Σαν Λύκος, σε κλουβί…


Κάθε χρόνο τέτοια εποχή με πιάνει το ίδιο πράγμα. Και εχτές έγινε το ίδιο. Ένιωθα σαν λύκος στο κλουβί. Γύριζα από δω, γύριζα από κει. Έτσι είναι, ένα κλουβί που υπάρχει ολόγυρα μου με εμποδίζει να αναπνεύσω. Ένα κλουβί που με φυλακίζει από αυτό που θα ήθελα να κάνω και αυτό που θα ήθελα να είμαι. Συνέχεια μου έρχεται στο μυαλό ο στίχος
Έτσι που τα σίδερα του κλουβιού
να χαθούν για μια στιγμή, μέσα στο σκοτάδι…
Έτσι νιώθω από τότε που ήμουν μικρός. Σαν ένας λύκος που έχει αιχμαλωτιστεί ανάμεσα στις πολυκατοικίες. Εάν κλουβί από τσιμέντο που με κρατάει μακριά από την φύση μου, μακριά από τον εαυτό μου, την ψυχή μου. Ένα κλουβί από τσιμέντο και συρματοπλέγματα τις κεραίες των σπιτιών, να με εμποδίζουν να δραπετεύσω. Κάθε χρόνο νιώθω ότι όλο και λιγότερο μπορώ να δω τον ουρανό. Κάθε χρόνο όλο και λιγότερο μπορώ να δω τα αστέρια. Κτίρια απλώνονται μπροστά μου σαν τοίχοι που κλείνουν μέσα όχι μόνο το κορμί μου αλλά και όλα όσα είμαι. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή θέλω να φύγω. Θέλω να φύγω από αυτήν την πόλη. Από αυτήν την τρέλα. Θέλω να φύγω από εδώ πέρα. Θέλω να πάω κάπου που να μπορώ να βλέπω μακριά. Κάπου που το μάτι μου δεν θα σταματάει στα απλωμένα ρούχα της απέναντι πολυκατοικίας. Κάπου που να ταξιδεύει η ματιά και μαζί το πνεύμα. Νιώθω σαν λύκος κλεισμένος σε κλουβί από τσιμέντο. Δεν μπορώ άλλο πια να ζω σε αυτό το κλουβί. Παίρνω φόρα και χτυπάω το κεφάλι μου στο τσιμέντο. Προσπαθώ να ελευθερωθώ από το κλουβί μου. Προσπαθώ να δω μέσα από τις πολυκατοικίες τον ήλιο να δύει. Πόσα καιρό έχω να δω τον ήλιο να δύει…
Στο σώμα μου τα σημάδια της προσπάθειας για απελευθέρωση είναι ορατά, αλλά αυτά που δεν φαίνονται, αυτά που είναι κάπου κρυμμένα μέσα μου είναι τα πιο οδυνηρά, είναι τα πιο σκληρά.

Image Hosted by ImageShack.us

θέλω να βγω από εδώ μέσα και όμως μένω
σε μια ομίχλη που ναρκώνει την καρδιά…

Advertisements

1 Response so far »

  1. 1

    «Δεν απορώ ούτε καταλαβαίνω
    πως συνεχίζεις να υπάρχεις μ’ όλα αυτά…
    Θέλεις να βγεις απο δω μέσα κι όμως μένεις
    σε μια ομίχλη που ναρκώνει τη καρδιά… »

    Μην περιμένεις «ώσπου να θυμηθείς»…


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: