Loop ಫೆ Lykರs


Tώρα αν αρχίσουμε να λέμε ποιος είναι ο λύκος και ποιος το πρόβατο, απλά θα μπλέξουμε…

Ο καθένας μας είναι ότι θέλει…
Η μήπως όχι;;;

Εγώ (ο ένας εκ των “λυκόπουλων”) πιστεύω πως είμαι…
Τι είμαι όμως δε ξέρω…
Θα το μάθω άραγε ποτέ;;;

wolf-photo.jpg

So close no matter how far
Couldnt be much more from the heart
Forever trusting who we are
And nothing else matters

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I dont just say
And nothing else matters

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters

Never cared for what they do
Never cared for what they know
But I know

So close no matter how far
Couldnt be much more from the heart
Forever trusting who we are
And nothing else matters

Never cared for what they do
Never cared for what they know
But I know

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I dont just say
And nothing else matters

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters

Never cared for what they say
Never cared for games they play
Never cared for what they do
Never cared for what they know
And I know

So close no matter how far
Couldnt be much more from the heart
Forever trusting who we are
No nothing else matters


Το σόου πρέπει να συνεχιστεί και ας φύγουμε από δω. Το σόου, θα συνεχιστεί και ας φύγουμε από δω, Βλέπετε ακόμα μαθαίνω ότι όλα συνεχίζονται ακόμα και όταν δεν είμαι εδώ. Τίποτα δεν θα μείνει να με θυμίζει. Δεν θα μείνει ούτε λέξη, ούτε, γράμμα, ούτε κάποιος να με θυμάται. Θα είναι σαν να μην υπήρξα ποτέ και όμως το σόου θα συνεχίζεται. Αναμνήσεις θα χαθούν, όνειρα θα χαθούν, τίποτα δεν θα μείνει να θυμίζει ότι κάποτε υπήρξα και όλα θα μοιάζουν τότε χαμένα. Δεν έχω λόγια να εκφραστώ, δεν έχω λόγια για να πω, μονάχα ένα σε αγαπώ και να σε αφήσω, συγχώρα με καλύτερα άλλο να μην μιλήσω. Καλύτερα την σιωπή μου πίσω να αφήσω. Τίποτα δεν θα είναι εδώ να θυμίζει αυτό που είμαι, αυτό που ζω, αυτό που βλέπω, αυτό που ξέρω. Τίποτα. Και όλα θα συνεχίζονται σαν να μην πέρασα ποτέ από την ζωή σας, σαν να μην πέρασα ποτέ από τον χρόνο. Άδεια δωμάτια τα λόγια μου που δεν θα υπάρχει λόγος για να μείνεις. Δεν θα υπάρχει λόγος να γυρίσεις. Τίποτα, μια κρύα άδεια αίθουσα μονάχα και ένα δάκρυ, δεν θα θυμάσαι από ποιόν είναι, δεν θα θυμάσαι για ποιόν είναι. Δεν έχω λόγια για να πω, δεν έχω λόγια για να ψυθιρίσω, ξέρω ότι μετά από αυτό ποτέ δεν θα γυρίσω, θα είναι ένα άδειο κουφάρι, ένα άδειο κεφάλι, που θα σβήσει μέσα στον χρόνο.
Όλα όσα είπα, όλα όσα αγάπησα θα χαθούν και αυτά μαζί με μένα. Και δεν θα υπάρχει τίποτα να θυμίζει ότι υπήρξα. Δεν μπορώ να βγάλω τις σκέψεις από το μυαλό μου, δεν μπορώ να βγάλω τα πρόσωπα σας από το μυαλό μου. Ποτέ δεν κατάλαβα για ποιόν λόγω ζω, μα ξέρω γιατί φεύγω. Και όλοι θα βρείτε την δύναμη για να συνεχίσετε. Το σόου πρέπει να συνεχιστεί.

Άδεια δωμάτια και τα λόγια να χτυπάνε στους τοίχους,
Ακούω μονάχος μου τους ήχους
Και ξέρω πως δεν θα αναστηθείς.
Ξερώ πως η βροχή θα σταματήσει αλλά η πλημμύρα μέσα μου θα συνεχιστεί, θα κλείσει τις εξόδους κινδύνου. Θα κλείσει κάθε τι που ήξερα μέσα σε μια σκέψη, στην σκέψη πως πρέπει να συνεχίσω. Πώς να συνεχίσω, πώς να μην μιλήσω, πώς να το αντέξω, πώς να σε αντικρίσω. Την αλήθεια που σε περιτριγυρίζει πως εγώ μπορώ να αγγίξω. Κάθομαι μόνος και σκέφτομαι όλα όσα δεν περάσαμε μαζί, όλα όσα δεν προλάβαμε να ζήσουμε, θα μπορούσαμε να πετάξουμε, θα μπορούσαμε κάπου μακριά να φτάσουμε. Οι σκέψεις, γεμίζουν το μυαλό, οι σκέψεις τα τρώνε το μυαλό. Πρεπει να βρω τον τρόπο, πρέπει να αντέξω.

Τα τελευταία σου λόγια, ήταν αντίο.
Αντίο. Και μετά έφυγες. Και με άφησες, όπως ακριβώς με βρήκες, να ψάχνω ποιος είμαι, τι είμαι, που πάω.. Που πάω;
Δεν νομίζω ότι θα αντέξω άλλο, δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρω να σε φέρω πίσω. Και όμως κάποια μέρα θα συναντηθούμε, κάποια μέρα θα τα ξαναπούμε, θα αγκαλιαστούμε, ξέρει κανείς γιατί ζούμε; Ξέρει κανείς γιατί μιλάω έτσι; Το νιώθω μέσα μου να μεγαλώνει, το νιώθω να με βουρκώνει, το νιώθω, να με γεμίζει. Ξέρει να μου πει κανείς γιατί σκέφτομαι έτσι; Γιατί όλα να τελειώνουν; Προσπαθώ να πετάξω εδώ και χρόνια, αλλά δεν τα καταφέρνω, προσπαθώ να πετάξω εδώ και χρόνια, αλλά δεν μπορώ. Δεν μπορώ να αποκολληθώ από το έδαφος. Δεν μπορώ να αποκολληθώ από τον θάνατο. Ο θάνατος με γέμισε, από τότε που ήμουν μικρός, δεν τον φοβάμαι, απλά τον αντιπαθώ, θεέ μου πόσο άδεια είναι όλα. Πόσο μόνοι είμαστε. Πόσο μόνοι ταξιδεύουμε.
Βλέπω την μοναξιά κάθε μέρα, γύρω μου. Την βλέπω σε λέξεις, σε βλέμματα, κάθε μέρα βοηθάω δεκάδες και όμως μένουν τόσοι ακόμα να βοηθήσω. Θέλω να ελευθερωθώ από αυτό που με κρατάει εδώ κάτω. Είναι φορές που νομίζω ότι δεν θα αντέξω. Είναι φορές που νομίζω ότι όλα θα πέσουν πάνω μου. Θέλω τόσο να σε σώσω, μα δεν μπορώ και είναι το βάρος αυτό ατελείωτο. Θέλω να σε βοηθήσω και προσπαθώ, μα δεν μπορώ, ποτέ μου δεν μπόρεσα, ποτέ μου δεν τα κατάφερα. Ποτέ μου δεν είδα καμία αλλαγή στο βλέμμα σου. Δεν ξέρω πόσο ακόμα μπορώ να ελπίζω ότι μπορώ να αντέξω.

Τι όμορφα που μεγαλώσαμε μαζί… τι όμορφα που ταξιδέψαμε μαζί, ποτέ δεν μετάνιωσα όσα κύματα και εάν χρειάστηκε να αποκρούσω, όσα κύματα και εάν με χτύπησαν, θα μαι φάρος να φωτίζω τα σκοτάδια σου, θα μαι φάρος να στέκω στην βροχή…

Goodbye cruel world,
I’m leaving you today.
Goodbye,
Goodbye,
Goodbye.

Goodbye, all you people,
There’s nothing you can say
To make me change my mind.
Goodbye.

8 Σχόλια so far »

  1. 1

    funEL said,

    Συνήθως όταν είμεθα σε φάση αναλόγου ξυραφιάσματος πάμε σε άλλα συνθήματα. Διαλέγουμε αυτό

    γιατί έχουμε παλαιό και ανίατο κόλλημα με τη κυρία που γνωρίζουμε προσωπικά και είναι ότι δείχνει.
    Μη το πάρεις λοιπόν σαν ένα mainstream τραγουδάκι. Δες το αλλιώς… και αλλιώς.
    θα αντέξεις.

  2. 2

    kmad said,

    τόσα συναισθήματα….ζηλεύω τα »πλούτη» σου
    θα έδινα τα πάντα να ζήσω μια ξανά μια στιγμή….

  3. 3

    το πρώτο τραγούδι είναι κορυφαίο!
    εσύ είσαι στη φωτο? Κούκλος είσαι λέμε!
    😉

  4. 4

    tsouknida said,

    γειά σου λύκε…

  5. 5

    Aφησε τα goodbye, παρακαλώ πολύ και συγκεντρώσου δώθε μεριά, καλοκαιριάτικο.
    Μπορείς να αντέξεις πολύ και το ξέρεις !!! Την καλημέρα μου

  6. 6

    […] στο Lyko, που πρότεινε το […]

  7. 7

    […] a comment » (αφιερωμένο στο Lyko, που πρότεινε το […]

  8. 8

    […] Loop ಫೆ Lykರs « mantriΟ δολοφόνος ήταν υπνοβάτης – I « Shine on, you crazy diamond! είπε,. Οκτωβρίου 11, 2008 @ 12:08 πμ. […] a comment » (αφιερωμένο στο Lyko, που πρότεινε … […]


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Αρέσει σε %d bloggers: