Ένας κάδος σκουπιδιών και ένα κωλόπαιδο…


Κρίση… με πιάνει κρίση και δεν λέει να με αφήσει…
Η κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα, το παράθυρο, έχει μπουκάρει στο κάθε σπίτι και μας έχει φορμάρει κανονικά εδώ και πολύ καιρό. Είναι αβυσσαλέα, μοιραία και ωραία…. για αυτούς που βγάζουν χρήμα. Κάποιοι άλλοι, όλοι εμείς, οι πολλοί απλά τρώμε την πίκρα. Και μέσα σε αυτή την πίκρα που τρώμε όλοι εμείς, που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο μπορείς να πεις ότι έχουμε κάποια ευθύνη τα παιδιά. τα παιδιά που σίγουρα δεν χρωστούν σε κανέναν παρά μόνο στα οικονομικά επιτελεία, σύμφωνα πάντα με την γνώμη των οικονομικών επιτελείων… Γιατί εαν ρωτήσεις τον οποιοδήποτε άλλο νοήμον οργανισμό πάνω σε τούτο τον πλανήτη θα σου πει, ότι τα παιδιά δεν φταιν’ σε τίποτα. Παρόλα αυτά τα παιδιά, τρώνε την πίκρα που οργάνωσαν κάποιοι, κάποιοι άλλοι είχαν σταθεί και κοίταζαν και κάποιοι άλλοι εκτελούσαν… Τα παιδιά, όλου του κόσμου όμως, πρέπει να προστατευτούν. Πρέπει να προστατευτούν απο αυτή την λαίλαπα που λέγεται κρίση και τρώει όλους τους ανθρώπους σε αυτή την χώρα σαν σαράκι σιγά, σιγά. Πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά έξω απο αυτό το σκηνικό, το θλιβερό, το αδυσώπητο. το δύσκολο, το βάναυσο. Δεν πρέπει να σέρνουμε τα παιδιά σε αυτό τον κυκεώνα προβλημάτων για να προστατέψουμε πρώτα απο όλα και πάνω απο όλα την ψυχική τους υγεία. Αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι που νομίζω ότι οι περισσότεροι συμφωνούν. (ωραία τα είπα μέχρι εδώ, είμαι πολύ περήφανος για μένα που έχω γράψει τόσες γραμμές και τόσες λέξεις και δεν έχω βρίσει ούτε μια φορά.) Αλλά άλλο προστατεύω το παιδί μου μωρή παλιοπατσαβούρα και άλλο το αφήνω μες την αμάθεια και την μαλακία να ζει στην κοσμάρα του. Στην κοσμάρα του μαλακισμένου που έχει ότι «θέλει» και όπως μπορεί. Γιατί δεν μπορώ ακόμα να χωνέψω ότι περνώντας σήμερα απο τα Σεπόλια είδα δύο πιτσιρίκια μέσα σε ένα κάδο σκουπιδιών να ψάχνουν να φάνε και το μαλακισμένο σου να περνάει και αντί να ξέρει ότι υπάρχει κόσμος εκεί έξω, που μπορεί να μην έχει όσα θα έπρεπε και όσα αξίζουν σε έναν άνθρωπο για να ζει, να ουρλιάζει «βρωμιάρα» στο πεντάχρονο μέσα στον κάδο των σκουπιδιών. Γιατί κυρά μου, είναι άλλο να προστατέψεις το καμάρι σου απο την κρίση και άλλο να το αφήνεις να ζει στην πλάνη του λες και έχει πιάσει τον πάπα απο τα αρχίδια. Κάποια στιγμή, οποιαδήποτε στιγμή, λόγω της γαμημένης «τύχης» μας έχει διδάξει η ιστορία, μπορεί να βρεθεί το δικό σου παιδί εκεί μέσα. Και τότε θα πέφτει απο τα σύννεφα και κάποιο άλλα κακομαθημένο κωλόπαιδο θα ουρλιάζει  «ΒΡΩΜΙΑΡΗ»

Με τις υγείες σας…

2 Σχόλια so far »

  1. 1

    armenaki said,

    Και σήμερα να σκεφτείς σ’επισκέφτηκα νωρίτερα και αναρωτιόμουν γιατί σώπασες και δεν γράφεις!
    Μην αφήνεις τέτοιες εικόνες να περνούν στον βρόντο!
    Τουλάχιστον τα «βρωμιάρικα» γνωρίζουν πως να επιβιώσουν σε μέρες δύσκολες το μαλακισμένο θα ψωφίσει στην ψάθα!

    Καλό μήνα εύχομαι όσο καλός μπορεί να’ναι για όλους μας
    Με φιλιά θαλασσινά!

  2. 2

    Lykos said,

    Μας έχει πάρει το τρέξιμο απο το χέρι και δεν προλαβαίνουμε… Φιλιά βουκολικά και σε σένα


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).

Αρέσει σε %d bloggers: