θλίβομαι πραγματικά που ένας νέος άνθρωπος πέθανε, πέθανε για μια μαλακία. Αλλά δεν είναι μόνο θύμα, είναι και θύτης. Αυτός γιατί πήγε εκεί; Αυτός δεν πήγε εκεί για να χτυπήσει; Να πλακώσει κάποιον άλλο συνομήλικο του; Σε μια σύρραξη ακόμα και για ένα τόσο μαλακισμένο λόγω τα όρια του ζω με του πεθαίνω είναι πολύ στενά. Παίζεις ένα παιχνίδι θανάτου. Και για μένα αυτό το παιδί φταίει. Φταίει, μπορώ να πω όσο και αυτοί που τον σκότωσαν. Γιατί δεν ξέρω και δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς πως έγινε, αλλά από την ζωή στον θάνατο είναι ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Θα μπορούσε να είχε σωθεί και να είχε σκοτώσει αυτός έναν άλλο για να το πετύχει. Απλά έγινε έτσι. Από την στιγμή που όμως κάποιος αποφασίζει να λύσει τις ηλίθιες μαλακισμένες διαφορές του με αυτόν τον τρόπο μπορεί να γίνει θύμα ή θύτης. Και είναι όλοι θύματα ή υποψήφια θύματα σε κάποια άλλη σύρραξη. Και είναι όλοι υπεύθυνοι άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάποιος είναι απλά μια άβουλη μαριονέτα. Παίζονται πολλά το ξέρω και το ξέρω καλά. Αλλά αυτό δεν αναιρεί τις ευθύνες του ίδιου για το γεγονός. Μπορεί να φαίνεται σκληρό αλλά είναι μια πραγματικότητα. Από την στιγμή που κάποιος αποφασίζει να πάει και να δείρει σε μια κατάσταση πολέμου κάποιους άλλους, από την στιγμή που δέχεσαι ένα ραντεβού και πας, για όποιο λόγω και να πας, είσαι υπεύθυνος. Πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στο θύμα και τον δολοφόνο; Άκουσα κάποιους να λένε για το κακόμοιρο το παιδί που το φάγανε. Συγνώμη, αυτό το κακόμοιρο παιδί δεν πήγε εκεί μόνος του; Δεν πήγε να τσαλαπατήσει κάποιους άλλους; Δεν είναι κακόμοιρος γιατί πέθανε. Είναι για αυτά που πίστευε. Όπως όλοι όσοι πήγαν εκεί. Μη μου πείτε ότι πήγε με λουλούδια στο χέρι να τους υποδεχτεί. Πήγε για να κάνει ότι έκαναν όλοι οι άλλοι.
Τα γεγονότα αυτά, δεν έχουν γίνει πρώτη φορά. Και όλοι όσοι το παίζουν σοκαρισμένοι είναι ηλίθιοι ή υποκριτές. Αρκεί λίγο να ακούσεις τι γίνεται γύρω σου. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια ακούω και ξέρω για τέτοια ραντεβού. Θα μου πεις δεν είναι το ίδιο να συναντιέσαι και να πλακώνεσαι και το ίδιο να σκοτώνεις κάποιον. Αλλά θα σου πω τελικά πόσο απέχει το ένα από το άλλο; Σε ένα προγραμματισμένο ραντεβού για ξύλο, πόσο απέχει το ένα από το άλλο; Έχω τύχει σε ραντεβού για ξύλο. Όχι ραντεβού ομάδων, αλλά απλά μαλακισμένων μεμονωμένων ατόμων . Έχω δει βία, ξύλο, σπασίματα, αίματα. Όταν αποφασίζεις να πας σε ένα τέτοιο ραντεβού, είσαι υπεύθυνος ότι και εάν γίνει. Γιατί για μένα, όλοι αυτοί είναι θύτες και θύματα μαζί.
Θύμα είναι η κοινωνία, αλλά και θύτης μαζί. Απλά κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο κάπου υπάρχει και ένας νεκρός, που μπορεί προχτές να ήταν αυτός ο νεαρός, μπορεί ένας άλλος. Και οι νοοτροπίες δεν αλλάζουν με μέτρα. Δεν αλλάζουν με νόμους.

Comments (1) »

Η αληθινή εθνική ντροπή


Tου Γεωργιου Π. Μαλουχου
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
27-03-07

Mια μπάλα ποδοσφαίρου και τέσσερα γκολ από την εθνική
Τουρκίας μέσα στο Στάδιο Καραϊσκάκη και μάλιστα στην
εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου, ήταν αρκετά για να
στείλουν την εθνική υπερηφάνεια της χώρας στο ναδίρ.
Κραυγές και οιμωγές, θλίψη και σπαραγμός, απελπισία
και θρήνος. Κανάλια πικραμένα, προδομένα, διψασμένα
για αίμα. Οπαδοί που η γη χάθηκε ξαφνικά κάτω
απ’ τα πόδια τους. Αρμόδιοι και αναρμόδιοι
παράγοντες εντός κι εκτός ποδοσφαίρου, από την
πολιτική μέχρι τη νύχτα, βουτηγμένοι από τη μια στιγμή
στην άλλη, στη δυστυχία… Λοιπόν, για να βάλουμε τα
πράγματα στη θέση τους: τελικά, φαίνεται ότι εκείνος ο
«θεός της Ελλάδας» που έλεγε ο Μακρυγιάννης, πράγματι
υπάρχει. Και ως άλλος αρχαίος θεός από έργο του
Ευριπίδη εμφανίστηκε ξαφνικά προχθές «σαν από μηχανής»
στο γήπεδο για να κεραυνοβολήσει την ομαδική φαυλότητα
μιας κοινωνίας που αντλεί την εθνική της υπερηφάνεια
μέσα απ’ τα γυρίσματα μιας μπάλας στο χορτάρι.
Κατέβηκε λοιπόν αυτός ο «θεός της Ελλάδας» στο
Καραϊσκάκη και… τιμώρησε με τέσσερα γκολ όσους
μετρούν το εθνικό φιλότιμο με τις κλοτσιές. Γιατί αν
έτσι μετριέται, τότε καλύτερα που καταρακώθηκε. Κακά
τα ψέματα: μια χώρα που ενώ χάνει αξιωματικούς του
ναυτικού στα Ιμια και πιλότους μαχητικών στην Κάρπαθο
και που ο εθνική κυριαρχία της είναι αντικείμενο
καθημερινής έμπρακτης αμφισβήτησης φτάνει τελικά να
απελπίζεται όταν ένας τερματοφύλακας τρώει τα γκολ το
ένα μετά το άλλο είναι μια χώρα που πρέπει να σκεφτεί
εκ νέου τις προτεραιότητές της.

Η αληθινή εθνική ντροπή δεν είναι φυσικά αυτό που
συνέβη προχθές στο Καραϊσκάκη. Ούτε είναι το γεγονός
ότι τα τουρκικά κανάλια και οι εφημερίδες γελούν με
την Ελλάδα για ό, τι έγινε στο γήπεδο. Η αληθινή
εθνική ντροπή είναι ότι μια μπάλα δίνει το μέτρο της
αντίληψής μας για την εθνική αξιοπρέπεια, η οποία δεν
δείχνει να θίγεται όταν πραγματικά κινδυνεύει. Πότε
είδατε μια πορεία, μια διαμαρτυρία για τις παραβιάσεις
στο Αιγαίο, ή κόσμο στα κανάλια να υποφέρει;

Βέβαια, εδώ οφείλει να αναρωτηθεί κανείς ξανά για τον
ρόλο της πολιτικής, η οποία, όταν η Ελλάδα κέρδιζε
πριν από λίγα χρόνια τις ευρωπαϊκές δάφνες στην
Πορτογαλία υπερθεμάτιζε σύσσωμη στην ταύτιση της
μπάλας με την έκφραση της εθνικής υπερηφάνειας. Κι
εκείνοι οι λίγοι που προσπαθούσαν τότε να εξηγήσουν
ότι όλο αυτό συνιστά ένα βαθύ παρακμιακό λάθος, ήταν
για την πυρά… Θα πείτε «μα τα ίδια δεν συμβαίνουν κι
έξω; Μόνο στην Ελλάδα τρελαίνονται οι άνθρωποι και
προβάλλουν στην μπάλα όλη τους την εθνική ευαισθησία;»
Μπορεί και να συμβαίνουν – αν και όχι σε αυτό το
βαθμό. Και, κυρίως, ασφαλώς όχι με αυτή την ποιότητα:
η νίκη να είναι επιβεβαίωση και η ήττα καταστροφή. Η
νίκη είναι νίκη, η ήττα είναι ήττα. Αλλά, όλα αυτά,
είναι μπάλα. Ομως, ακόμα κι αν συνέβαινε το ίδιο
ειδικά στο θέμα της εθνικής υπερηφάνειας, η Ελλάδα δεν
θα έπρεπε να αναζητεί μαθήματα απ’ έξω. Εχει
πολύ μεγάλα και ισχυρά δικά της αποθέματα. Κι έχει και
απτούς κινδύνους που πρέπει να μάθει να τους μετρά. Κι
όσο το εθνικό φιλότιμο πληγώνεται (μόνον δε) από την
μπάλα, σημαίνει ότι κάτι δεν έχει καταλάβει.

Leave a comment »

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΒΙΑ – ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΒΙΑ!


1
Από Μαύρο Γάτο
Ζούμε καθημερινά τη βία σε όλες της τις εκδοχές. Βία στο σπίτι, φωνές, καυγάδες, τσακωμοί, χειροδικίες, ειδικά όταν τα οικονομικά είναι στενά – είναι γνωστό ότι η φτώχεια και η μιζέρια πάνε μαζί. Βία στη δουλειά, με άθλιες συνθήκες εργασίας για τους περισσότερους και καθεστώς διαρκούς εκβιασμού από τους εργοδότες. Βία στους δρόμους, όπου επικρατεί το δίκαιο του ισχυροτέρου στην πιό ωμή του μορφή. Τυφλή βία από εκείνους που υποτίθεται πως είναι ταγμένοι στην διατήρηση της τάξης και στην εφαρμογή του Νόμου, τους Έλληνες αστυνομικούς. Ανεξέλεγκτη βία στις φυλακές. Βία, φυσικά, στα γήπεδα…

Με μια καμπάνια στο Διαδίκτυο δεν θ’ αλλάξει κάτι. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΙΑ Ν’ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΤΙ. Οι πολιτικοί μας, ταμπουρωμένοι στις βίλλες τους και στις τεθωρακισμένες τους αμαξάρες, δεν νοιάζονται και πολύ για τέτοιες λεπτομέρειες. Άλλωστε τα σκληρά μέτρα που θα έπρεπε να πάρουν αν πραγματικά ήθελαν ν’ αλλάξει κάτι, θα τους στερούσαν αρκετές ψήφους. Γι’ άλλη μια φορά λοιπόν, και μακάρι να βγω ψεύτης, θα πάρουν θεαματικά και υπερβολικά μέτρα που γρήγορα θα ξεχαστούν, όπως κατά κανόνα γίνεται στην χώρα μας μόλις έρθει στην επιφάνεια κάποιο από τα μελανά κομμάτια της δημόσιας ζωής μας. Και το θέμα θα ξαναέρθει στην επιφάνεια όταν θα σκοτωθεί ο επόμενος…

Τί νόημα έχει λοιπόν να σηκωθείς και να φωνάξεις «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΒΙΑ» σε μια χώρα όπου η κάθε λογής βία είναι Νόμος;;;;;; Είναι ίσως αυτή η αξιέπαινη πρωτοβουλία του Παράφωνου μια συλλογική φωνή που βοά στην έρημο.

Αν όμως μαζευτούμε αρκετοί…

Ίσως, τότε, κάτι να γίνει…

Συμμετέχουν ήδη:

Μαύρος Γάτος
Παράφωνος Natalia Αdamo dimitrisg
simiomenos padrazo

Έλα κι εσύ μαζί μας!

4 Σχόλια »

Ελλάς το μεγαλείο σου…

Leave a comment »

Είμαι λύκος και προτεραιότητα μου είναι να παραμείνω…


Προτεραιότητες… (Mika)
Εύκολα πράγματα…
1.Να σώσω την γη και τα παιδιά του κόσμου. Παιχνιδάκι…
2. Να έχω λιγότερο άγχος για να σώσω τουλάχιστον ότι και εάν σώζεται… Τουλάχιστον το άλλο μάτι μου… (?)
3.Να κάνω τον εαυτό μου καλύτερο και μέσα από αυτό όλους όσους είναι γύρω μου… ε καλά τώρα…
4.Να γίνω ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου, να αγοράσω όλη την περιοχή γύρω από τον Ελαιώνα στην Αθήνα, να τα ισοπεδώσω όλα και να φυτέψω δέντρα και ελαιόδεντρα…
5. Να είμαι και να κάνω τους γύρω μου ευτυχισμένους…
6.Να….
………
1000.Να ξανακοιτάζω και να ξαναελέγχω τις προτεραιότητες μου….
1001.Να….

2 Σχόλια »

Τραβεστή οπαδέ, μαλάκα…


Πυρπολημένοι αστυνομικοί, σφαγμένοι βάζελοι και μολότοφ για τις κρύες νύχτες του χειμώνα…

Το επίπεδο τον νεοελλήνων απαράμιλλο του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος φυλάτει Θερμοπύλες (Καραϊσκάκη-Λεωφόρο κτλ.) απο τους Πέρσες εισβολείς που μόνο με την προδοσία του Εφιάλτη-Διαιτητή, μπορούν να κερδίσουν. Ακόμα και τότε υπάρχει πάντα το τελευταίο οχυρό (The Last Stand) η Σαλαμίνα για να δώσουμε την μάχη. Ελλάς το μεγαλείο σου… Μετά τον εμφύλιο του 40 έρχεται ο εμφύλιος των πόλεων του 2000… Ο λόγος φυσικά οι επιλογές, που πολλές φορές δεν είναι επιλογές αλλά μια παράδοση, παράδοση στην ηλιθιότητα. Μεγάλωσα στην Αγ. Βαρβάρα, πάντα λίγο πιο κοντά στον Πειραιά, παρά στην Αθήνα… Φυσικά δεν θα μπορούσα να είμαι παρά Ολυμπιακός. Εάν μεγάλωνα στην Τούμπα θα ήμουν ΠΑΟΚ άντε Ηρακλής, ήμονυ πάντα Άρης στο μπάσκετ, λόγο Γκάλη και όλα αυτά επειδή απλά έτυχε… Όλα αυτά επειδή έτσι απλά έκανα. Και όλα αυτά αρκούν για να σε σφάξουν. Όλα αυτά αρκούν για να σε τσακίσουν. Ελλάς το μεγαλείο σου, έπρεπε να σφάξω τα μισά ξαδέλφια μου επειδή είναι βάζελοι, να ξεκοιλιάσω τον Τσοπάνη επειδή είναι Ηρακλής να μην μιλάω σε κανέναν… εάν δεν είναι Ολυμπιακός. Γαμώ τις ομάδες σας, γαμώ τον διαιτητή σας. Α, ρε τραβεστή Έλληνα οπαδέ, γαμώ την ομάδα σου…

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
στραβάδια απολύομαι
τριαντά τρία χρονάκια θητεία
στραβάδια απολύομαι

Όλο εμένανε σηκώνει
να πω μάθημα η δασκάλα
θα τη σφάξω σαν κουνέλι
και θα βγω να παίξω μπάλα

Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού
και τα μυαλά στα κάγκελα
του αόρατου εχθρού

Βούλγαροι, Βούλγαροι,
χανούμισσες βαζέλες
όλο το έθνος προσκυνάει
σώβρακα και φανέλες

Είμαστε η αδικημένη
γενιά του εξήντα
δίχως κατοχή και πείνα
χωρίς ρετσίνα

Τα μπούτια σου Μαρία
σκοπιά Κ.Ψ.Μ. αγγαρεία

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
στραβάδια απολύομαι
τριαντά τρία χρονάκια θητεία
στραβάδια απολύομαι

Μια ζωή παρουσιάστε
σαν εκπαιδευμένος σκύλος
εγώ δεν θα πάρω άλλο
φχαριστώ δεν είμαι φίλος

Γαμώ την φανέλα σου που προσκινάς. Πάντα πρέπει να προσκυνάς μια φανέλα. Οπαδική φανέλα ομάδας ποδοσφαίρου, κόμματος, ιδεολογίας.
Είναι περίεργο, οι καλύτεροι φίλοι μου είναι ΑΕΚ και ΠΑΟ παρόλο που είμαι Ολυμπιακός, κάνω παρέα με κομμουνιστές αλλά ποτέ δεν υπήρξα τέτοιος, από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει είναι Βασιλικός παρόλο που σιχαίνομαι την Βασιλεία… Τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται και οι όμοροι οπαδοί όμορφα σφάζονται… και όλα πνίγονται σε δίχρωμα κασκόλ…

4 Σχόλια »

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).