τα πρέκια, τα τσέρκια και άλλες ιστορίες του δάσους…


Σας γαμώ τα λύκεια , τα βιβλία (ιστορίας ή όχι) και τα πρέκια. Ποτέ δεν κατάλαβα ακριβώς αυτό με τα πρέκια αλλά δεν πειράζει. Αυτά στην οικοδομή εννοεί το άσμα; Τέλος πάντων. Βαρέθηκα με αυτό το κουτί, που το λέω τηλεόραση. Βασικά βαρέθηκα με όλα τα τηλε. Τηλεόραση, Τηλέφωνο, Τηλεκοντρόλ, Τηλεπικοινωνία, Τηλεσκόπιο, Τηλεμάρκετιγκ, Τηλεμαλάκες. Όλα έχουν ένα τηλέ… τίποτα δεν γίνεται από κοντά, Τίποτα δεν χρειάζεται κόπο. Γιατί να σηκωθείς να πας για ψώνια; Τα βλέπεις στην τηλεόραση σου να μιλάνε, μπορείς να τα αγοράσεις κιόλας, γιατί να σηκωθείς να αλλάξεις την τηλεόραση, αφού μπορείς από τον καναπέ. Γιατί να την κλείσεις; Απλά θα την χαμηλώσεις. Γιατί να τρέχεις να βρεις τηλέφωνο, απλά θα το έχεις πάνω σου, γιατί να πας να δεις τους φίλους σου; θα τους πάρεις ένα τηλέφωνο. Γιατί να ζεις; Απλά άνοιξε την τηλεόραση. Και έρχεται και γίνεται το μυαλό ένα με την οθόνη, ένα με το ακουστικό, ένα με την μαλακία. Ξέρετε αυτό το άσπρο…
Τηλεπαρουσιαστές. Από μακριά παρουσιάζουν αυτό που μας πουλάνε, τηλεπικοινωνίες, δηλ. κοινωνίες, αλλά από μακριά, μακριά οι άνθρωποι μεταξύ τους, μακριά από την έννοια της κοινωνίας, μακριά από ότιδήποτε θα μας έβαζε σε κόπο. Γιατί να κάνω κόπο. Δεν θέλει κόπο θέλει τρόπο. Παλιά ήταν όλοι δυστυχισμένοι γιατί δεν είχαν τόσα τηλέ… τώρα όλα είναι πιο καλά. Τηλεματάκιας. Τηλεπικουρος καθηγητής, Τηλεπρόσωπο, Τηλεπαπαρολογία, Τηλέμαχος… Τηλεοπτικός Σταρ, γιατί τον όρο σταρ τον έχουν μόνο από μακριά από κοντά είναι μια σαβούρα. Μια σαβούρα που προσφέρεται έτσι για πλάκα και όλα τα πρόβατα την τρώνε. Αρε κατακαημένα πρόβατα τι σας έμελε να πάθετε… Τηλεαποβλάκωση ή απλά τηλεόραση.
– Τι έπαθες;
– Τηλεόραση.
– Α, καλά, περαστικά… (Θεός να τον συγχωρήσει)
– Τι έπαθες;
– Τι έπαθα;
Και όλα να κυλούν στην ζωή σαν σε διαφημιστικό διάλλειμα, σε δόσεις λίγο πριν τις ειδήσεις και λίγο μετά.
-Δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα βλέπω διαφημίσεις.
Να μου πεις καλύτερα διαφημίσεις παρά την Δρούζα.
Και έχουν και κάτι τυπάκια… Ρε παιδί μου αυτός ο Πρετεντέρης… Μιλάμε ο τύπος με πείθει… Μιλάμε όταν τα παίρνει στο κρανίο μου έρχεται να βάλω τα κλάματα λύκος πράμα. Έχει και άποψη γιατί από το καλό κοινό προτιμά και καλό κοινό. Στα αρχίδια του δηλ. να κάνει και τίποτα για τους άλλους. Φτάνει να έχει θεαματικότητα.
Ζήσε την στιγμή που λένε και οι Εθνικοί παρακολουθηστές. Ζήσε το τώρα, το μετά χέστο. Δεν γαμιέται το μετά, ότι φάμε ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας. Πάρε ένα δάνειο τώρα, αγόρασε ένα κινητό τώρα, πάρε μου μια πίπ@ τώρα. Πάρε με τώρα, ξόδεψε τώρα, μπορείς, μπορείς και εσύ με την τηλε-σαβούρα. Ζήσε το τώρα, παρακολούθησε το τώρα. Το μετά ποιος το χέζει, ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Φτάνει να τα έχεις ακουμπήσει. Υπάρχουν στιγμές που νομίζω ότι μόνο οι ασφαλιστικές νοιάζονται για το μετά. Αυτές μας φροντίζουν. Βέβαια στο τώρα, μετά που θα υπογράψεις το χαρτί, ποιος σε γαμεί; Ζήσε το τώρα μέσω του τηλεμαραθώνιου ζωής. Γιατί με την τηλεομαλακία που έχεις μπορείς. Τηλέμαλακίσου… Τηλεγαμήσου… ΤΩΡΑ!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: