Το Θύμα-Θύτης.


Θλίβομαι πραγματικά που ένας νέος άνθρωπος πέθανε, πέθανε για μια μαλακία. Αλλά δεν είναι μόνο θύμα, είναι και θύτης. Αυτός γιατί πήγε εκεί; Αυτός δεν πήγε εκεί για να χτυπήσει; Να πλακώσει κάποιον άλλο συνομήλικο του; Σε μια σύρραξη ακόμα και για ένα τόσο μαλακισμένο λόγω τα όρια του ζω με του πεθαίνω είναι πολύ στενά. Παίζεις ένα παιχνίδι θανάτου. Και για μένα αυτό το παιδί φταίει. Φταίει, μπορώ να πω όσο και αυτοί που τον σκότωσαν. Γιατί δεν ξέρω και δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς πως έγινε, αλλά από την ζωή στον θάνατο είναι ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Θα μπορούσε να είχε σωθεί και να είχε σκοτώσει αυτός έναν άλλο για να το πετύχει. Απλά έγινε έτσι. Από την στιγμή που όμως κάποιος αποφασίζει να λύσει τις ηλίθιες μαλακισμένες διαφορές του με αυτόν τον τρόπο μπορεί να γίνει θύμα ή θύτης. Και είναι όλοι θύματα ή υποψήφια θύματα σε κάποια άλλη σύρραξη. Και είναι όλοι υπεύθυνοι άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάποιος είναι απλά μια άβουλη μαριονέτα. Παίζονται πολλά το ξέρω και το ξέρω καλά. Αλλά αυτό δεν αναιρεί τις ευθύνες του ίδιου για το γεγονός. Μπορεί να φαίνεται σκληρό αλλά είναι μια πραγματικότητα. Από την στιγμή που κάποιος αποφασίζει να πάει και να δείρει σε μια κατάσταση πολέμου κάποιους άλλους, από την στιγμή που δέχεσαι ένα ραντεβού και πας, για όποιο λόγω και να πας, είσαι υπεύθυνος. Πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στο θύμα και τον δολοφόνο; Άκουσα κάποιους να λένε για το κακόμοιρο το παιδί που το φάγανε. Συγνώμη, αυτό το κακόμοιρο παιδί δεν πήγε εκεί μόνος του; Δεν πήγε να τσαλαπατήσει κάποιους άλλους; Δεν είναι κακόμοιρος γιατί πέθανε. Είναι για αυτά που πίστευε. Όπως όλοι όσοι πήγαν εκεί. Μη μου πείτε ότι πήγε με λουλούδια στο χέρι να τους υποδεχτεί. Πήγε για να κάνει ότι έκαναν όλοι οι άλλοι.
Τα γεγονότα αυτά, δεν έχουν γίνει πρώτη φορά. Και όλοι όσοι το παίζουν σοκαρισμένοι είναι ηλίθιοι ή υποκριτές. Αρκεί λίγο να ακούσεις τι γίνεται γύρω σου. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια ακούω και ξέρω για τέτοια ραντεβού. Θα μου πεις δεν είναι το ίδιο να συναντιέσαι και να πλακώνεσαι και το ίδιο να σκοτώνεις κάποιον. Αλλά θα σου πω τελικά πόσο απέχει το ένα από το άλλο; Σε ένα προγραμματισμένο ραντεβού για ξύλο, πόσο απέχει το ένα από το άλλο; Έχω τύχει σε ραντεβού για ξύλο. Όχι ραντεβού ομάδων, αλλά απλά μαλακισμένων μεμονωμένων ατόμων . Έχω δει βία, ξύλο, σπασίματα, αίματα. Όταν αποφασίζεις να πας σε ένα τέτοιο ραντεβού, είσαι υπεύθυνος ότι και εάν γίνει. Γιατί για μένα, όλοι αυτοί είναι θύτες και θύματα μαζί.
Θύμα είναι η κοινωνία, αλλά και θύτης μαζί. Απλά κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο κάπου υπάρχει και ένας νεκρός, που μπορεί προχτές να ήταν αυτός ο νεαρός, μπορεί ένας άλλος. Και οι νοοτροπίες δεν αλλάζουν με μέτρα. Δεν αλλάζουν με νόμους.

Advertisements

1 Response so far »

  1. 1

    John said,

    Hi, there!..4665757c8c9764e7ac69687842659445


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: