28 Οκτωβρίου ένα ΟΧΙ που έγινε ναι…


3 χρόνια πριν είχα γράψει κάποιες σκέψεις με τον τίτλο: 28 Οκτωβρίου 1940 ένας πόλεμος που δεν κερδίσαμε ποτέ. Μια Ελευθερία που προδώσαμε. Δυστυχώς μέσα σε 3 χρόνια ο τίτλος δικαιώθηκε τόσο πολύ που πραγματικά σαν τον διαβάζω σαστίζω… 28η Οκτωβρίου 1940 η μέρα, μάλλον η νύχτα που είπαμε ΟΧΙ. Με κεφαλαία θυμάμαι το έγραφαν στις εορταστικές αφίσες του σχολείου… ΟΧΙ… όχι κυρίες και κύριοι, όχι. Όχι δεν κερδίσαμε ποτέ αυτό τον πόλεμο. Όχι ποτέ δεν είδαμε αυτή την χώρα ανεξάρτητη και ελεύθερη. Και τώρα πια γίνεται και επίσημα ή μάλλον μας το παρουσιάζουν… Εμείς οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που πολεμήσαμε για την ελευθερία, την δημοκρατία, την πατρίδα μας, χάνουμε κατά κράτος τον πόλεμο έστω και μετά από 71 χρόνια… Σαν τον καρκίνο που βγήκε, μεγάλωσε και εξαπλώθηκε μέσα μας, έκανε δεκάδες μεταστάσεις και διαγνώστηκε λίγο πριν την τελευταία πνοή. Ετσι χάσαμε αυτό τον πόλεμο, τυφλοί να δούμε τον εχθρό που ήταν εντός των πυλών. Έτσι χάσαμε και τώρα νικημένοι το μόνο που περιμένουμε είναι ένα θαύμα εξ ουρανού στο κρεβάτι του πόνου. Μπήκαν στην πόλη εχθροί και εμείς γελούσαμε την πρώτη μέρα, όπως κάθε μέρα… Και τώρα μας στέρεψαν τα γέλια, μα και τα δάκρια. Μπορούμε απλά να περιμένουμε στο κρεβάτι του πόνου, τον θάνατο. Ή να σηκωθούμε με όσες δυνάμεις μας έχουν απομείνει και να κάνουμε αυτό που πάντα κάναμε. Κάτι απροσδόκητο και εκτός λογικής. Κάτι που θα αξίζει όπως κάθε φορά να μνημονευτεί στο μέλλον, όπως τόσα και τόσα από το παρελθόν, όταν η ελπίδα έμοιαζε να έχει χαθεί και το τέλος ήταν κοντά. Το τέλος είναι κοντά. Ο θάνατος είναι κοντά. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε. Πότε θα το καταλάβουμε άραγε αυτό; Πότε θα καταλάβουμε ότι αυτό το γαμημένο πράγμα που ζούσαμε ως τώρα έχει τελειώσει και όλα όσα όνειρα κάναμε είναι νεκρά μέσα στα πλαίσια που τα κάναμε. Δεν υπάρχει κάτι να χάσουμε, γιατί τα έχουμε χάσει όλα. Και όταν τα χάνεις όλα και δεν έχεις τίποτα να χάσεις ακόμα σου μένει ένα μόνο πράγμα. Να τα κάνεις όλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: