Χιόνι κατακαλόκαιρο….


Νοσταλγώ κατακαλόκαιρο τις βραδινές βόλτες στους χιονισμένους δρόμους της Νέας Υόρκης κρατώντας το χέρι της σφιχτά και η μουσική να έρχεται απο μακριά, σαν άγγελοι που μας καλωσορίζουν…Αχ Νέα Υόρκη του 50, τόσο μαγική, ακόμα ασάλευτη να μεγαλώνει μαζί με μας, όνειρα και σχέδια σε κάθε βήμα μας. Και τα μάτια μας να διασταυρώνονται και οι λέξεις να ξεχνιούνται και η ζωή να είναι όλη μπροστά μας…

Advertisements

1 Response so far »

  1. 1

    Black said,

    Στης φανατασίας τη διαδρομή,να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι..


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: