Εταιρείες Φέουδα- πολίτες δουλοπάροικοι…


Μερικές φορές διαβάζεις κείμενα που νομίζεις ότι τα έγραψες εσύ. Και τότε σκέφτεσαι… Δεν είμαι μόνος….

Το παρακάτω κείμενο είναι του ΣΤΑΘΗ Σ. από τον ναυτίλο της Ελευθεροτυπίας…

Ότι είναι με κόκκινο είναι δικό μου σχόλιο… Δηλαδή μια φράση.

Δείχνει σαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν αποξενωθεί από τους λαούς τους. Μια γιγαντωμένη σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες, δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα πάρεξ τον δογματικό νεοφιλελευθερισμόν που προσπαθεί να επιβάλει παντού και κυρίως όπου οι εθνικές κυβερνήσεις αποτελούνται κατά το πλείστον από κλόουν…

Η Ευρώπη έχει μελαγχολήσει.

Βλέπω τα τρακτέρ να πολιορκούν τις Βρυξέλλες και θυμάμαι πόσο λοιδορούσαν οι παρ’ημίν (ψευτο)ευρωπαϊστές (στην πραγματικότητα ευρωλιγούρηδες) τα δικά μας τρακτέρ, όταν έβγαιναν στους δρόμους γεμάτα «βλάχους» που «τρώνε τις επιδοτήσεις στα σκυλάδικα», όταν τους ξεφούσκωνε πονηρά κι αυτάρεσκα ο κυρ Σημίτης ο Ουτιδανός τα λάστιχα-τώρα υποθέτω, θα τους φαίνονται τα βελγικά τρακτέρ, τα γαλλικά, τα ιταλικά, πιο ευρωπαϊκά κι οπωσδήποτε όχι τόσο μπανάλ όσον όταν τα καβαλάνε Θεσσαλοί, Πελοποννήσιοι, Ρουμελιώτες και Μακεδόνες.

Μουγκρίζουν όμως τα τρακτέρ το ίδιο…

Αυτοξεσκίσθηκε η Ευρώπη στα μάτια των Ευρωπαίων. Όταν ξεπάτωνε την Γιουγκοσλαβία, όταν άρχισε να παρακλέβει από τους πολίτες της το εισόδημα τους, τον χρόνο τους, τον αυτοσεβασμό τους. Μια υστερική σαν την Κάρλα ντελ Πόντε έχει γίνει στα μάτια των πολλών η Ευρώπη και καλό από τις κυβερνήσεις της, δεν βλέπουν οι άνθρωποι.

Τράπεζες και ντιρεκτίβες παντού.

Έχει καταντήσει ο απλός Ευρωπαίος πολίτης να αισθάνεται σαν μια παράπλευρη απώλεια ενός συστήματος με όλο και πιο νεκρό, αδιάφορο, αποκρουστικό πρόσωπο. Βαρέθηκαν οι πολίτες, να τους δουλεύουν μεγέθη σαν τον Μπαρόζο-κάτι σοβαροφανείς κρετίνοι, παλιοί αριστεριστές, δούλοι, παχιοί, καλά κονομημένοι.

Η μεγαλύτερη περιουσία του ανθρώπου είναι ο χρόνος.

Η Ένωση σε διακρατικό επίπεδο καθώς και το κάθε κράτος χωριστά κλέβουν από τους πολίτες τους συστηματικώς τον χρόνο τους. Όχι μόνο αυξάνοντας τον χρόνο εργασίας, όχι μόνο προσθέτοντας μέρες και μήνες αγωνίας με την ανεργία ή την ανέχεια, αλλά αφαιρώντας απ’ τον χρόνο την ίδιαν την ουσία του. Έκαναν τον χρόνο επιτόκια-οι άνθρωποι τρέχουν να ξεχρεώσουν, οι άνθρωποι είναι διαρκώς κουρασμένοι, οι άνθρωποι δεν έχουν χρόνο να σκεφτούν, να αράξουν (αράζω, άρα ζω), να ψυχαγωγηθούν, να τεμπελιάσουν, να ονειρευτούν.

Δεν είναι μόνον η αφαίρεση του 8ωρου (που μας γυρίζει πίσω 100 χρόνια) δεν είναι μόνον η μετατροπή του σε 65ωρο, ή οι ευέλικτες μορφές εργασίας που τρομοκρατούν τους ανθρώπους, δεν είναι μόνον το φόβητρο της ανεργίας, δεν είναι μόνον οι κακοπληρωμένες δουλειές, είναι και το εξής παράδοξο:

Αντί η ανάπτυξη της τεχνολογίας να μειώσει τον χρόνο εργασίας διευρύνοντας ταυτόχρονα την απασχόληση σχεδόν για όλους, αντιθέτως έχει οδηγήσει σε περισσότερο χρόνο εργασίας, επισφαλές εισόδημα, ανασφαλές μέλλον και άγρια διεύρυνση της ανεργίας και της φτώχιας.

Όχι μόνο κλέβεται από τους ανθρώπους ό,τι πολυτιμότερο έχουν, ο χρόνος, αλλά υπονομεύεται και το μέλλον αυτού του χρόνου- οι άνθρωποι τρελαίνονται πλέον. Σχεδόν παύουν να θυμούνται ό,τι ήταν (ενώ στην πραγματικότητα είμαστε αυτό που θυμόμαστε) και όλο και περισσότερο φοβούνται για ό,τι τους περιμένει. Κι όλα αυτά για να ’κονομάνε ακόμα περισσότερο οι ήδη πλούσιοι!

Έχει γίνει σε αυτό το σύστημα ο άνθρωπος (αυτό που ήταν πάντα, αλλά πλέον με τον χειρότερο δυνατό τρόπο) απλώς ένας ανθρώπινος πόρος πλουτισμού για τους Δυνατούς. Που τον διαχειρίζεται, ως πόρον, ο κάθε κωλομπαρόζο. Τον οποίο ουδείς έχει εκλέξει, ουδείς δε δύναται να ελέγξει. Πολύ ταξική δημοκρατία, ανυπόφορα τοξική…

Μια πολιτική ελίτ στην υπηρεσία των πλουσίων, αποξενωμένη απ’ τους λαούς δίνει τον τόνο στην Ένωση. Με όπλα τη Διαφήμιση, την (Αντι)Τρομοκρατία, φακελώνοντας τους πάντες, με στρατιωτικά εκστρατευτικά σώματα ανά την υφήλιο, με τους Πρωθυπουργούς των ισχυρών κρατών κυρίως ντήλερς όπλων, σιγά-σιγά η Ένωση επανέρχεται σε μια νεοαποικιακή συμπεριφορά προς το εξωτερικό της και μια καφκικώς οργουελική αυταρχική ολοκλήρωση στο εσωτερικό της.

Δεν νομίζω ότι το περισσότερο που ονειρεύτηκαν οι άνθρωποι στο πλαίσιο της Ένωσης ήταν να γίνουν αναλώσιμοι καταναλωτές.

Φαίνεται ωσάν η παγκοσμιοποίηση να σπρώχνει την Ευρώπη να υπερβεί την Ευρώπη των Εθνών προς την Ευρώπη της φεουδαρχίας. Εταιρείες Φέουδα- πολίτες δουλοπάροικοι.

Αυτό θέλουμε;…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: