Πριν 15 στα 15…


Γράφω αυτή την ανάρτηση πολύ καιρό πριν δημοσιευτεί…


Σήμερα που γράφω όλη η Ελλάδα καίγεται για ακόμα μια φορά… Μα σήμερα που δημοσιεύεται αυτό το μνημονικό ,είναι μια μέρα που έμεινε για πάντα χαραγμένη στο μυαλό μου, στην καρδιά μου, στην ψυχή μου… Δεν περιμένω να έρθει αυτή η μέρα να θυμηθώ, δεν περιμένω να ακούσω ένα τραγούδι για να θυμηθώ. Θυμάμαι κάθε μέρα, θυμάμαι σε κάθε αγέρα… Αυτοί που περάσανε άφησαν τα σημάδια τους πάνω μας και ήταν και εκείνο, σαν και τούτο μαύρο δειλινό, που έρχεται στην θύμηση μου ο παλιός σκοπός και δακρύζαμε σαν αρχίζαμε, σαν αρχίζαμε να μεγαλώνουμε.

Πάνε οι μήνες, πάνε τα χρόνια και γεράσαμε… μα όσοι αγαπούμε ποτέ μας δεν ξεχάσαμε…

τα καλά μας πάλι τα φορέσαμε και τραγούδια στο φόρεμα σου, σου περάσαμε…


Φύσ’ αγέρι, πήγαινέ τση το γλυκό σκοπό

και ψιθύρισέ τση ακόμη πως την αγαπώ

Στην ευθυμία της ψυχής.


Advertisements
All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: