Αδέσμευτος στο πνεύμα, δεσμευμένος ηθικά.


Πριν λίγες μέρες έγινε πολιτικό μνημόσυνο στον Γρηγόρη Φαράκο στην παλιά βουλή. Ένα πολιτικό μνημόσυνο που πήγε πολύ κόσμος, από τον πολιτικό, καλλιτεχνικό, δημόσιο βίο, φίλοι, συγγενείς και απλοί γνωστοί. Όλοι είχαν να πουν ένα καλό λόγο για τον Φαράκο. Όλοι είχαν να πουν κάτι καλό, σε αυτό που όλοι συμφωνούσαν ήταν ότι ήταν ειλικρινής και πιστός στις αρχές του και τα πιστεύω του μέχρι την τελευταία στιγμή. Αυτοί που τον γνώρισαν προσωπικά το ξέρουν πολύ καλά αυτό, όπως ξέρουν ότι δεν έφυγε ένας σπουδαίος πολιτικός και αγωνιστής που αναγνωρίστηκε από όλους τους πολιτικούς χώρους, (Από όλους …; ) αλλά έφυγε και ένας σπουδαίος άνθρωπος. Δεν πέθανε κάποιος που ήταν ένα πολιτικό πρόσωπο ήταν κάποιος που μέχρι τα 84 του χρόνια ήταν σαν 30, έτοιμος για αγώνες παρά την αρρώστια του. Με το ίδιο σθένος και την ίδια αγωνιστικότητα που αντιμετώπισε την ίδια την ζωή και την ιστορία αντιμετώπισε και τον θάνατο. Και ήταν αυτό το πολιτικό μνημόσυνο που ήταν όλοι εκεί… ( όλοι; ) για να πουν έναν ακόμα καλό λόγο για τον Φαράκο. Ο Παύλος Τσίμας τον χαρακτήρισε αδέσμευτος στο πνεύμα, δεσμευμένος ηθικά και νομίζω ότι αυτή η φράση εκφράζει απόλυτα τον Γρηγόρη Φαράκο και την διαδρομή του. Υπάρχουν λέξεις που μπορούν να χαρακτηρίσουν τον Φαράκο, εγώ θα διαλέξω την λέξη βαλίτσες. Αυτές τις βαλίτσες που βρίσκονταν πάντα στην είσοδο του σπιτιού του, ζωγραφισμένες πια, για να θυμίζουν την διαδρομή του προς την εξορία αλλά και προς την δημοκρατία. Γιατί η δημοκρατία κατακτιέται με αγώνες, εξορία, καταδίκες σε θάνατο… Αυτές οι βαλίτσες που έμοιαζαν, παρότι ζωγραφισμένες, να είναι πάντα έτοιμες σε στάση προσοχής στην είσοδο του σπιτιού, να ξαναπάρουν τον δρόμο τους όταν παραστεί ανάγκη. Τον δρόμο προς τον αγώνα. Διαλέγω τις βαλίτσες γιατί ταξιδεύουν μαζί σου και στα εύκολα και στα δύσκολα. Διαλέγω τις βαλίτσες, γιατί δεν πέθανε αλλά ξεκίνησε άλλο του ένα ταξίδι.
Ανάμεσα σε αυτούς που μίλησαν ήταν και ο Λεωνίδας Κύρκος. Ο οποίος επισήμανε με νόημα ότι την επόμενη της κηδείας του (όπως ο ίδιος επιθυμούσε στο Ναύπλιο) όλοι απέδωσαν φόρο τιμής στον Φαράκο, τα ΜΜΕ, οι πολιτικοί, οι φίλοι και ήταν όλοι εκεί, όλοι εκτός από το «Κόμμα»… που τελικά έδειξε για ακόμη μια φορά την σκληρότητα και την απανθρωπιά της ηγεσίας του.
Εκεί σταμάτησε την ομιλία του μέσα σε ένα θορυβώδες χειροκρότημα από όλους ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων παρευρισκομένους. ( γιατί άραγε; )
Εγώ το μόνο που έχω να πω για τον Γρηγόρη Φαράκο, είναι ότι άλλοι στέκονται και κοιτάζουν την ιστορία να περνάει, στην περίπτωση του όμως σταμάτησε η ιστορία σε αυτόν. Καλό ταξίδι Πρώην Γραμματέα του ΚΚΕ Γρηγόρη Φαράκο από κάποιον Lyko που δεν υπήρξε ποτέ στις τάξης της αριστεράς. Βλέπετε οι ταμπέλες ανήκουν σε αυτούς που έχουν βλέψεις και παίρνουν και τις καρέκλες.

Αδέσμευτος στο πνεύμα, δεσμευμένος ηθικά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: