Archive for Ιανουαρίου, 2009

Νύχτωσε…


 

Είναι μερικές φορές που είναι πολύ δύσκολο να ενώσεις τις τελείες που φτιάχνουν το ψυχογράφημα σου, είναι τόσο δύσκολο ίσως γιατί έχεις ξεχάσει από πού έχεις αρχίσει και ποιος ήταν ο σκοπός σου…

Υπάρχουν στιγμές που έρχονται εικόνες από το παρελθόν και σε γεμίζουν συναισθήματα… υπάρχουν συναισθήματα παλιά, που σε γεμίζουν και το μυαλό δεν αφήνει το σώμα να κοιμηθεί. Αν ήταν στο χέρι μου θα τα έσβηνα όλα… αλλά ξέρω ότι αύριο θα το μετανιώσω… μάλλον… έτσι βάζω μερικούς δίσκους των Zeppelin να παίξουν και απλά περιμένω να περάσει αυτή η νύχτα. Μα μοιάζει να γιγαντώνουν αυτό που έχω μέσα μου. Το θηρίο… πληγωμένο και επικίνδυνο, όπως ήταν από την πρώτη φορά που πήρε την πρώτη του αναπνοή.

Ακούω μια φωνή να φωνάζει από το παρελθόν έχεις πολύ δύναμη, μα αυτή φοβάμαι πιο πολύ… δεν μπόρεσα ποτέ να την ελέγξω. Είναι για καλό, είναι για κακό;

Πόσες φορές με πρόδωσα μέσα στους στίχους που ψιθύριζα;

Μοιάζει να γιγαντώνει, μοιάζει να απλώνεται παντού… ημερολόγιο και παπαριές… φωτιά και βροχή να μην μείνει τίποτα… να τα κάψω και να τα πάρει όλα το νερό…

Advertisements

4 Σχόλια »

Η εξέλιξη…


Δεν έχω να κάνω κανένα σχόλιο.

Πουλιά να φεύγουν και δέντρα σαν να ματώνουν…


Θα ξαναβάλουν δέντρα είπαν…

Οι φωτογραφίες είναι κλεμμένες από το blog κάτω αριστερά

Κάτω αριστερά, στην μέση, πάνω δεξιά τα ίδια σκατά παντού… 

4 Σχόλια »

IRREVERSIBLE…ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ… (it’s the end of the world)


Μια νέα διεθνής έκθεση ερευνητών, από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, προειδοποιεί ότι, από πολλές πλευρές, η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη δεν είναι δυνατό πια να αντιστραφεί, ακόμα κι αν με κάποιο τρόπο ήταν εφικτό οι εκπομπές των «αερίων του θερμοκηπίου» να σταματήσουν.

Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι η παγκόσμια θερμοκρασία να παραμείνει σε υψηλά επίπεδα για τα επόμενα χίλια χρόνια, δηλαδή ως το 3000!

 

8 Σχόλια »

Last Christmas…


Τα Χριστούγεννα πέρασαν και μπήκα ξανά στην ρουτίνα. 

Αυτά τα Χριστούγεννα διέφεραν σε πολλά σημεία με όλα τα άλλα, ήταν σε κάποια σημεία καλύτερα, σε κάποια χειρότερα. Για άλλη μια φορά όμως κάποια «κακά» που συμβαίνουν κάθε χρόνο, τα έζησα και πάλι και δεν ξέρω πότε θα σταματήσουν να μου συμβαίνουν. Π.χ. πρέπει να αναπροσαρμόσω το μέγεθος των ρούχων μου, αφού η κραιπάλη των προηγούμενων ημερών χτύπησε χαρακτηριστικά… Για άλλη μια φορά θυμήθηκα ότι δεν πήρα κάποιον τηλέφωνο που έπρεπε και θα ήθελα να πάρω για να πω χρόνια πολλά κ.α. μικρά και καθημερινά… Μικρά και Χριστουγεννιάτικα…  Πράγματα που συμβαίνουν σε μεγάλο μέρος του κόσμου και τις περισσότερες φορές εξαρτώνται από εμάς. Αλλά υπάρχουν και πράγματα που συμβαίνουν… άσχημα πράγματα που συμβαίνουν και δεν έχουν σχέση με εμάς, πράγματα που δεν είναι στο χέρι μας απαραίτητα να τα αποφύγουμε. Και δεν μιλάω για κάποια πράγματα που μας συμβαίνουν τρεις τέσσερις φορές στην ζωή μας, αλλά για κάποια που συμβαίνουν πάρα πολλά χρόνια και δυστυχώς φαίνεται ότι θα συμβαίνουν για πολλά ακόμα… όπως κάθε χρόνο πια  αναγκάστηκα να βρεθώ στην δυσάρεστη θέση να ξανακούσω για 25η χρονιά το Last Christmas των WHAM…

τα τελευταία 25 χρόνια, κάθε χρόνο, σε όλα τα μέρη, στην τηλεόραση, σε μαγαζιά, στο δρόμο, στο ράδιο ακουγόταν ένα τραγούδι που το σιχάθηκα όταν πρωτοακούστηκε πριν 25 χρόνια… Εφιάλτης… 25 χρόνια κάθε χριστούγεννα το ίδιο, 25 χρόνια κάθε φορά η ίδια αηδία…

Τουλάχιστον από φέτος θα υπάρχει ένα ωραίο βίντεο για να θυμάμαι όταν το ακούω…

2 Σχόλια »

Ο Μπους φεύγει ο Ομπάμα έρχεται…


Σαν διαφημιστικό ακούγεται, ωραίο περιτύλιγμα, μαύρο για τις ανάγκες τις εποχής, με μπαλόνια, τραγούδια, κομφετί και live συνδέσεις… το πρόβλημα είναι ότι μόλις ανοίξεις το μαύρο περιτύλιγμα μόνο σκατά βρίσκεις μέσα… το θέμα είναι εάν τα σκατά μυρίζουν όπως τα προηγούμενα, περισσότερο ή λιγότερο.  Μου θυμίζει το ανέκδοτο που λέει και μένα η κόρη μου πουτάνα έγινε αλλά δεν το διασκεδάσαμε τόσο. Ετσι ακριβώς, πολύ “διασκέδαση”  για κάτι που πολύ φοβάμαι ότι θα είναι μια από τα ίδια, απλά το περιτύλιγμα αλλάζει. Και όπως λένε ο λύκος και εάν γέρασε και άσπρισε το μαλλί του…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

5 Σχόλια »

…Κάποιοι τον ξέχασαν κιόλας…


Πέρασαν 40 μέρες και κάποιοι τον ξέχασαν κιόλας. Με τον προσχηματικό διάλογο όλοι αποποιούνται τις ευθύνες τους και λουφάζουν στην κακή -για την κυβέρνηση- ανάμνηση εκείνων των ημερών.

Αυτό έγραψε ως σχόλιο ο Δείμος του πολίτη σε ένα θέμα πιο κάτω

Πέρασαν 40 ημέρες και κάποιοι τον ξέχασαν κιόλας… Σε λίγο καιρό θα τον έχουμε ξεχάσει όλοι… όπως τόσους και τόσους άλλους… Ποίος θυμάται την Αμαλία? Κατέληξε και αυτή ένα μπανεράκι στο μπλογκ κάποιον ανθρώπων, που το συνηθίσαμε τόσο που ούτε καν θυμόμαστε ότι το έχουμε και απλά το προσπερνάμε. Ποιος θυμάται την Αμαλία, την ουσία αυτών που έλεγε και τελικά ποιος θυμάται την Αμαλία στην πράξη, κάνοντας ή προσπαθώντας να κάνει πράξη τα λόγια της?

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

3 Σχόλια »

94 χρόνια πριν γεννήθηκε, πριν 25 πέθανε…


Απόσπασμα από ΕΔΩ

 

Σαν σήμερα πριν 94 χρόνια γεννήθηκε, αλλά και σαν σήμερα πριν 25 χρόνια πέθανε ο μεγάλος δάσκαλος της λαϊκής μουσικής, ο δημιουργός των τραγουδιών που σημάδεψαν τον αιώνα και ο συνδετικός κρίκος μεταξύ ρεμπέτικου και λαϊκού, ο Βασίλης Τσιτσάνης.

 

Ο Βασίλης Τσιτσάνης αποτελεί μία χαρακτηριστική φυσιογνωμία της ελληνικής μουσικής παιδείας. Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1915 και πέθανε ακριβώς 69 χρόνια μετά, στις 18 Ιανουαρίου του 1984, την ημέρα των γενεθλίων του.Ο κορυφαίος Έλληνας στιχουργός, μουσικοσυνθέτης αλλά και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού εκφράζονται στο πρόσωπο του Τσιτσάνη. Οι μελωδίες του θεωρούνται εξαιρετικά εμπνευσμένες, αν και ο Τσιτσάνης δεν έγραψε ποτέ τραγούδι ‘στο χαρτί’. Τα πάντα έβγαιναν από την καρδιά του, τα βιώματά του – μάλιστα η Unesco έχει υπό την κατοχή της ορισμένες χειρόγραφες παρτιτούρες τραγουδιών του. Θεωρείται εξαιρετικά παράξενο ότι μπόρεσε να γράψει κάποιος αβίαστα τόσο πλούσιες μελωδίες. Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους τραγουδιστές: Καζαντζίδη, Μπέλλου, Μπιθικώτση, Διονυσίου, Γαβαλά, Αγγελόπουλο, Γκρέυ, Πάνου, Λαμπράκη, Κοκότα και φυσικά με την μεγάλη Μαρίκα Νίνου. Συννεφιασμένη Κυριακή, Τα λιμάνια, Τα ξένα χέρια, Απόψε κάνεις μπαμ, Δηλητήριο στη φλέβα, Κάποιο αλάνι, Μπαξέ-τσιφλίκι, Της Γερακίνας γιος, Κορίτσι μου όλα για σένα, Στην Καλαμπάκα μια βραδιά, Αχάριστη, Αρχόντισσα, Νύχτες Μαγικές και αμέτρητα ακόμη, αποτελούν σήμερα τα τραγούδια – καθρέφτη της ελληνικής μουσικής.

 

Διαλέγω να βάλω ίσως το πιο όμορφο κομμάτι που έγραψε. Άλλωστε ταιριάζει και με την ημέρα αφού είναι 40 ημέρες μετά τον πυροβολισμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου… βλέπε παρακάτω…

 

Συννεφιασμένη Κυριακή…

 

 

 

2 Σχόλια »

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα