Πρώτα ήρθαν…


Το ποίημα «Πρώτα ήρθαν…» αποδίδεται στον Πάστορα Martin Niemöller (1892–1984) για την αδράνεια των Γερμανών διανοητών απέναντι στην άνοδο των Ναζί στην εξουσία και την εξολόθρευση των διαδοχικά επιλεγμένων στόχων τους.

 

Όταν οι Ναζί ήρθαν για τους κομμουνιστές,

έμεινα σιωπηλός,

δεν ήμουν κομμουνιστής.

Ύστερα φυλάκισαν τους κοινωνικούς δημοκράτες,

κι εγώ έμεινα σιωπηλός,

δεν ήμουν κοινωνικός δημοκράτης.

Ύστερα ήρθαν για τους συνδικαλιστές,

κι εγώ δε μίλησα,

δεν ήμουν συνδικαλιστής.

Ύστερα ήρθαν για τους Εβραίους,

κι εγώ δε μίλησα,

δεν ήμουν Εβραίος.

Όταν ήρθαν για μένα,

δεν είχε απομείνει κανένας, να μιλήσει για μένα.

… … 

Als die Nazis die Kommunisten holten,

habe ich geschwiegen;

ich war ja kein Kommunist.

Als sie die Sozialdemokraten einsperrten,

habe ich geschwiegen;

ich war ja kein Sozialdemokrat.

Als sie die Gewerkschafter holten,

habe ich nicht protestiert;

ich war ja kein Gewerkschafter.

Als sie die Juden holten,

habe ich geschwiegen;

ich war ja kein Jude.

Als sie mich holten,

gab es keinen mehr, der protestieren konnte

 

1 Response so far »

  1. 1

    […] (το ποίημα και τη μετάφραση τα βρήκα εδώ) […]


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

Disconnect

Σκέψεις και ιδέες για έναν κόσμο συνεχώς συνδεδεμένο.

White Shadows

Antithesis

Λαϊκιστής

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Αρέσει σε %d bloggers: