Είμαστε στο «εγώ» και όχι στο «εμείς»


Ζούμε στη χώρα του «φαίνεσθαι» ή ζούμε τελικά στη χώρα του «είναι»;

Χμ…

Απεργίες των «αγίων Πάντων» τις προηγούμενες ημέρες , χωρίς δημοσιογράφους, χωρίς ειδήσεις, χωρίς ρεύμα, χωρίς «πολιτισμό»…

 

Τι να κάνω και γω λοιπόν, την έβγαλα χθες με το κανάλι της Βουλής. Ξέρετε, αυτό που βάζει καμιά φορά καμιά καλή ταινία, κανά καλό ντοκιμαντέρ κλπ κλπ κλπ.

 

Ψηφίζαν λέει χθές για το μείζον θέμα του ασφαλιστικού, για ένα θέμα που μεσοπρόθεσμα θα επηρεάσει όχι τα γηρατειά μας , αλλά ολόκληρη τη ζωή μας μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο που παραγωγικά θα «αποσυρθούμε» (αν βέβαια προλάβουμε) 😉

f

Είμαστε στη χώρα του φαίνεσθαι και του είναι

 

Του φαίνεσθαι στα πρακτικά της Βουλής, μιας και προσπαθούν να μας πείσουν πως όλα δουλεύουν ρολόι σ’ αυτόν τον τόπο, αφού οι 300 μάχονται για το καλύτερο των απλών «οπλιτών-πολιτών» της Ελλάντας και το «είναι» λίγα μέτρα παραέξω, στις πλατείες…

 

Κατέληξε η Βουλή να είναι ένα ακόμη τηλεπαράθυρο των 8:00 και αφού χθες και προχθές δεν υπήρχαν δημοσιόγραφοι να τους καλέσουν, βαφτίσαν τον Σιούφα «ΧατζηΕυαγγεΤρέμη» και κάναν το κομμάτι τους..

 

Σε ένα παιχνίδι από τα πριν στημένο, μιας και ό,τι ήταν να ψηφιστεί θα ψηφίζονταν, μιας και η Δημοκρατία του 50+1 % είναι καλή καβάτζα 😉

 

Τι και αν έξω ο κόσμος είναι στους δρόμους, χωρίς φως, χωρίς Παιδεία, Υγεία, κλπ κλπ…

Το καλό του τόπου προέχει και «οι πολίτες δώσαν την ρητή και νωπή εντολή για μεταρρυθμίσεις» …

Ε ναι…

 

Εκεί είναι που πατάνε και δε μπορεί και κανείς να πει τίποτα…

Και στο φινάλε ,στα τέτοια τους κιόλας. Τι τους νοιάζει; Υπάρχει περίπτωση ποτέ κανένα από τα παιδιά τους να ανήκει στη γενιά των 700€ ;

Μπα…

Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν πως ο αποκλειστικός υπαίτιος της κατάντιας μας είμαστε εμείς οι ίδιοι…

Μεγαλώσαμε με παραστάσεις κάποιας άλλης εποχής.

Αυτής των γονιών μας ,όπου η Ιδεολογία για τους δύο ή τρεις μεγάλους διαδραμάτιζε τότε κάποιο ρόλο, αφού παραμένει ιδεολογία κατά το πλείστον και δεν είχε άμεση εξάρτηση με την εργασία και την αξιοπρεπή εξέλιξη..

Επρεπε να φτάσουμε εμείς σε αυτή την ηλικία για να καταλάβουμε πως τελικά όλα είναι προκαθορισμένα, αφού παλιότερα χάθηκε τόσος πολύτιμος χρόνος. Τότε που έπρεπε να μπουν οι βάσεις για την ομαλή και υγιή εξέλιξη της χώρας μας και των μυαλών μας.

Τότε που έπρεπε να βγουν πέντε δέκα άνθρωποι και να μιλήσουν για τους επερχόμενους κινδύνους, που μπροστά τους η Βασιλεία και η Δικτατορία θα ταν ένα τίποτα…

Γιατί τι να το κάνεις το κατ’ επίφαση Δημοκρατικό πολίτευμα όταν μόνο ο «Δήμος» (δηλ. λαός) δεν «κρατεί» (δηλ. εξουσιάζει);

Χάθηκε η μπάλα και δεν υπάρχει άλλη.

Έλεγε στα απομνημονεύματά του ο μέγας Μακρυγιάννης ότι «είμαστε στο εμείς και όχι στο Εγώ» και μου φαίνεται πως εμείς είμαστε «στο φαίνεσθαι» που είναι διαμετρικά διαφορετικότερο από το «είναι».

Advertisements

7 Σχόλια so far »

  1. 1

    Lykos said,

    Λυπάμαι Tsopani μου, αλλά πρέπει να συμφωνήσω μαζί σου. Και λυπάμαι γιατί με την συμφωνία μου, δεν κάνω τίποτα άλλο από το να σου επιβεβαιώνω αυτά ου γράφεις, μήπως και σε κάποια στιγμή θεώρησες, ότι απλά είναι μια φάση σου και θα περάσει. Ο Μακρυγιάννης πέθανε, ο Μακρυγιάννης πάει… Είναι σαν μια καρικατούρα του παρελθόντος που σκοπίμως εξοντώσαμε με μπαϊγκον ανάμεσα στα ευρωπαϊκά μας διαφημιστικά μηνύματα. Το “εμείς για αυτά πολεμήσαμε” έγινε “εμείς για αυτά ξεπουλήσαμε” και στο βάθος του πλάνου, η χαρά του νεόπλουτου Νεοέλληνα πάνω σε 4 ρόδες πορσε σε κοντράστ με δυο βυζιά σιλικονάτα…
    Χιλιάδες τα κόκαλα που τρίζουνε μα εμείς κουφοί,
    λέμε πως περνάει το τρένο…
    μα το τρένο εδώ και χρόνια έφυγε
    μονάχος ξέμεινα να το περιμένω….
    Μονάχος ξέμεινα, το λάθος να υπομένω…
    Μονάχος έμεινα… τον χάρο περιμένω…

  2. 2

    adioristos said,

    Mπαρμπά- Γιάννη Μακρυγιάννη δε μας τα τα γραψες σωστά, το φιλότιμο δε φτάνει για να πάει κανείς μπροστά…
    Κάτι ήξερε ο ποιητής…
    Φίλε τσόπανη εμείς δε συμπεριλαμβανόμαστε καν στο ΕΙΝΑΙ!!!
    Για τους 300 καρεκλολάγνους της Βουλής, δεν υπάρχουμε καν..
    Στα όργανά τους μια χαρά χώρεσε να γραφτούμε…

  3. 3

    tsouknida said,

    Τσοπάνη εσύ ξέρεις να φτιάχνεις μπάλες από κουρέλια ή από άχειρο..
    μην τις περιμένεις έτοιμες αν δεν υπάρχουν..

  4. 4

    zoyzoy said,

    Τσομπάνη βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας.Γιατί αυτοί οι καρεκλοκένταυροι θα κάθονται 2 4ετίες και θα παίρνουν σύνταξη όση εγώ ούτε στο ύπνο μου δεν μπορώ να δώ φτάνοντας τα 60χρόνια μου.Θα πληρώσουμε όλοι τη μ——- που έβγαλαν αυτή την κυβέρνηση και περισσότερο η νεολαία των 700 ευρω που δεν έχει ούτε δουλειά για να τα εξασφαλίσει καλά-καλά το πόσο, μάλλον τη σύνταξη!!! Που βαδίζουμε ???

  5. 5

    tsopanis said,

    @lykos
    μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτις… 😉

    @adioristos
    χώρεσε..Ναι
    και χωράει,,, και χωράει 😆

    @tsouknida
    δίκιο έχεις αγαπητή μου, αλλά… (αυτό το «αλλά» που έχει εξελιχθεί σε στάση και τρόπο ζωής… ) 😉

    @zoyzoy
    βαδίζουμε με γοργά έμπροσθεν βήματα προς… τα (πολύ) πίσω 😆

    Να στε καλά όλοι/ες, καλό Σ/Κ/Δ/Τρ… 😛

  6. 6

    isidoros said,

    Κάποιοι – κάποτε

    Κάποτε υπήρχαν κάποιοι οι οποίοι δεν κάθονταν σε αυτά που βρήκαν. Το παλιό ρητό όχι όπως ήξερες αλλά όπως τα βρήκες είχε ισχύ αλλά αυτοί οι κάποιοι δεν μπορούσαν να το δεχτούν. Μπορεί να αισθάνονταν άβολα με αυτά που βρήκαν, μπορεί να ήταν επαναστάτες από την φύση τους, ίσως να ήταν και υπερβολικά τίμιοι γιά να δεχθούν την μεγάλη κοιλιά και τσέπη κάποιων προυχόντων. Ακόμη, ίσως, να μη μπορούσαν να ανεχθούν και τα μακρά χέρια αυτών των τελευταίων. Αυτά τα χέρια λοιπόν ήταν και το ζητούμενο. Διότι αυτά έκλεβαν, σκότωναν, βίαζαν και ασελγούσαν ψυχή τε σώματι επάνω στον ανήμπορο να αντιδράσει λαό, κατά βούληση. Δυστυχώς αυτά τα χέρια, που δρούσαν ανενόχλητα, ήταν οι κυβερνήσεις, οι χωροφύλακες, οι δικαστές, οι μεσάζωντες και γενικώς όλοι αυτοί που είχαν κάποιου είδους εξουσία. «Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή το ‘ποτήρι ξεχείλισε’. Αυτοί οι κάποιοι επαναστάτες έβαλαν μπροστά τα στήθη τους και πάλαιψαν να αλλάξουν το κατεστημένο. Με μεγάλη τους έκπληξη ανακάλυψαν ότι δεν ήταν μόνοι. Είχαν τεράστια απήχηση στον λαό. Ο καθένας με τον τρόπο του έβαλε και ένα λιθαράκι. Το κατέστημένο το τότε, άλλαξε. Όμως η αλλαγή εκείνη ήταν σωστή γιά την εποχή της. Όπως είπε και κάποιος παλιότερος «τα πάντα ρει» Λογικό είναι λοιπόν η τότε αλλαγή να έχει ακμή και παρακμή, σήμερα να είναι ένα άρρωστο κατεστημένο το οποίο χρειάζετε μιά νέα αλλαγή. Η ζωή προχωρά μπροστά. Δεν γίνετε οι λίγοι να βάλουν τον μισό λαό στο φρενοκομείο και τον άλλο μισό στην φυλακή. Αυτοί οι κάποιοι σημερινοί επαναστάτες πρέπει να βγουν μπροστά και να δείξουν τον δρόμο της νέας αλλαγής. Οχι πασαλείμματα σαν τις αντιδράσεις της στιγμής. Σήμερα αναγγέλετε ένα προσχέδιο νόμου το οποίο επεξεργάζοντε κάποιοι «σοφοί» – ακόμα έτσι τους λένε – και δίνουν τον τελικό νόμο ο οποίος πάει να ψηφιστεί στην βουλή. Λίγες μέρες πριν οι εργατοπατέρες των κάθε λογής συνδικάτων, σωματείων κλπ, ξεσηκώνουν τους εργαζόμενους, κατεβαίνουν σε απεργίες που σκοπό έχουν να βλάψουν τον ίδιο τον λαό. ΟΧΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΝΙΓΕΙ. Ο λαός από την μεριά του δείχνει κατανόηση. Υπομένει την μη λειτουργεία του μηχανήματος που κρατάει στην ζωή τον συγγενή του, αγοράζει και καταναλώνει τα τρόφιμα που χαλάσανε στο ψυγείο του σούπερ μάρκετ, ανέχετε και την ταλαιπωρεία στους δρόμους με τα σβηστά φανάρια λόγω διακοπής ρεύματος. Ανέχετε την μικροβιακή επιβάρυνση και την δυσοσμία των σκουπιδιών κάτω από το παράθυρό του και πολλά άλλα που του κάνουν την ζωή ακόμα πιό δύσκολη. Πάντως γιά να λέμε και του στραβού το δίκιο ΔΕΝ ΚΟΠΗΚΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΟΥΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΟΥΤΕ Η ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΠΝΙΓΗΚΑΝ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΟΥΤΕ ΕΚΑΝΑΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ 100 ΜΕΤΡΩΝ ΣΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ, ΟΥΤΕ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΑ. Ετσι λοιπόν κάναμε όλοι μας υπομονή μέχρι να ψηφιστεί ο νόμος, – ο κάθε νόμος – και να βρούμε πάλι τον ρυθμό μας στην καθημερινότητά μας. Νέοι νόμοι που βολεύουν κάποιους. Σε λίγο καιρό θα κάνουν αύξηση μισθού στους δικαστικούς γιά να πάρουν και αυτοί το κατι τις τους. Οι νέες γενιές πρέπει να αντιδράσουν. Καλό το βόλεμα αλλά αν δεν κάνουν κάτι τώρα, κάποιο πρωινό θα ξυπνήσουν με εφιάλτες. Κάποιοι άλλοι επεξεργάζονται αυτούς τους εφιάλτες.
    Ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου αγαπητοί φίλοι αλλά μου βγήκαν έτσι.
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

  7. 7

    tsopanis said,

    @isidoros
    ένα σχόλιο που δεν του ταιριάζει να ναι σχόλιο αλλά ολόκληρη δημοσίευση (ήτοι post) 😉

    Να σαι καλά φίλε μου, εμείς ευχαριστούμε για τις σκέψεις σου 😉


Comment RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: