Κουκουλοφόρα Δημοκρατία


Τις τελευταίες μέρες πολύ λόγος έγινε για το κάψιμο του άγνωστου στρατιώτη. Έκαψαν λέει τον άγνωστο στρατιώτη, οι γνωστοί, άγνωστοι. Πολύ άγνοια τελικά έχουμε σε αυτή την χώρα. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω αυτόν τον όρο. Άγνωστος στρατιώτης. Από πού και ως που άγνωστος. Ξέρει κανείς γιατί πήρα αυτό το όνομα; Υπάρχει κάποιος άγνωστος που πολέμησε; Υπάρχει κάποιος που άγνωστος πέθανε, έδωσε την ζωή του για την πατρίδα. Όχι, κανείς δεν ήταν άγνωστος. Ήταν όλοι γνωστοί. Πολλοί γνωστοί. Ήταν οι πολίτες αυτής της χώρας που έδωσαν την ζωή τους, ήταν οι πολίτες αυτού του κόσμου που έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα. Και ξαφνικά κάποιοι τους χαρακτήρισαν άγνωστους. Από πού άγνωστοι; Κανείς από τους συγγενείς μου που πολέμησαν δεν ήταν άγνωστοι. Και τελικά τι συμβολίζει αυτό το σύμβολο; Τους άγνωστους; Και εάν συμβολίζει όλους τους άγνωστους αυτοί που το έκαψαν δεν είναι μέρος τους; Δεν είναι άγνωστοι; Ή μήπως είναι γνωστοί. Και βγήκαν όλοι οι τηλεοπτικοί παρουσιαστές μαριονέτες του ίδιου τους του εαυτού και της αδυναμίας τους να σκεφτούν, σοκαρισμένοι, να καταγγέλουν για το κάψιμο του συμβόλου. Την ίδια στιγμή που κάποιοι αστυνομικοί χτυπούσαν φοιτητές και κανένα κουκουλοφόρο. Και κανείς δεν είπε για τους φοιτητές, όλοι είπαν για το κουβούκλιο. Λες και τα σύμβολα κλείνονται μέσα σε κουβούκλια. Λες και ο φοιτητής δεν είναι ένα σύμβολο. Λες και ο φοιτητής δεν αντιπροσωπεύει εκείνη την στιγμή και κάθε στιγμή όλο το φοιτητικό κίνημα. Αυτό το φοιτητικό κίνημα που αγωνίστηκε και πάντα αγωνίζεται, αυτό το φοιτητικό κίνημα για όλους όσους το ξέχασαν ήταν αυτοί, αυτοί και πάντα αυτοί, αυτοί οι νέοι, αυτοί οι φοιτητές που πρώτοι ξεσηκώνονταν για την ελευθερία, την δημοκρατία αυτού του τόπου. Κανείς δεν μίλησε για αυτούς. Λες και δεν θα είναι οι πρώτοι που θα καλέσει αυτό το κράτος για να πολεμήσουν όταν παραστεί η ανάγκη. Λες και δεν θα είναι αυτοί οι πρώτοι που θα δώσουν τους αγώνες τους και το αίμα τους. Πρώτοι, πρώτα από όλους αυτούς που βγαίνουν και τους κρίνουν. Πρώτοι από όλους αυτούς που τους χτυπούν. Αυτό το κράτος που με μοχλό την αστυνομία τους χτυπά, αυτό θα πάνε πρώτοι να υπερασπιστούν όπως έκαναν πάντα. Αλλά κανείς δεν είπε τίποτα για τους φοιτητές αλλά όλοι τραβούσαν τα μαλλιά τους για το σύμβολο. Και κανείς δεν μίλησε για το σύμβολο του φοιτητή που το ποδοπατούσαν οι αστυνομικοί. Λες και τα σύμβολα είναι κάτι αφηρημμένο όπως ένα άγαλμα, ένα κουβούκλιο που καίγεται. Δεν είναι το άγαλμα του Κολοκοτρώνη το σύμβολο, ο Κολοκοτρώνης είναι το σύμβολο, που πρώτα τον φυλάκισαν, τον χτύπησαν και μετά τον έκαναν ήρωα και άγαλμα. Αλλά οι Έλληνες μοιάζει να ξεχνάμε πολύ εύκολα και ξεχάσαμε ότι όλοι όσοι έγιναν ήρωες ήταν πάντα κάποιοι που στην ζωή τους φώναζαν αλήτες. Ήταν πάντα αυτοί οι περιθωριακοί τύποι που κάποιοι τους αφόριζαν, αυτοί ήταν που χρωστάει το έθνος την Ελευθερία του. Απλά μετά τους έβαλαν στα βιβλία, τους έκαναν και τους έκοψαν στα μέτρα τους οι χαρτογιακάδες, τους έλουσαν όλους με την ίδια λοσιόν και τους πλάσαραν στα βιβλία. Τα σύμβολα είναι πάντα ζωντανά και απλά όταν πεθαίνουν κάποια άλλα παίρνουν την θέση τους. Τα σύμβολα δεν είναι άγνωστα και δεν κρύβονται μέσα σε αγάλματα και κουβούκλια εύφλεκτα. Τα σύμβολα είναι ιδέες και οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες, δεν καίγονται παρά μόνο τσαλαπάτιουνται κάτω από τις μπότες του κράτους. Τα σύμβολα είναι ζωντανά και περπατούν ανάμεσα μας. Έχουμε χάσει το μέτρο και αντί να δούμε πίσω από τα σύμβολα την ιδέα κοιτάμε σαν χάνοι τα αγάλματα και τα φλόγες. Τι είναι άραγε ποιο επικίνδυνο για την δημοκρατία και την ελευθερία του τόπου, ένα κουβούκλιο που κάποιοι έδωσαν το όνομα άγνωστος στρατιώτης λες και είναι κάτι απροσδιόριστο όλοι αυτοί που έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία ή ένας φοιτητής που τσαλαπατάτε και μαζί με αυτόν ότι άλλο αντιπροσωπεύει;

Image Hosted by ImageShack.us

3 Σχόλια so far »

  1. 1

    Chris said,

    To «άγνωστος στρατιώτης» πάει σε όλους αυτούς που σκοτώθηκαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα αλλά δεν μάθαμε ποτέ που θάφτηκαν για να τους αποδόσουμε τιμές. Οι νεκροί της μάχης, είναι ένας συμβολισμός που υπάρχει στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων.
    Καμία σχέση με το κουβούκλιο του τσολιά. Μην μπερδεύουμε έννοιες και καταστάσεις. Mην τα ισωπεδώνουμε όλα…
    Σκέψου. Απ’ όλους αυτούς εκεί πέρα. Εκείνη τη στιγμή. Ποιος είχε συμφέρον να δείξει καμμένο κουβούκλιο η τηλεόραση;

    Είδες πόσο απλά είναι κάποια πράγματα; 😉 😀

  2. 2

    Αλέξανδρος said,

    Ο ορθός τίτλος του μνημείου είναι «Μνημείον του Αφανούς Στρατιώτου» και όχι του «Άγνωστου Στρατιώτη». Έχει ανεγερθεί για τους μαχητές οι οποίοι έπεσαν αλλά δεν ανευρέθησαν ποτέ («αφανείς») ώστε να ταφούν σε γνωστό μέρος (ή μνημείο).

  3. 3

    Lykos said,

    Λάθος κάνετε. Το μνημείο λέγετε του αφανούς στρατιώτη όχι για να αποδώσουν τιμές σε αυτούς που έπεσαν αλλά να μην δώσουν συντάξεις σε αυτούς που έμειναν. Δηλ. τις οικογένειες τους. Είναι πολύ ωραία αυτά στα λόγια, αλλά καμία τιμή δεν αποδόθηκε σε αυτούς που έζησαν, πόσο μάλλον σε αυτούς που πέθαναν. Εάν η τιμή σε κάποιον που έδωσε την ζωή του είναι να καταθέτεις ένα στεφάνι μια φορά τον χρόνο, άντε δύο, σε ένα άγαλμα, να την χέσω τέτοια τιμή. Τιμάς κάποιον που έδωσε την ζωή του, όταν κάνεις τα πάντα για να κερδίσεις αυτό που σου πρόσφερε. Τιμάς κάποιον όταν πολύ απλά υπερασπίζεσαι και δεν καταπατάς αυτά για τα οποία αυτός έδωσε την ζωή του. Όταν με τις πράξεις σου και την συμπεριφορά σου δείχνεις ότι δεν πέθανε άδικα. Η σημαία είναι ένα σύμβολο και αυτή. Τι είναι πιο οδυνηρό για ένα κράτος; Όταν την καίνε κάποιοι 20 χρονοι ή όταν στην κατεβάζουν οι Τούρκοι; Καλά είναι όλα αυτά στα λόγια, φτιάχνουμε ένα άγαπμα και καθαρίσαμε, το θέμα είναι τι γίνεται στην πράξη. Από αγάλματα άλλο τίποτα, ποια τιμή έδειξαν σε όλους αυτούς που πολέμησαν και έδωσαν την ζωή τους ή την σωματική τους ακεραιότητα πέρα από ένα άγαλμα; Καλά όλα τα λόγια για την τιμή που πρέπει να αποδοθεί για τον αφανή στρατιώτη, πολύ βολικό να μείνει αφανής.

    Σε καμία περίπτωση δεν επικροτώ ή συμφωνώ με την πράξη αυτή, την θεωρώ βεβήλωση ανεξαρτήτως του λόγο που φτιάχτηκε, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου το γεγονός ότι κανείς δεν μίλησε για τους φοιτητές. Κανείς δεν μίλησε για αυτούς που θα γίνουν μέρος αυτού του μνημείου όταν παραστεί η ανάγκη. Και ξαναλέω, δεν είναι το άγαλμα το σύμβολο, είναι ο Κολοκοτρώνης. Δεν είναι το μνημείο, αλλά ο απλός στρατιώτης, που έδωσε και θα συνεχίσει να δίνει την ζωή του ακόμα και όταν τον στέλνουν στον θάνατο για να εξυπηρετήσουν κάποιους σκοπούς. Και να είστε σίγουροι ότι κάποιοι από αυτούς που έβαλαν την φωτιά, θα γίνουν μέρος του αφανούς στρατιώτου.


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: