Η σταύρωση…


Ο πατέρας μου γεννήθηκε το 1934 σε ένα μακρινό ορεινό χωριό της Πελοποννήσου με μια ατελείωτη θέα στους γύρω λόφους, τα μακρινά χιονισμένα βουνά και στο βάθος μακριά τον Λάδωνα να ταξιδεύει τους μύθους του στους αιώνες. Ο πατέρας μου γεννήθηκε το 1934 μέσα στην φτώχια, ένοιωσε την πείνα του πολέμου, είδε τον πατέρα του να πηγαίνει στο πόλεμο να γυρίζει και έζησε το σπαραγμό του εμφυλίου. Ο πατέρας μου κοιμήθηκε πάνω σε σανίδες, σε οικοδομές, νηστικός, μες στον χειμώνα, έφυγε μόνος του να βρει την τύχη του από το χωριό στην πόλη, από την χώρα σε άλλες χώρες, γύρισε αγωνίστηκε και είναι καλά… Ζει και «βασιλεύει» αυτό που με κόπο και αίμα έχτισε μετά από 50 χρόνια… 50 χρόνια δουλειάς. Ο πατέρας μου ακόμα δουλεύει όχι γιατί τώρα πια δεν μπορεί να ζήσει (αν και έχουν δυσκολέψει τα πράγματα) αλλά γιατί μετά από 50 χρόνια δεν ξέρει να σταματήσει…

Δεν πάει καιρός από την στιγμή που είδα έναν γνωστό και παλιό φίλο του πατέρα μου, να σταματάει έξω από το σουπερ μάρκετ με το μοτοποδήλατο του. Δεν πάει καιρός από τότε που τον είδα να ξεσκεπάζει το καφάσι που είχε στερεώσει στο μηχανάκι και να ψάχνει μες τον κάδο των σκουπιδιών για οτιδήποτε θα του έδινε λίγα λεφτά, ή λίγο φαί ακόμα κι αν αυτό είχε λήξει μέρες πριν… Δεν πάει καιρός από τότε που διαπίστωσα ότι ήταν ένας από τους πολλούς, ένας από τους πολλούς που παρέλαυναν από αυτούς τους κάδους κατά την διάρκεια της μέρας. Ένας από τους πολλούς που άνοιγαν τον κάδο και κοιτούσαν μέσα, με δισταγμό, προσοχή και θέλοντας να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν προφανώς για να μην τους πάρει κανένα μάτι. Ένας από τους πολλούς… σαν να λέμε ένας από το σωρό… Ένα σωρό που για κάποιο λόγο έχει παραμεριστεί, έχει ξεχαστεί, έχει μείνει να αγωνίζεται ακόμα για την επιβίωση του όπως έκανε πριν από 50 χρόνια…

Παρατήρησα, ότι άνθρωποι που άνοιγαν τους κάδους, μάταια ανησυχούσαν μήπως τους δει κάποιος. Άνθρωποι με κάποιες λίγες τσάντες του σούπερ μάρκετ, έβγαιναν και τους προσπερνούσαν, τους προσπερνούσαν σαν να μην ήταν ποτέ εκεί. Παρατήρησα ότι κάποιοι από αυτούς που περνούσαν ήταν εκεί, στον ίδιο κάδο, μερικές μέρες πριν και άνοιγαν εκείνοι τον κάδο. Φαίνεται ότι τώρα θα ήταν από εκείνες τις καλές μέρες, που μπόρεσαν να φτάσουν μέχρι τον κάδο του σουπερ μαρκετ αλλά και να μπουν μέσα. Παρατήρησα και πολλούς άλλους με πολλές τσάντες να βγαίνουν από το σουπερ μαρκετ αλλά ούτε αυτοί να κοιτάζουν τους ανθρώπους του κάδου. Ήταν πια από καιρό, κάτι «φυσιολογικό»…

Ο Χριστός σταυρώνεται ξανά και ξανά… Σταυρώνεται κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή…

Καλή Ανάσταση.

Advertisements

5 Σχόλια so far »

  1. 1

    Ο Χριστός σταυρώνεται πολλές φορές, χιλιάδες φορές όσοι κι εκείνοι που πεινούν, Έλληνες και μετανάστες.

    • 2

      zoyzoy said,

      Αυτές τις εικόνες τις είχαμε συνηθίσει από αλλοδαπούς ή τσιγγάνους τώρα δυστυχώς μας είναι πιο οικεία τα πρόσωπα που «σταυρώνονται» μέσα στην φτώχεια μετά τόσα χρόνια δουλειάς και ταλαιπωρίας!
      Ας περιμένουμε την (επ)ανάσταση! μα ίσως είναι επίπονη για πολλούς!

  2. 3

    heliotypon said,

    Δυστυχώς τα τρωκτικά του δημοσίου τομέα, πολιτικοί και κρατικοί υπάλληλοι, καθώς και τα πάμπολλα τρωκτικά-πολίτες, λεηλάτησαν τον εθνικό πλούτο, αυτόν που παρήγαγαν οι εργαζόμενοι, υπάλληλοι και εργοδότες. Λεηλάτησαν ακόμη και την Ευρωπαίκή βοήθεια που μας δόθηκε για να φτιάξουμε μιά χώρα αντάξια του ευρωπαϊκού ονόματος. Αντί γι’ αυτό πισωγυρίσαμε σε σημείο να μην παράγουμε απολύτως τίποτε πλέον και να περιμένουμε τις ελεημοσύνες των ευρωπαίων για να μην βαρέσουμε κανόνι (που το βαρέσαμε ήδη, στην ουσία). Κάνανε την Ελλάδα μιά χώρα αναξιόπιστη, με τη γελοιότητα, την τσαπατσουλιά, την προχειρότητα, την αδιαφορία, την καταστροφική για το πεςριβάλλον μανία να βρίσκονται στη λίστα των εθνικών μας γνωρισμάτων. ‘Εθνος καταστροφικό, αυτοκτονικό είμαστε. Πληγή για τον πλανήτη. Οι «περήφανοι» απόγονοι του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα. Συχνά ντρέπομαι για την εθνικότητά μου!

  3. 4

    astropeleki said,

    Χρόνια πολλά! Χριστός Ανέστη, με υγεία πάνω απ όλα!!!

  4. 5

    Lykos said,

    @ο δείμος του πολίτη,
    @zoyzoy,
    @heliotypon,
    @astropeleki,

    Καλή μας ανάσταση… προσωπική, πνευματική, ψυχική, πολιτική, οικονομική και εαν κάτσει… και σωματική…

    Lykos


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: