ΓΑΜΟΙ & ΓΑΜΟΙ-ΣΙΑ Ο.Ε.


Τι είναι αυτό που συμβαίνει στο κόσμο και τρέχουν όλοι να παντρευτούν; Τι συμβαίνει στον κόσμο και όλοι τρέχουν να προλάβουν τον δίσεκτο χρόνο; Ένας οργασμός από γάμους… και οι καλεσμένοι να πληρώνουν… Και δεν λέω αυτός που παντρεύεται έχει να πληρώσει πολλά λεφτά… αλλά και αυτός που πάει τι κάνει; Ήδη έχω πάει σε 2 την άλλη εβδομάδα θα πάω σε τρίτο και είμαι καλεσμένος σε άλλους δύο… Ο αδελφός μου σε άλλους 3 διαφορετικούς… και ο χορός του Ησαΐα καλά κρατεί… Έτσι και εγώ σαν καλός καλεσμένος πήγα να αφήσω τον οβολό μου σε γνωστό και μη εξαιρετέο πολυκατάστημα που διέθετε τις γνωστές σε όλους πλέον λίστες… Ανέβηκα ο άνθρωπος στον 8ο όροφο να τα σκάσω και έντρομος είδα και πολλούς άλλους να περιμένουν. Σαν καλό προβατάκι που συμπεριφέρομαι πολύ συχνά περίμενα στην ουρά. Και περίμενα και περίμενα, ώσπου κάποια στιγμή ήρθε μια κυρία και με ρώτησε, «παρακαλώ, τι θα θέλατε;» Να βάλω λεφτά της είπα και με ενημέρωσε ότι πρέπει να συνεχίσω να περιμένω στην σειρά όπου βρισκόμουν….
Και τότε έγινε… Ήρθε ο κλασικός, ο μαλάκας, ο Έλληνας, ο ίδιος που μιλάει στο σινεμά, ο ίδιος που σου σπάει τα νεύρα παντού, αυτός που θέλει να γίνει το δικό του, γράφοντας όλους τους άλλους… Ήθελε και αυτός να καταθέσει τον οβολό του όπως όλοι άλλωστε. Του λέει μια κοπέλα που περίμενε πίσω από εμένα ότι εδώ έπρεπε να περιμένει. Δεν έδωσα βάση και συνέχισα να σκέφτομαι πόα λεφτά θα πρέπει να δώσω μέχρι να τελειώσει αυτό το καλοκαίρι, σε γάμους βαπτίσεις κτλ. Και τότε με την άκρη του ανάπηρου, κουτσού μου αριστερού ματιού, βλέπω τον τύπο να περιμένει σε μια άλλη σειρά… μόνος του. Ήταν ένα άλλο ταμείο, με την ίδια που με είχε ρωτήσει για ποιο λόγω περιμένω… Ο τυπάκος είχε παρακάμψει τους πάντες και ήδη τον εξυπηρετούσαν… Άρχισα να εκνευρίζομαι, αλλά είπα να μην πω τίποτα μια και η σειρά μου ερχόταν… Αλλά ξαφνικά κάτι σαν να έσκισε τα σωθηκά μου, πετάκτικαν τα άντερα μου απέξω και ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Άρχισα να βγάζω τρίχες, δόντια και όλα τα σχετικά… είχε ξυπνήσει ο Lykos. Πλησιάζω προς τον γκισέ και ρωτώ με σχετικά ήρεμο ύφος… Γιατί ο κύριος πέρασε την ουρά; Φυσικά απευθύνθηκα στην υπάλληλο που προφανώς για να με ρωτήσει τι ήθελα ήξερε ότι περίμενα και ότι προηγούμουν. Γύρισε με κοίταξε με ένα απαθές βλέμμα και συνέχισε να μιλάει στον τυπάκο… Αυτό ήταν… εκεί ήταν σαν να με μαστίγωσαν και έπρεπε να βγάλω τα δόντια μου και να αρχίσω να δαγκώνω… Ποιος είδε τον λύκο και δεν τον φοβήθηκε με μια φωνή που έβγαινε από το στομάχι και όχι από το στόμα, μια φωνή αγριεμένη της επαναλαμβάνω την ερώτηση… Και τότε μου λέει το κορυφαίο που με εξαγρίωσε πραγματικά… Συγνώμη κύριε δεν κατάλαβα… Η αντίδραση μου πραγματικά ξάφνιασε ακόμα και μένα, γιατί νευριασμένος έχω υπάρξει πολλές φορές στην ζωή μου αλλά τόσο πολύ ποτέ… Δεν ήταν δυνατόν, όχι μόνο ο μαλάκας πέρασε όλη την σειρά που εμείς περιμέναμε κανένα τέταρτο για να πληρώσουμε αλλά αυτή με κορόιδευε μέσα στην μούρη μου, ότι τάχα δεν κατάλαβε… Η παραφροσύνη που με έπιασε και η μπουνιά που έχωσα στον πάγκο, πρέπει να ήταν ο λόγος που άρχισαν να βγαίνουν οι πελάτες από το καφέ που υπήρχε στον 8ο όροφο για να δουν τι συμβαίνει. Της λέω δεν με πειράζει o χρόνος αλλά η κοροϊδία, τότε άρχισε να μου δικαιολογείτε αυτός. Μου λέει ότι αυτός της είπε γιατί βιαζόταν «Και γω ρε φίλε δεν βιάζομαι; Εμείς όλοι που περιμένουμε είμαστε μαλάκες;» «Έναν υπεύθυνο, έναν υπεύθυνο τώρα, θα γίνει της κακομοίρας…» και πολλά, πολλά άλλα. Φυσικά ο υπεύθυνος δεν ήρθε, μια και κανένας δεν τον φώναξε, αλλά δεν ήθελα να έρθει κιολας. Δεν ήθελα να έρθει, δεν ήθελα να απολυθεί η υπάλληλος, δεν ήθελα τίποτα από αυτά να γίνει. Απλά ήθελα να πω, ρε καριόληδες αρκετά με πηδήξατε, αρκετές φορές μου πήρατε την σειρά, την θέση, με προσπεράσατε για να καθίσετε στο λεωφορείο, βγήκατε για να περάσετε το φανάρι, να προλάβετε εσείς αντί για μένα. Αρκετά με το να κάνει ο καθένας ότι γουστάρει, θα σας πάρει και θα σας σηκώσει. Όποιος ξανατολμήσει να με προσπεράσει, να με παρακάμψει θα υποστεί τις συνέπειες. Και την επόμενη φορά θα είναι χειρότερες… Ηθελα απλά την επόμενη φορά που θα ξαναπεί κάποιος μαλάκας σε αυτήν την υπάλληλο να τον εξυπηρετήσει εις βάρος άλλου να το σκεφτεί και να μην το κάνει…
Το πιο ωραίο είναι ότι μέσα στην εβδομάδα μέσα στον οργασμό των γάμων, θα ξαναπάω και θα πάω σαν Lykos…

3 Σχόλια so far »

  1. 1

    tzonakos said,

    Kαλά έκαμες και φώναξες.
    Στη χώρα του «όποιος προλάβει» δεν είναι οτι σε πειράζει που πρόλαβαν άλλοι τόσο, όσο η κοροϊδία και η αδιαφορία.
    Το να κάνεις κι εσύ τα ίδια δεν σου πάει, δεν το θεωρείς σωστό.
    Εσυ όμως σκέφτεσαι τους άλλους, ενω οι άλλοι δεν φαίνεται να σκάνε για σένα ! Ωραίοι Ελληνες !
    Οσο για τους γάμους…. «γ@μησε τα» που λένε, έτσι.
    Θα το συζητήσουμε σε άλλο πόστ το θέμα 😉

  2. 2

    Χρειάζεται καμιά φωνή πότε-πότε για να σφίγγουν τα οπίσθια (δεν έχω τσαντιστεί για σήμερα, οπότε ομιλώ πολιτκώς ορθά χεχεχε!)

  3. 3

    Ποτίστρα said,

    1. Εγώ θα ανησυχούσα αν ΔΕΝ με καλούσαν σε γάμο, αλλά σε άλλα…
    2. Για τις ουρές: Τα πρόβατα μικρές. Τα μουλάρια μεγάλες.
    3. Καλό είναι να βγαίνει ο λύκος που και που για να κοιτάει ο τσοπάνης το μαντρί του! Τα προβατάκια θέλουν καθαρό νερό.


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: