Archive for Σεπτεμβρίου, 2007

F.R.I.K.I.


Τελικά τα όρια της ανθρώπινης κατάντιας είναι πλέον σχετικά και -γιατί όχι- σαφή…
a
Δε νομίζω να υπάρχει έστω και ένας που να μην αηδιάσει με το παρακάτω βίντεο και τα πρώτα λόγια που να του έρθουν στο μυαλό ,δε θα ναι…» ρε πούστη να σ’είχα μπροστά μου να σε γδάρω» κλπ κλπ.

Την «είδηση» την πληροφορήθηκα από την Кроткая και το whispring-planet.

Αντιγράφω τα πολύ εύστοχα λόγια της πρώτης…

    Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοια καθάρματα και να μένουν ατιμώρητα.

    Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν αυτοί οι “άνθρωποι” να έχουν οικογένειες και παιδιά, να ζουν μια κανονική ζωή και να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια.

    Αναρωτιέμαι πώς δεν έχει βρεθεί ακόμα κανείς να κάνει σε αυτούς όσα έκαναν και εκείνοι σε ανυπεράσπιστα πλάσματα.

    Και θυμώνω, νιώθωντας εντελώς αδύναμη και ανίκανη να αντιδράσω.

K.r.i.m.a. KAI f.r.i.k.i.

Advertisements

9 Σχόλια »

Πόλεμος (και ξερατά) στην blogoσφαιρα


    Παρακολουθώντας σήμερα ,μιας και είχα χρόνο σχετικά πολύ, τα συμβαίνοντα στη μπλογκόσφαιρα και ιδιαίτερα στην περίφημη πλέον wordpress δεν είδα τίποτε άλλο παρά τρία (με το συμπάθειο) πράγματα…

    α)την πληθώρα ιστολογίων που ασχολούνται με τον Βενιζέλο και τον ΓΑΠ, όπου ο κάθε πολιτικός υποστηρικτής βρίσκει απίστευτο άλλοθι και έδαφος στην μπλογκόσφαιρα να υποστηρίξει τον
    μαλάκα του, πιστεύοντας πως θα επηρεάσει κάποιον κόσμο.
    Μάλιστα μπήκαν και οι μεγάλες εφημερίδες στο κουρμπέτι, αφού παίρνοντας ως πατηνή το ιστολόγιο του χοντρούλη κάνουν εκτενής (μη χέσω) αναφορές στο «φαινόμενο» bloggers 😛
    Μάλιστα έχουνε βγάλει και μπανεράκια…β
    ———————————-
    β)την ενασχόληση όλων (και εμού μέσα) με το νέο ιστολόγιο που σπάει αυτό τον καιρό τα «μηχανάκια» ,όπου προσφέρεται δωρεάν πολύ γέλιο και …ατάκα από τους πανταχού μπλόγκερς 😛
    —————————————-
    και
    γ)
    τις κλασσικές πλέον διαμάχες μεταξύ μπλόγκερς όπου ο καθένας ανεβάζει ποστς πικάροντας και «χώνοντας» άλλα ιστολόγια…

    Δε ξέρω, ίσως να έφταιξε η προεκλογική περίοδος, ίσως ο Σεπτέμβρης, ίσως τα καμμένα μυαλά ορισμένων πίσω από κάποια πληκτρολόγια.

    Το σίγουρο είναι ότι έχω καιρό να δω κάτι διαφορετικό από αυτά που περιέγραψα πιο πάνω΄
    από αυτό που κάνω και εγώ τούτη τη στιγμή…

—————
Η παρακάτω κυρία στο βίδεο (παρόλο που δε καταλαβαίνω τι λέει) με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο 😛 😀

6 Σχόλια »

Ο Λύκος Λεί(υ)πει(η)…


Περπατήστε στο μαντρί όσο ο Lykos δεν είναι εδώ…
Αλλά να προσέχετε γιατί υπάρχουν και άλλα ζώα…

Τα λέμε… αύριο… σε ένα μήνα… σε ένα χρόνο… παίζεται.

2 Σχόλια »

Highway To Hell


Σαν κάθε σοβαρός άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του παραιτήθηκα από την δουλειά μου… και πολύ το ευχαριστήθηκα… Βέβαια αυτό γίνεται γιατί πολύ απλά έχω βρει άλλη δουλειά. Είναι μερικές φορές που ακόμα και ο λύκος τα βροντάει κάτω και την κάνει. Έτσι την κάνω και εγώ αύριο…

Σε όλους αυτούς που μένουν, αλλά και σε όλους αυτούς που παραμένουν… και όπως λέει και το άσμα και περιμένουν….

Comments (1) »

Ψηφίζω Β΄ Θεσσαλονίκης…


3 Σχόλια »

o Πασόκος και το καταραμένο φίδι…


Πριν από λίγες μέρες κάποιος αναγνώστης του Blog με είπε Πασόκι. Δεν ξέρω πραγματικά πως το εννοούσε, εάν αυτό ήταν κάτι κακό ή όχι. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι κακό να είσαι Πασόκι, όπως το να είσαι Κουμμούνι, ή Δεξιός ή όλα αυτά που λέγονται κατά καιρούς. Άλλωστε σε αυτή την χώρα το τι είναι ο καθένας είναι κάτι πολύ σχετικό και έχει άμεση σχέση με τα βιώματα του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Comments (1) »

Ο εργαζόμενος…


Γίνεται παγκόσμια έρευνα για τις συνήθειες και τον τρόπο σκέψης των διαφόρων λαών. Σε ένα δωμάτιο είναι μια ξανθιά γκομενίτσα, και ένα τραπέζι, στο οποίο βρίσκονται ένα μισοτελειωμένο πλεκτό κι ένα σάντουιτς. Θα πρέπει ο κάθε εξεταζόμενος να τελειώσει το πλεκτό, να φάει το σάντουιτς και να πηδήξει τη γκομενίτσα. Με όποια σειρά θέλει.
Μπαίνει ένας Αμερικανός. Τρώει πρώτα το σάντουιτς, μετά πηδάει τη γκομενίτσα, και τέλος τελειώνει το πλεκτό.
Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στην Αμερική:
Το πρωί ξεκινάς με ένα καλό πρωινό, ρίχνεις ένα στη γκόμενά σου, και μετά δουλειά.
Μπαίνει ένας Γερμανός. Τελειώνει πρώτα το πλεκτό, μετά τρώει το σάντουιτς, και στο τέλος πηδάει τη γκομενίτσα.
Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στη Γερμανία:
Πρώτα η δουλειά, μετά φαγητό για να δυναμώσεις, και τελευταία η διασκέδαση.
Μπαίνει κι ένας Έλληνας. Βάζει τη γκομενίτσα να πλέκει, και την πηδάει τρώγωντας ταυτόχρονα το σάντουιτς.
Αφού έχει εντυπωσιάσει τους πάντες με τη σύλληψη, εξηγεί ότι έτσι συνηθίζεται στην Ελλάδα:
Για να φας καλά, πρέπει να γαμάς τον εργαζόμενο!

4 Σχόλια »

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα