Καλοκαιρινά σχολεία ή τρόμος….;


Τρόμος. Μόνο αυτό μπορώ να σκεφτώ. Είναι πραγματικά να πιάνεις το κεφάλι σου και να χτυπάς τον τοίχο. Αλήθεια έχετε ακούσει για τα καλοκαιρινά σχολεία;

Πολύ ωραίο αυτό, ε?

Δεν νομίζω…

Αναρωτήθηκα τι κάνουν τα παιδιά στο σχολείο καλοκαιριάτικα. Τι κάνουν μέσα σε ένα δημοτικό σχολείο άραγε;

Ρώτησα και έμαθα…

Κάνουν πάρα πολλά πράγματα, κάνουν θεατρικές ομάδες, κάνουν χειροτεχνίες, τους μιλάνε για διάφορα θέματα…

Αλλά έμαθα επίσης ότι μερικές φορές, οι άνθρωποι που τα συναντούν είναι του δήμου… Εεεε, καλά και τι έγινε; Έτσι σκέφτηκα και εγώ. Τι έγινε που κάθε μικρό παιδί έρχεται σε επαφή με κάθε άσχετο, που δεν είναι απαραίτητα γονιός, που δεν είναι απαραίτητα φυσιολογικός, που δεν είναι απαραίτητα ικανός για να έρθει σε επαφή με ένα παιδί.

Τι και εάν σε αυτά τα καλοκαιρινά σχολεία πάνε παιδιά κάθε λογής, παιδιά από οικογένειες καλές, αγαπημένες και από άλλες, όχι τόσο καλές και όχι τόσο αγαπημένες. Τι και εάν κάποια από αυτά τα παιδιά, μπορεί να έχουν περιστατικά βίας στο σπίτι τους, ή να μην έχουν και τους δύο τους γονείς. Πάει ο υπάλληλος του δήμου και καθαρίζει…

Τους μιλάει για διάφορα θέματα, προσπαθεί να τα βάλει σε τάξη… Και αλήθεια πως βάζει ένας υπάλληλος του δήμου σε τάξη 10 παιδιά από διαφορετικές οικογένειες; Πως τα κάνει να ησυχάσουν όταν δεν έχει παιδιά, όταν δεν έχει εκπαιδευτεί για κάτι τέτοιο; Αλήθεια πως τους μιλάει και τι μηνύματα τους δίνει;

Καπου, κάπως, κάποτε άκουσα ας πούμε ότι ένας από αυτούς τους τύπους, είπε σε ένα παιδί από μια οικογένεια που δεν θα έλεγα ότι δίνει και πολύ σημασία στον παιδί τους, έλα σπασικλάκι… ή μήπως ήταν έλα μπούφε; Ή μήπως όπως τον φώναζαν τα υπόλοιπα παιδιά περιπαικτικά (επειδή φορούσε χοντρά γυαλιά), έλα κουκουβάγια; Έχει σημασία, πως ακριβώς τον είπε;

Αλήθεια πόσοι από εμάς είχαμε δεχτεί ή είχαμε δει άλλα παιδιά της ηλικίας μας να τα φωνάζουν με διάφορα περιπαικτικά ονόματα; Πόσο ωραία νοιώθαμε; Πόσο πιο δύσκολο είναι αυτό για ένα παιδί που αντιμετωπίζει προβλήματα στο σπίτι κάτι τέτοιο; Μάλλον λίγο πιο δύσκολο από όλους εμάς που έτυχε να είμαστε από “καλά” σπίτια. Πόσο πιο οδυνηρό είναι για ένα παιδί, όταν ακούει κάθε μέρα, όλη μέρα τέτοια περιπαικτικά σχόλια, για να γελάνε οι άλλοι, να τα λέει ένας μεγάλος και να ξεσπάει γύρω από το παιδί χάχανος από τους συμμαθητές του; Πόσο ισοπεδωτικό μπορεί να είναι αυτό για ένα παιδί που δεν μπορείς να πεις ότι έχει την προσοχή που του χρειάζεται από το σπίτι του; Τι μηνύματα εκλαμβάνει αυτό το παιδί για τον εαυτό του;

Τι μηνύματα εκλαμβάνουν τα υπόλοιπα παιδιά, εάν ένας μεγάλος (μεγάλος πολλές φορές είναι συνδεδεμένος με το σωστό) χρησιμοποιεί προσβλητικά σχόλια, να το πω; περιπαικτικά σχόλια να το πω; Δεν γαμιέται όπως και να το πω το ίδιο είναι. Μήπως τα υπόλοιπα παιδιά το εκλαμβάνουν σαν κάτι σωστό; Μήπως αυτό τα ενθαρρύνει;

Αλλά τι κάθομαι και λέω τώρα…ε ; Για σχολεία, παιδιά, προβλήματα… δεν γαμιέται… παιδί είναι θα το ξεπεράσει… θα το ξεπεράσει; Και αλήθεια ξέρετε τι κάνουν τα παιδιά σας, τα ανίψια σας, τα ξαδέλφια σας στο σχολείο; Ξέρετε τι μηνύματα παίρνουν από ποιους και ποιος τους έχει βάλει εκεί;

 

Advertisements

12 Σχόλια so far »

  1. 1

    astropeleki said,

    Έχω ακούσει για το καλοκαιρινό σχολείο. Έχω μάθει ότι όντως κάνουν όλα όσα αναφέρεις σαν δραστηριότητες, καθώς επίσης ότι και κάθε Παρασκευή τα πηγαίνουν για μπάνιο. Για το μόνο που είμαι σίγουρη είναι ότι τα παιδιά πρέπει να ήταν υπό την «προστασία» ατόμων που ασχολούνται με παιδιά, όπως γυμναστές. Το λέω αυτό γιατί η μαμά ενός μαθητή μου ήταν σε τέτοια θέση. Αλλά δεν μπορώ να βεβαιώσω ότι όλα τα άτομα που απαρτίζουν την ομάδα των διδασκόντων θα είχαν την ίδια σχέση.

    Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι προκειμένου να μπορέσουν οι γονείς να διευκολυνθούν στο θέμα την εργασίας τους και στο θέμα «Ποιος θα προσέχει το παιδί μέχρι να γυρίσω από τη δουλειά» πρέπει να ταλαιπωρούνται τα καημένα με άλλο ένα καθημερινό πρωινό ωράριο, σαν αυτό που είχαν πριν κλείσουν τα σχολεία.

    Από τη μία το βρίσκω καλό, διότι ωφελούνται και οι δυο πλευρές, από την άλλη σκέφτομαι το μαρτύριο που συνεχίζουν να τραβάνε τα παιδιά, αντί να ξεκουράζονται, να χορταίνουν ύπνο. Συγκρίνω τα χρόνια που περνάνε τα παιδιά αυτά, με αυτά που πέρασα εγώ… Που με το που έκλειναν τα σχολεία, μαζεύαμε μπαγκάζια και πηγαίναμε 3 μήνες στο εξοχικό (όχι πολύ μακριά, ως την εξωτική Λούτσα), αλλά ήταν τόσο όμορφα και ξεκούραστα.

    Όσον αφορά τα σχόλια, τους χαρακτηρισμούς κου λου που, όσο και αν ήλπιζα ότι ακόμη δεν συμβαίνουν αυτά, τελικά είναι χειρότερα. Στο χέρι όλων να μπαίνουν στη θέση του κάθε καρυδιάς καρύδι 🙂

  2. 2

    Μην μου συγχίζεσαι. Κάποτε είπα πως επειδή δεν έχω παιδιά, δεν μπορώ και να μιλώ και κόντεψαν να με δείρουν…
    Στα σχολεία, αναμεμυγμένα παιδιά αγαπημένων και χωρισμένων και ότι θες οικογενειών μαζί δεν είναι? Ασε τα αλλοδαπά, αν το παιδί πάει στο σχολείο της γειτονιάς. Μαθαίνει και κανά-δυό βαλκανικές διαλέκτους.. Και ο εκπαιδευτικός, έιναι απαραίτητα ο σωστός?

    Αφού οι γονείς δεν ασχολούνται… τι τα θες και τα ανακατεύεις…. Αξιοι της τύχης των παιδιών τους είναι

    Αν έχεις παιδιά και γκρινιάζεις, πάρε τα μαζί στην δουλειά όσο μικρά και αν είναι, όπου και αν δουλεύεις, αν δεν έχεις που να τα αφήσεις.
    Στην Ελλαδα ζεις, μην το ξεχνάς… τίποτα δεν πάει καλά πιά.
    την καλήνύχτα μου

  3. 3

    (ήμουν έτοιμη να απαντήσω στο σχόλιο του Λύκου, όταν είδα το ποστ. Γράφω λοιπόν τη δική μου εμπειρία)

    Δεν ξέρω για όλους τους δήμους που λειτουργούν τα καλοκαιρινά σχολεία, αλλά μια και είναι η τρίτη χρονιά που πάει ο γιος μου, μπορώ να σου μιλήσω για μας -ένας δήμος της Δυτικής Αττικής, στην άκρη του Ποικίλου όρους και της Πάρνηθας.

    Πριν στείλω το παιδί μου οπουδήποτε -άρα και εκεί- τσεκάρω από κάθε μεριά, που θα πάει. Κι όταν λέω «τσέκαρα» εννοώ έψαξα ποιος έχει αναλάβει την οργάνωση, ποιοι είναι οι εκπαιδευτές, πώς περνούσαν τα παιδάκια που ήταν την προηγούμενη χρονιά κλπ. Και έμεινα ικανοποιημένη, και από αυτά που έμαθα, και από αυτά που η ίδια διαπίστωσα μετά. Οι άνθρωποι της συγκεκριμένης ομάδας είναι οι περισσότεροι δάσκαλοι και γυμναστές -κατά σύμπτωση, ψάχνοντας βρήκα και γνωστούς μου. Και βλέπω το παιδί μου και τους φίλους του να πηγαίνουν με χαρά κάθε μέρα, και να το ζητάνε ξανά κάθε χρόνο -αυτό για μένα είναι απόδειξη ότι περνάνε καλά.

    Δεν αμφιβάλλω ότι μπορεί να υπάρχουν κι αυτά που λες -παντού υπάρχουν, δυστυχώς. Και είναι δική μας η ευθύνη να το ψάχνουμε.

    Μια σημείωση, μόνο: το γεγονός ότι κάποιος σπούδασε εκπαιδευτικός, δεν τον κάνει καλύτερο για τα παιδιά από κάποιον άλλο, που μπορεί να μην έτυχε να σπουδάσει, αλλά να ασχολήθηκε και να τα αγαπάει. Έχω δει ανθρώπους άσχετους με την εκπαίδευση να είναι εξαιρετικοί με τα παιδιά, και «εκπαιδευτικούς» (οποιασδήποτε βαθμίδας) να φέρονται άθλια. Είπαμε, είναι στο δικό μας χέρι να απομονώνουμε τους «μη ικανούς» σε κάθε χώρο. Η ευθύνη είναι του καθενός μας.

    Καλημέρα 🙂

  4. 4

    Lykos said,

    Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολλοί που δεν είναι εκπαιδευτικοί και που είναι καλύτεροι όντως από κάποιους που είναι. Είναι αλήθεια, ότι φυσικά, δεν είναι παντού η κατάσταση καλή ή κακή. Σε καμία περίπτωση δεν είναι σε όλα τα σχολεία και όλα τα προγράμματα τσαπατσούλικα. Διαφωνώ ότι πρέπει να παίρνεις τα παιδιά μαζί στην δουλειά. Και φυσικά είναι πολύ καλύτερο να πηγαίνουν στο σχολείο παρά να βλέπουν τηλεόραση στο σπίτι.

    @astopeleki
    Οι εποχές που λες, που πήγαινες μόλις τελείωνε το σχολείο διακοπές, έχουν δυστυχώς τελειώσει. Δυστυχώς στην σημερινή εποχή και οι δύο γονείς πρέπει να δουλεύουν όσο το δυνατόν περισσότερο…

    @Γλυκο-Κερασο-Ζουζούνα,
    Φυσικά και στα σχολεία, αναμεμιγμένα παιδιά αγαπημένων και χωρισμένων και ότι θες οικογενειών μαζί είναι. Αλλά τουλάχιστον είναι στον ίδιο χώρο μαζί με έναν εκπαιδευτικό, που υποτίθεται ότι έχει εκπαιδευτεί για αυτό, που ελέγχετε από όλους τους γονείς, που συνήθως είναι κάποια χρόνια και όλο και κάποιος θα είχε πει κάτι εάν ο εκπαιδευτικός ήταν λίγος. Σίγουρα μπορώ να φανταστώ ότι ένας εκπαιδευτικός μπορεί πιο εύκολα να χειριστεί δύσκολες καταστάσεις, αφού η αγάπη του είναι όχι θεωρητική, αλλά πραγματική μια και έχει “χαλάσει” κάποια χρόνια από την ζωή του για να γίνει εκπαιδευτικός.

    @νατασσάκι,
    Μακάρι να ελέγχανε όλοι οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους. Και μακάρι να είναι εξαίρεση αυτό που περιγράφω. Απλά δεν θεωρώ απαραίτητα το γεγονός ότι τα παιδιά περνούν καλά ότι είναι κριτήριο για αυτά που κάνουν. Δηλαδή, πως περνάς στο σχολείο; Πολύ καλά, είναι πολύ ωραία, παίξαμε, κάναμε θέατρο, πήγαμε για μπάνιο, ξεφτιλίσαμε τον Γιωργάκι… Ένα παιδί μπορεί να περνάει καλά, κάνοντας λάθος πράγματα, αυτό δεν τα κάνει σωστά… Σίγουρα ένας εκπαιδευτικός μπορεί να είναι πολύ λίγος, δυστυχώς, μια και το σύστημα στην Ελλάδα είναι για πέταμα… Και σίγουρα είναι στο χέρι μας να απομονώσουμε όλους όσους είναι λάθος…

    Ελπίζω να πάρει θέση και ο εκπαιδευτικός του μαντριού… εαν δεν κάνει μπάνια…

  5. 5

    Έχεις δίκιο σ’ αυτό -το να περνάνε καλά δεν είναι, γενικά, κριτήριο. Βέβαια εγώ μιλούσα για το δικό μου παιδί, που ξέρω πώς περνάει καλά, και ότι δεν θα άντεχε τέτοια συμπεριφορά. Αλλά χαίρομαι που συμφωνείς στο «είναι στο χέρι μας» – κουράστηκα να ακούω γύρω μου ότι πάντα φταίει κάποιος άλλος, και ότι με κάποιο μαγικό τρόπο θα τα λύναμε όλα «αν με κάνουν έμενα μια μέρα πρωθυπουργό»…

    Δεν ξέρω, πραγματικά αν ειναι ο κανόνας αυτό που λέω εγώ ή αυτό που λες εσύ -εγώ έχω απλά αυτή την εμπειρία, και την έγραψα. Και βέβαια είναι καλύτερα εκεί το παιδί, με άλλα παιδιά και παιχνίδι, παρά στη δουλειά μαζί μου -θα ήταν η έσχατη λύση μου αυτή.

    Τον εκπαιδευτικό του μαντριού κάπου τον πήρε το μάτι μου ηλιοκαμένο, πάντως ! 😆

  6. 6

    Lykos said,

    Δυστυχώς το λάθος του λαού μας… είναι ότι δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Και έχουμε όλοι ευθύνες που πρέπει να αναλαμβάνουμε…

  7. 7

    musicmen said,

    Δουλεύω σε καλοκαιρινά προγράμματα τα τελευταία 4 χρόνια σε έναν δήμο νοτίων προαστίων. Οφείλω να πω, ότι οο συγκεκριμένος δήμος, όσο είχε δούλευε το πρόγραμμα χωρίς τις νουθετήσεις άλλων είχε επιδείξει ιδιαίτερη ευθύνη κσι σωστό προγραμματισμό, σε κάθε πτυχή του προγράμματος: από το εξειδικευμένο προσωπικό μέχρι το κολυμβήτηριο και την ασφάλεια αλλά και διασκέδαση των παιδιών.
    Και μετά ήρθαν οι εταιρίες!!
    Αυτός είναι ο τρόμος των καλοκαιρινών σχολείων και όχι οι δήμοι.
    Οι εταιρίες, που ο κάθε άσχετος που νομίζει ότι μπορεί να βγάλει εύκολο χρήμα στην πλάτη των παιδιών μας, κάνει μια εταιρία και στην συνέχεια μια καλή οικονομική συμφωνία με τον αντιπρόσωπο του δήμου (ώστε να βγουν όλοι κερδισμένοι- αν καταλαβαίνετε τι εννοώ) και ξεκινά να πειραματίζετε με άσχετα πιτσιρίκια που για να βγάλουν τα λεφτά των διακοπών τους, δουλεύουν με 4 και με 5 ευρώ την ώρα, πραγματικά τρομοκρατώντας τα όνειρα και τις ψυχές των παιδιών.
    Οποιαδήποτε ερώτηση έχετε, παρακαλώ….μπορώ να σας αναλύσω και την παραμικρή λεπτομέρεια! (ΥΓ: έχετε ακούσει να βάζουν τα ευαίσθητα παιδικά χεράκια να βάφουν και να χρωματίζουν με πλαστικές (!!!!) μπογιές για τοίχους επειδή τους έρχεται πιο οικονομικά και είναι και…οικολογικές???

  8. 8

    astropeleki said,

    Το θέμα είναι να περνάνε δημιουργικά τα παιδιά… Να κερδίζουν κάτι από την συμμετοχή τους! Και με το «κερδίζουν», εννοώ είτε εμπειρίες, είτε φίλους, είτε ανακάλυψη πτυχών της προσωπιότητάς τους, των κλίσεών τους κλπ.

    Λύκε μου, δυστυχώς η πραγματικότητα είναι αυτή που λες. Σήμερα οι γονείς είναι αδύνατον να μη δουλεύουν! Εδώ δεν φτάνει η μια δουλειά από κάθε γονιό και υπάρχουν και τα έξτρα. Με αυτή τη λογική, εννοείται πως είναι η έσχατη λύση να πάρεις το παιδί μαζί σου στη δουλειά και είναι σαφώς λογικότερο να το στέλνεις κάπου που πραγματικά θα περνάει καλά.

    Για όσα λέει ο musicmen τώρα… Δεν μπορώ να καταλάβω από που και ως που να μπαίνουν οι «εταιρίες» στη μέση! Είναι αδιανόητο να συμβαίνει κάτι τέτοιο!!! Και σίγουρα θα με ενδιέφερε να μάθω περισσότερα, μιας και τα ξέρει από πρώτο χέρι. Έτσι, για να έχουν γνώση οι φύλακες 😉
    Μαστίζει η ανεργία και βάζουν τα παιδιά να βάφουν;;;; Αυτό και αν είναι εξοργιστικό!!!! Έλεος δηλαδή! Είπαμε να δημιουργήσουν τα παιδιά, αλλά όχι και έτσι!!!!!!

  9. 9

    musicmen said,

    Λοιπόν. Έτσι για να πάρετε μια μικρή ιδέα του πως ξεκίνησε και πως κατέληξε η ιδέα του καλοκαιρινού προγράμματος , τουλάχιστον εδώ στα νότια πρόαστια.
    Ο βασικός σκοπός ήταν να περάσουν όσο γίνετε καλύτερα τα παιδιά των εργαζόμενων γονιών από τα μέσα του Ιουνίου μέχρι το τέλος του Ιούλη, μέσα στον ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ (το τονίζω γιατί έχει μεγάλη σημασία) που πέρασαν και όλο το χειμώνα τους. (Δηλαδή στις τάξεις και στο προαύλιο του σχολείου τους).
    Όταν πριν μερικά χρόνια ξεκίνησα να συμμετέχω στο πρόγραμμα (είμαι εκπαιδευτικός και το χειμώνα δουλεύω με νηπιαγωγεία και δημοτικά στο μάθημα της μουσικής και του θεατρικού παιχνιδιού), το πρώτο πράγμα που μου τόνισε ο αντιδήμαρχος ήταν: » Δεν θέλουμε να κάνουν μάθημα καλοκαιρινό. Θέλουμε να περάσουν όμορφα με μέσο την μουσική και το θέατρο. Όσο θέλουν και όποτε θέλουν. Δική σου δουλειά είναι να τα κάνεις ευτυχισμένα».
    Και πραγματικά πιστέψτε με, οι συνεργάτες μου (ένας γυμναστής και μια εικαστικός) και εγώ, όχι μόνο κάναμε τα παιδιά να περάσουν καλά-αλλά περάσαμε το ίδιο καλά και εμείς. Γίναμε όλοι μια οικογένεια.
    Και ανυπομονούσαμε σχεδόν να έρθει το επόμενο καλοκαίρι.
    Το πρώτο πράγμα που μας είπαν οι εκπρόσωποι της εκάστοτε εταιρίας ήταν:
    Σκοπός μας, η θεατρική παράσταση στο τέλος. Θέλουμε να δείξουμε στους γονείς ότι κάναμε δουλειά με τα παιδιά τους. Κάθε βδομάδα, θα πέρνετε ένα πρόγραμμα με το τι θα κάνετε και θα προσπαθείτε να το καλύπτετε πλήρως.
    Υλικά; Αντί τέμπερες και νερομπογιές, μεγάλους κουβάδες με πλαστικό χρώμα (που δεν βγαίνει ούτε αν πέσει πάνω στα ρούχα). Φανταστείτε τώρα να έχεις μια ομάδα των 20 παιδιών σε μια τάξη (με ανοιχτά παράθυρα αλλά τι να σου κάνουν) πλαστικά «οικολογικά»χρώματα ανοιγμένα παντού, με μια θερμοκρασία έξω γύρω στους 34 βαθμούς Κελσίου στην καλύτερη περίπτωση και μια λίστα με κατασκευές που πρέπει να τελειώνουν μέσα στην μέρα…..
    Πήρατε μια πρώτη ιδέα?
    Όταν πέρσι ζήτησα από την εταιρία που είχε το πρόγραμμα να μας δώσει ένα
    cdplayer τουλάχιστον να ακούμε λίγη μουσική, μου απάντησαν ότι «αν θέλετε να ακούσετε μουσική, να τραγουδήσετε! Είναι πιο δημιουργικό!»
    ……..για τραγουδήστε και εσείς μέσα στον καύσωνα και μετά πείτε μου πόσο το διασκεδάσατε!
    Πήρατε μια δεύτερη ιδέα;
    Μην σας κουράζω άλλο.΄Φέτος συζητάμε πολύ σοβαρα με τους συνεργάτεςμου να φτάσει αυτό στα media. έτσι…σαν καλοκαιρινό «δημιουργικό» τηλεοπτικό σποτάκι…..!

  10. 10

    Lykos said,

    Φίλε Μουσικέ…

    Τελικά αυτή η χώρα με εκπλήσσει όλο και πιο πολύ… προς το χειρότερο. Δεν ξέρω κάτι για αυτό που λες. Μάλλον αυτές τα «κόλπα» δεν έχουν φτάσει ακόμα σε μας… Είναι νέα. Φίλε μου μουσικέ, χάρηκα αρχικά που τουλάχιστον υπάρχουν άνθρωποι σχετικοί μέσα σε ένα σχολείο… μετά όμως… με απογοήτευσες…
    Μια παρατήρηση μόνο σε αυτά που είπες…

    «Και μετά ήρθαν οι εταιρίες!!
    Αυτός είναι ο τρόμος των καλοκαιρινών σχολείων και όχι οι δήμοι.»

    «μια καλή οικονομική συμφωνία με τον αντιπρόσωπο του δήμου (ώστε να βγουν όλοι κερδισμένοι- αν καταλαβαίνετε τι εννοώ) και ξεκινά να πειραματίζετε με άσχετα πιτσιρίκια…»

    Κατά επέκταση πάλι οι Δήμοι φταίνε. Αυτοί που δουλεύουν στους δήμους. Αυτούς που ο Δήμαρχος τους εμπιστεύεται… Πόσους δημοτικούς υπαλλήλους έχω δει να τα παίρνουν σε όλες τις δουλειές που έκανα; Πάρα πολλούς… Όλη οι δήμαρχοι τυφλοί; Μάλλον όχι, απλά αδιάφοροι… Άλλωστε κανείς δεν σκαλίζει τα σκατά όταν και ο ίδιος είναι μέσα…

  11. 11

    @ musicmen, να την κάνετε την καταγγελία! Δεν γίνεται τέτοια «παιχνίδια» στις πλάτες μικρών παιδιών να μένουν κρυφά!

  12. 12

    tsopanis said,

    Αρχικά καλησπέραι 8)
    Λύκε τα μπανια δεν αρχίσαν ακόμη, από αύριο λέμε …:lol:

    Ομολογώ πως δεν είχα ξανακούσει για αυτά τα «καλοκαιρινά» σχολεία, μιας και στην περιοχή μου μάλλον δε λειτουργεί ο συγκεκριμένος θεσμός. Λογικά στα μεγάλα αστικά κέντρα ισχύει, δι’ευνοήτους λόγους.

    Σαν ιδέα τη θεωρώ αρκετά γόνιμη και όμορφη, αλλά με αυτά που διάβασα απο τον φίλο τον Μουσικό, μάλλον επανερχόμαστε στα «κλασικά» για το Ελλαδιστάν πράγματα.

    Επειδή από ό,τι κατάλαβα, μιλάμε για δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία, είναι τουλάχιστον τραγικό η εκάστοτε δημοτική αρχή (ηθελημένα ή μη) να δημιουργεί τέτοιες καταστάσεις…

    Συμφωνώ και γω με τη Νατάσσα ότι πρέπει να καταγγελθεί η όποια ατασταλία, αφού μιλάμε για μικρές παιδικές ψυχές και τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητα 😉

    Α, παρεπιπτόντως, σήμερα κάναμε και τον πρώτο παντρεμένο της παρέας χαζομπαμπά
    Και είναι και πολύ μούρη ο Δημητράκης, δύο ημερών πλέον 8) 😆

    Φλκ


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: