Καλό ταξίδι στα χρυσά σου παραμύθια…


…δίχως το ψέμα θα ήταν μαύρη η αλήθεια.
Πάντα αυτός ο στίχος έλεγε μια μεγάλη αλήθεια. Και πάντα αυτός ο στίχος είναι καρφωμένος στο μυαλό μου. Δίχως το ψέμα είναι μαύρη η αλήθεια… Και ποιο είναι το ψέμα στα παραμύθια;
Πρώτα είχαμε την κοκκινοσκουφίτσα, μετά τα τρία γουρουνάκια, τα εφτά κατσικάκια, τον Πέτρο και τον λύκο και πάντα σε όλες τις ιστορίες, ο λύκος… είναι ο κακός. Ο κακός ο λύκος που θέλει να φάει την κοκκινοπασχαλίτσα, τα γουρουνοκατσικάκια, τα προβατάκια και όλα τα καλά ζώα του ζωικού βασιλείου. Αλλά είναι αυτή η αλήθεια; Και δεν διαπραγματεύομαι το εαν ήθελε ο λύκος να φάει όλα τα παραπάνω, αλλά είναι τελικά ο λύκος ο κακός της υπόθεσης; Ή μήπως τελικά είναι όλα τα άλλα;
Τι τελικά είναι χειρότερο; Να είσαι ανεξάρτητος, να ζεις μέσα στο δάσος όπου είναι ο φυσικός σου χώρος και να κυνηγάς σκοτώνοντας μόνο για να επιβιώσεις; Ή να είσαι μαντρωμένος, πίσω απο ξύλινους τοίχους ή αντιλήψεις και να είσαι ελεύθερος να κάνεις ότι θέλουν;
Ο λύκος είναι ελεύθερος, ανεξάρτητος και πολύ κοινωνικός, ζει σε ομάδες κυνηγά σε ομάδες και πάντα μόνο να για τραφεί. Αντίθετα οι κοκκινοσκουφίτσες όλου του κόσμου όταν μεγαλώσουν γίνονται οι παρθενοπιπίτσες που εξοντώνουν καθημερινά όσα περισσότερα αρσενικά μπορούν, καταναλώνουν απίστευτες ποσότητες γουρουνακίων και αμνοεριφίων, χρησιμοποιούν όλα όσα καταστρέφουν το περιβάλλον και τελικά αποκτούν κάποια στιγμή το δικαίωμα να αποφασίζουν με την ψήφο τους το μέλλον αυτού του κόσμου. Τα γουρουνάκια απο την άλλη δεν παίρνουν καμιά απόφαση, μένουν μέσα στην λάσπη όπου είναι ο φυσικός τους κόσμος, δεν αντιδρούν, δεν πολυμιλάνε και παρόλο την εξυπνάδα τους που έχει αποδειχτεί πολλές φορές μόνο στην φάρμα των ζώων το δείχνουν… Μένουν μια ζωή υποταγμένα στο σύστημα και το τρέφουν, μέσω των κάθε λογής κοκκινοσκουφιτσόνειρο. Τα κατσικάκια, ενώ έχουν την τάση να είναι ανυπότακτα είναι χαζά. Τρέχουν μέσα στα βουνά με την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθερα το μόνο που κάνουν είναι να αποπροσανατολίζουν τα υπόλοιπα ζώα για τις προθέσεις των ανθρώπων. Νομίζουν ότι είναι ελεύθερα και αυτό τα κάνει επικίνδυνα όχι μόνο για τα ίδια αλλά γενικότερα για όλο το οικοσύστημα. Μετά έχουμε τον Πέτρο. Ο Πετράκης δεν είναι τίποτα άλλο απο τον αυριανό, κυνηγό, χασάπη, τσοπάνη, ερωτιάρη της κοκκινοσκουφίτσας. Δεν είναι τίποτα παραπάνω απο τον επόμενο εκτελεστή, συνδημιουργό και οραματιστή του συστήματος. Δεν είναι τίποτα άλλο απο μια μηχανή που καταναλώνει απίστευτες ποσότητες απο οτιδήποτε και συμβάλει με την βοήθεια της κοκκινοσκουφίτσας στην καταστροφή κάθε υγιούς κυττάρου αυτού του κόσμου.
Και τέλος έχουμε τα προβατάκια. Κινούνται σε μεγάλες ομάδες, «ελεύθερες σε συγκεκριμένα βοσκοτόπια, έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι και αυτά ελεύθερα, αλλά είναι και έτοιμα να κάνουν ότι τους πει ο τσοπάνης για να εξασφαλίσουν το ένα και μοναδικό πράγμα που τα ενδιαφέρει, την ασφάλεια τους…
Όλα τα παραπάνω δεν κάνουν τίποτα περισσότερο απο το να συμβάλουν στο σύστημα. Και είναι αυτό το σύστημα που δεν γουστάρει και προπαγανδίζει έναντι στους λύκους με παραμύθια…
Γιατί οι λύκοι δεν καλουπώνονται, γιατί οι λύκοι δεν οδηγούνται. Γιατί οι λύκοι ξέρουν πόσο ελεύθεροι είναι και γνωρίζουν πότε σπάνε τα όρια των ελευθεριών τους. Και το χειρότερο για το σύστημα είναι ότι είναι πρόθυμοι να σπάσουν τα όρια τους, είναι πρόθυμοι να πιάσουν την κοκκινοσκουφίτσα και πιστέψτε με, όταν το κάνουν, δεν υπάρχει κανένας κυνηγός να την σώσει. Αλλά δεν το κάνουν χωρίς λόγο, δεν το κάνουν χωρίς αιτία.
Το σύστημα προσπαθεί εδώ και αιώνες να φορτώσει στους λύκους τα εγκλήματα που έχει διαπράξει το ίδιο. Το σύστημα είναι αυτό που οδηγεί τα πρόβατα στην σφαγή, για να τραφεί. Και εαν εμείς οι λύκοι σκοτώνουμε πρόβατο για να επιβιώσουμε, δίνοντας του την ευκαιρία να αμυνθεί, το σύστημα σκοτώνει δεκάδες, χωρίς καμιά ευκαιρία και πάντα με το πρόσχημα της Ελευθερίας, της ασφάλειας, της αγάπης.
Εύχομαι την επόμενη φορά που θα διαβάσετε ένα ακόμα προπαγανδιστικό παραμύθι στα παιδιά σας, να σκεφτείτε αυτά που έγραψα. Και να ξέρετε ότι εαν δεν πείτε τίποτα, κάποια στιγμή θα έρθει η στιγμή που θα βρείτε έναν λύκο στο μονοπάτι σας, ή στο μονοπάτι σας προς το σφαγείο…

2 Σχόλια so far »

  1. 1

    Lina said,

    το ξέρεις ότι αυτά τα παραμύθια δνε υπήρξαν παιδικά έτσι;
    στην αυθεντική τους μορφή, είχαν μέσα όργια, βία και ακράια σεξουαλικά βίτσια(φαντάσου ότι ο πρίγκιπασ «φίλησε»τη νεκρή χιονάτη στο φέρετρο) . ήταν ιστορίες μεγάλων.

    με το θέμα του τι πρότυπα προβάλλουν τα παραμύθια ασχολήθηκα στην πρακτική μου. Πλέον υπάρχει στροφή στο παραμύθι που καταρρίπτει τα υπάρχοντα πρότυπα =)

  2. 2

    nerina said,

    Εμείς πάντως καλυφθήκαμε διαβάσαμε πρώτα το «Ρούνι, ρούνι ύπουλο κακό γουρούνι» Τριβιζάς «Τα τρία μικρά λυκάκια». Αλλά επειδή μια ψιλοπροκατάληψη για τα γουρουνάκια πήγε να μας μείνει διαβάσαμε και τα τρία μικρά γουρουνάκια και ήρθε το πράγμα και ισορρόπησε. Για οικονομία της φύσης δεν τους μιλήσαμε, τα παιδιά απο ένστικτο καταλαβαίνουν μόνα τους.
    Καλό σας βράδυ


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: