Archive for Αύγουστος, 2010

Hope


Γυρίζαμε σαν τις κατάρες μια ζωή προσπαθώντας να βρούμε τον λόγο για τον οποίοι ήρθαμε και ξεχάσαμε να ζήσουμε. Σε φιλώ και ζω, έχω λίγο καιρό ακόμα. Εχω λίγη αγάπη ακόμα. Κράτησε την αναπνοή σου και περπάτα. Η ζωή μετριέται όχι από τις ανάσες μας, αλλά από τις φορές που μας έκαναν να κοπεί η ανάσα μας. Προσπαθώ να αντισταθώ στο να γράψω, να αντισταθώ στο να ψάξω, μα είμαι καταδικασμένος, από χρόνια…

Κλείνω τα μάτια και προσεύχομαι. Δεν έχω θεό, δεν έχω πατρίδα. Όλα όσα αγάπησα και όλα όσα είδα δεν χωρούν σε μια σελίδα…

Προσεύχομαι… δεν έχω πίστη, δεν έχω λύση, μονάχα

ελπίδα


Leave a comment »

καλοκαίρι ηταν…


…και πέρασε …(έστω και ημερολογιακά)…

Χαμένοι γενικως σε μια καλοκαιρινη καθημερινοτητα λιγακι πιο ζεστή, αλλα να που ο χρονος περνά…

Πανσεληνος και ο lykos ουρλιάζει υποκωφα ,αλλα ετσι πως καταντήσαμε λοχια, οι λυκοι μειναν μονο να ουρλιαζουν(και να μπεκρουλιαζουν) και οι τσοπανηδες μονάχα να λενε πως κουμανταρουν ένα μαντρι που ακόμα το ψαχνουν…


Καλοκαίρι ηταν και πέρασε…. τυχαιο????

Τα κεφάλια μεσα και ας ετοιμαστούμε  απο Οκτώβρη να παρουμε τα βουνά… Καλό θα μας κανει….

10 Σχόλια »

softer light


«It is by faith that poetry, as well as devotion, soars above this dull earth; that imagination breaks through its clouds, breathes a pure air, and lives in a softer light.»

Henry Giles

Leave a comment »

Λύκοι και γατάκια…


Έρχονται στιγμές στην ζωή του ανθρώπου που απλά δεν ξέρει πως πρέπει να λειτουργήσει. Υπάρχουν στιγμές που απλά δεν ξέρεις τι πρέπει και πως πρέπει να κάνεις την επόμενη κίνηση σου. Δεν είναι ότι πάντα προγραμματίζεις αυτά που κάνεις, μερικές φορές απλά αφήνεσαι στον άνεμο και αυτός σε πάει. Αλλά κάπου μέσα στο μυαλό σου η ψευδαίσθηση ότι μπορείς να κάνεις την διαφορά και να επηρεάσεις την ζωή σου σε τέτοιο καταλυτικό βαθμό ώστε να την αλλάξεις σε κάνει έστω και υποσυνείδητα να προσπαθείς να προσδιορίσεις τι πρέπει να κάνεις. Αυτές τις στιγμές που πραγματικά δεν ξέρεις τι πρέπει να κάνεις συνήθως λειτουργούν τα ένστικτα. Τα ένστικτα της αυτοσυντήρησης αλλά και της ζωής λειτουργούν και παίρνουν την κατάσταση αποσυνδέοντας την οποιαδήποτε λογική και συναισθηματική κατάσταση. Έτσι σε αυτές τις περιπτώσεις αποκαλύπτεται ο πραγματικός μας εαυτός μας, έξω απο τα κοινωνικά πλαίσια και τις πολιτισμικές, οικογενειακές μας αξίες. Εκείνες τις στιγμές αποκαλύπτεται ο πραγματικός αρχέγονος εαυτός μας, στιλιζαρισμένος απο τα στολίδια και τα ρούχα που του έχουμε και του έχουν φορέσει στην διάρκεια της ζωής μας.

Εκεί είναι που τελικά αποκαλύπτεται εαν είσαι λύκος ή εαν είσαι πρόβατο, εάν είσαι λύκος ή γατάκι. Ο λύκος βγάζει τα δόντια, φοβάται αλλά πάντα θα υπερασπιστεί τον εαυτό του και την αγέλη του μέχρι τελικής πτώσης. Το πρόβατο απλά θα φαγωθεί και στην καλύτερη πριν γίνει αυτό να ρωτήσει γιατί… και η κατσούλα (γατί) θα το βάλει στα πόδια και θα ανέβει στο δέντρο. Σε καμία περίπτωση το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρο, αυτό που είναι το μόνο σίγουρο είναι ότι θα αποκαλυφθεί τι είσαι. Τι είσαι κάτω απο την μάσκα που φοράς κάτω απο την μάσκα που κρύβεις. Και τότε μπορεί να τρομάξεις, μπορεί να φοβηθείς, μπορεί να ξαφνιαστείς, να απογοητευτείς, αλλά σίγουρα θα ξέρεις την αλήθεια…

Comments (1) »

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα