Η αληθινή εθνική ντροπή


Tου Γεωργιου Π. Μαλουχου
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
27-03-07

Mια μπάλα ποδοσφαίρου και τέσσερα γκολ από την εθνική
Τουρκίας μέσα στο Στάδιο Καραϊσκάκη και μάλιστα στην
εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου, ήταν αρκετά για να
στείλουν την εθνική υπερηφάνεια της χώρας στο ναδίρ.
Κραυγές και οιμωγές, θλίψη και σπαραγμός, απελπισία
και θρήνος. Κανάλια πικραμένα, προδομένα, διψασμένα
για αίμα. Οπαδοί που η γη χάθηκε ξαφνικά κάτω
απ’ τα πόδια τους. Αρμόδιοι και αναρμόδιοι
παράγοντες εντός κι εκτός ποδοσφαίρου, από την
πολιτική μέχρι τη νύχτα, βουτηγμένοι από τη μια στιγμή
στην άλλη, στη δυστυχία… Λοιπόν, για να βάλουμε τα
πράγματα στη θέση τους: τελικά, φαίνεται ότι εκείνος ο
«θεός της Ελλάδας» που έλεγε ο Μακρυγιάννης, πράγματι
υπάρχει. Και ως άλλος αρχαίος θεός από έργο του
Ευριπίδη εμφανίστηκε ξαφνικά προχθές «σαν από μηχανής»
στο γήπεδο για να κεραυνοβολήσει την ομαδική φαυλότητα
μιας κοινωνίας που αντλεί την εθνική της υπερηφάνεια
μέσα απ’ τα γυρίσματα μιας μπάλας στο χορτάρι.
Κατέβηκε λοιπόν αυτός ο «θεός της Ελλάδας» στο
Καραϊσκάκη και… τιμώρησε με τέσσερα γκολ όσους
μετρούν το εθνικό φιλότιμο με τις κλοτσιές. Γιατί αν
έτσι μετριέται, τότε καλύτερα που καταρακώθηκε. Κακά
τα ψέματα: μια χώρα που ενώ χάνει αξιωματικούς του
ναυτικού στα Ιμια και πιλότους μαχητικών στην Κάρπαθο
και που ο εθνική κυριαρχία της είναι αντικείμενο
καθημερινής έμπρακτης αμφισβήτησης φτάνει τελικά να
απελπίζεται όταν ένας τερματοφύλακας τρώει τα γκολ το
ένα μετά το άλλο είναι μια χώρα που πρέπει να σκεφτεί
εκ νέου τις προτεραιότητές της.

Η αληθινή εθνική ντροπή δεν είναι φυσικά αυτό που
συνέβη προχθές στο Καραϊσκάκη. Ούτε είναι το γεγονός
ότι τα τουρκικά κανάλια και οι εφημερίδες γελούν με
την Ελλάδα για ό, τι έγινε στο γήπεδο. Η αληθινή
εθνική ντροπή είναι ότι μια μπάλα δίνει το μέτρο της
αντίληψής μας για την εθνική αξιοπρέπεια, η οποία δεν
δείχνει να θίγεται όταν πραγματικά κινδυνεύει. Πότε
είδατε μια πορεία, μια διαμαρτυρία για τις παραβιάσεις
στο Αιγαίο, ή κόσμο στα κανάλια να υποφέρει;

Βέβαια, εδώ οφείλει να αναρωτηθεί κανείς ξανά για τον
ρόλο της πολιτικής, η οποία, όταν η Ελλάδα κέρδιζε
πριν από λίγα χρόνια τις ευρωπαϊκές δάφνες στην
Πορτογαλία υπερθεμάτιζε σύσσωμη στην ταύτιση της
μπάλας με την έκφραση της εθνικής υπερηφάνειας. Κι
εκείνοι οι λίγοι που προσπαθούσαν τότε να εξηγήσουν
ότι όλο αυτό συνιστά ένα βαθύ παρακμιακό λάθος, ήταν
για την πυρά… Θα πείτε «μα τα ίδια δεν συμβαίνουν κι
έξω; Μόνο στην Ελλάδα τρελαίνονται οι άνθρωποι και
προβάλλουν στην μπάλα όλη τους την εθνική ευαισθησία;»
Μπορεί και να συμβαίνουν – αν και όχι σε αυτό το
βαθμό. Και, κυρίως, ασφαλώς όχι με αυτή την ποιότητα:
η νίκη να είναι επιβεβαίωση και η ήττα καταστροφή. Η
νίκη είναι νίκη, η ήττα είναι ήττα. Αλλά, όλα αυτά,
είναι μπάλα. Ομως, ακόμα κι αν συνέβαινε το ίδιο
ειδικά στο θέμα της εθνικής υπερηφάνειας, η Ελλάδα δεν
θα έπρεπε να αναζητεί μαθήματα απ’ έξω. Εχει
πολύ μεγάλα και ισχυρά δικά της αποθέματα. Κι έχει και
απτούς κινδύνους που πρέπει να μάθει να τους μετρά. Κι
όσο το εθνικό φιλότιμο πληγώνεται (μόνον δε) από την
μπάλα, σημαίνει ότι κάτι δεν έχει καταλάβει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: