Το βλέμμα


Στο ταξίδι που πήγα είδα πολλά και έκανα περισσότερα… Βασικά κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αυτό δεν ήταν διακοπές, αλλά ταλαιπωρία… Ίσως το ότι περπατούσαμε από το πρωί, μέχρι το βράδι… ίσως ότι περιμέναμε ώρες ατελείωτες για να δούμε τον Πικάσο, Νταλί, στα κτίρια του Gaudi, στο ενυδρείο, στον Ζωολογικό κήπο… Αλλά ήταν όμορφα, τόσο όμορφα που μόνο τώρα καταλαβαίνω την κούραση… Μόνο τώρα νιώθω ότι δεν μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι… Εκεί ήταν πιο εύκολο ακόμα και με πιο λίγες ώρες ύπνου.
Αν με ρωτήσεις τι είναι αυτό που θα θυμάμαι πιο έντονα δεν θα ξέρω τι να πρωτοπώ. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα θυμάμαι ένα βλέμμα για πολλά χρόνια… Γενικά είμαι από αυτούς που τους αρέσει να πηγαίνουν σε ζωολογικούς κήπους και να βρίσκονται κοντά σε ζώα… Μου θυμίζουν ίσως εμένα… αλλά από την άλλη με πιάνει μια μελαγχολία, μια μελαγχολία με όλα αυτά τα ζώα εκει μέσα σε κλουβιά. Αν με ρωτούσε κάποιος τι θα θυμάμαι πιο έντονα θα του απαντούσα ότι θα θυμάμαι την στιγμή που βρέθηκα μπροστά σε έναν τεράστιο γορίλα. Τόσο τεράστιο και μυώδη που πραγματικά τρόμαζες μόνο που τον κοιτούσες. Πάντα ήμουν πολύ συναισθηματικός με τα ζώα και ειδικά με τους γορίλες. Ίσως γιατί είναι τόσο ανθρώπινοι… αν και όσο το σκέφτομαι αυτό μάλλον είναι προσβολή για τους γορίλες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, τον τρόπο που μας κοιτούσε μέσα από το γυαλί. Οι λύπες μας συναντηθήκαν για λίγο, μόνο που εγώ έφυγα, εκείνος έμεινε εκεί να κοιτάζει τους επόμενους.

Advertisements

2 Σχόλια so far »

  1. 1

    Ο Γορίλας λύκε μου έχει συνηδητοποιήσει την υπάρξη του κλουβιού του κι αν βρει ευκαιρία θα το σκάσει.
    Εσύ όμως για που έφυγες;…
    Και μόνο ο πληθυντικός, «περπατούσαμε», «περιμέναμε», «να δούμε» μαρτυρά ότι έχεις στρωμένη μονιά, τώρα αν έχει κάγκελα, τζάμι ή μόνο κρεβατομουρμούρα δεν το ξέρω.
    Όχι ότι monahikoslikos είναι εκτός κλωβού απλά έχει περισσότερη άπλα.

  2. 2

    Lampirella said,

    Mήπως όλοι μας δεν ζούμε στα προσωπικά μας κλουβιά, αφήνοντας τον περισσότερο χώρο για εμάς και τον λιγότερο για τους άλλους γιατί φοβόμαστε ότι αν μας πλησιάσουν θα μας πληγώσουν?

    Βέβαια αυτά γίνονται εν γνώση μας, σε αντίθεση με τον γορίλα που του έχουν στερήσει το φυσικό του περιβάλλον, τις συνήθειες του, την οικογένεια του. Δεν του στερούν όμως τις να επιβιώσει και να μην τον σκοτώσουν λαθροκυνηγοί. Στενάχωρη η εγγραφή σου αυτή αλλά με νόημα.


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: