Into Dust


Ο ουρανός είχε κατέβει χαμηλά. Πιο χαμηλά από ποτέ. Τα σύννεφα έμοιαζαν σαν ένας τεράστιος θόλος που έκοβε το φως του ηλίου να περάσει και να τον ζεστάνει. Έκανε κρύο. Πολύ κρύο. Τα δέντρα που από χρόνια στέκονταν νεκρά, χωρίς φύλλα έμοιαζαν να τον αποχαιρετούν. Είχε έρθει η ώρα και δεν υπήρχε τίποτα που μπορούσε να κάνει για να το αλλάξει αυτό. Τίποτα δεν μπορούσε έτσι και αλλιώς από χρόνια να ελέγξει στην ζωή του. Τις τελευταίες μέρες ένιωθε το μούδιασμα να τον έχει κυριέψει. Το πρόσωπο του ήταν ενός άλλου, τα χέρια του ήταν ενός άλλου, η ανάσα του έμοιαζε να σβήνει. Σαν μικρή χάρτινη βάρκα το κορμί που αφέθηκε στο χειμαρρώδες ποτάμι να το βγάλει στην θάλασσα.

Στάθηκε, για μια στιγμή στάθηκε και κοίταξε πίσω. Ήταν ωραία σε αυτό τον τόπο. Δεν ήταν πολλά, ίσως για κάποιους άλλους να μην ήταν τίποτα, αλλά ήταν ο δικός του τόπος. Τον έφτιαξε μόνος του, σιγά, σγιά. Και τον αγάπησε και τον πόνεσε και τον σεβάστηκε και τον υπερασπίστηκε από ξένους εισβολείς αλλά και εσωτερικούς του εχθρούς. Ήταν ο τόπος που αγάπησε και αγαπήθηκε και τώρα ήρθε η στιγμή να τον αφήσει. Ουσιαστικά όλα αυτά που έβλεπε δεν υπήρχαν, ήταν κομμάτια της καρδιάς του που θα τον ακολουθούσαν για πάντα όπου και εάν πήγαινε, όποιο και εάν ήταν το τέλος. Τέλος… Υπάρχει τέλος; Σε όποιο σημείο και εάν έβαζε το δάχτυλό του πάνω στον κύκλο ήταν το τέλος αλλά και η αρχή. Κάθε σημείο του ήταν τέλος και κάθε σημείο του αρχή. Είχε άπειρα σημεία τέλους στην ζωή του. Τώρα έμοιαζε όμως να μην τον νοιάζει καμία αρχή. Κουράστηκε. Κουράστηκα… σκέφτηκε και έκατσε για μια στιγμή να ξαποστάσει.

Έφτασε το βράδυ και δεν είχε σαλέψει. Τα άστρα στον ουρανό τον κοιτούσαν.
Εκατομμύρια ιπτάμενοι ελέφαντες που ξαπόσταιναν έχοντας το ένα μάτι ανοικτό.
Δεν θα πήγαινε ποτέ μαζί τους.
Τον ξέρασε το σύμπαν
Αιώνια δικασμένο στην αμφιβολία.

Advertisements

3 Σχόλια so far »

  1. 1

    Τέλειο. Πού έκρυβες αυτό το ταλέντο διοιηγηματικής συγγραφής;

  2. 2

    zoyzoy said,

    Υπέροχο και η μουσική που το έντυσες καταπληκτική!!

  3. 3

    Lykos said,

    Σαστισμένος στάθηκα και κοίταξα τους ανθρώπους γύρω μου. Έκρυβαν όλα αυτά που με άφηναν έκπληκτο τόσα χρόνια ή εγώ δεν μπορούσα να τα δω;
    Δεν είχε σημασία έτσι και αλλιώς, όλα αυτά ήταν εκεί, απλά περίμεναν κάποιον να τα εκφράσει ή κάποιον να τα δει….

    Πέρασαν τα χρόνια, κάποια άλλαξαν, κάποια όχι…


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: