Archive for Μαρτίου, 2010

Η σταύρωση…


Ο πατέρας μου γεννήθηκε το 1934 σε ένα μακρινό ορεινό χωριό της Πελοποννήσου με μια ατελείωτη θέα στους γύρω λόφους, τα μακρινά χιονισμένα βουνά και στο βάθος μακριά τον Λάδωνα να ταξιδεύει τους μύθους του στους αιώνες. Ο πατέρας μου γεννήθηκε το 1934 μέσα στην φτώχια, ένοιωσε την πείνα του πολέμου, είδε τον πατέρα του να πηγαίνει στο πόλεμο να γυρίζει και έζησε το σπαραγμό του εμφυλίου. Ο πατέρας μου κοιμήθηκε πάνω σε σανίδες, σε οικοδομές, νηστικός, μες στον χειμώνα, έφυγε μόνος του να βρει την τύχη του από το χωριό στην πόλη, από την χώρα σε άλλες χώρες, γύρισε αγωνίστηκε και είναι καλά… Ζει και «βασιλεύει» αυτό που με κόπο και αίμα έχτισε μετά από 50 χρόνια… 50 χρόνια δουλειάς. Ο πατέρας μου ακόμα δουλεύει όχι γιατί τώρα πια δεν μπορεί να ζήσει (αν και έχουν δυσκολέψει τα πράγματα) αλλά γιατί μετά από 50 χρόνια δεν ξέρει να σταματήσει…

Δεν πάει καιρός από την στιγμή που είδα έναν γνωστό και παλιό φίλο του πατέρα μου, να σταματάει έξω από το σουπερ μάρκετ με το μοτοποδήλατο του. Δεν πάει καιρός από τότε που τον είδα να ξεσκεπάζει το καφάσι που είχε στερεώσει στο μηχανάκι και να ψάχνει μες τον κάδο των σκουπιδιών για οτιδήποτε θα του έδινε λίγα λεφτά, ή λίγο φαί ακόμα κι αν αυτό είχε λήξει μέρες πριν… Δεν πάει καιρός από τότε που διαπίστωσα ότι ήταν ένας από τους πολλούς, ένας από τους πολλούς που παρέλαυναν από αυτούς τους κάδους κατά την διάρκεια της μέρας. Ένας από τους πολλούς που άνοιγαν τον κάδο και κοιτούσαν μέσα, με δισταγμό, προσοχή και θέλοντας να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν προφανώς για να μην τους πάρει κανένα μάτι. Ένας από τους πολλούς… σαν να λέμε ένας από το σωρό… Ένα σωρό που για κάποιο λόγο έχει παραμεριστεί, έχει ξεχαστεί, έχει μείνει να αγωνίζεται ακόμα για την επιβίωση του όπως έκανε πριν από 50 χρόνια…

Παρατήρησα, ότι άνθρωποι που άνοιγαν τους κάδους, μάταια ανησυχούσαν μήπως τους δει κάποιος. Άνθρωποι με κάποιες λίγες τσάντες του σούπερ μάρκετ, έβγαιναν και τους προσπερνούσαν, τους προσπερνούσαν σαν να μην ήταν ποτέ εκεί. Παρατήρησα ότι κάποιοι από αυτούς που περνούσαν ήταν εκεί, στον ίδιο κάδο, μερικές μέρες πριν και άνοιγαν εκείνοι τον κάδο. Φαίνεται ότι τώρα θα ήταν από εκείνες τις καλές μέρες, που μπόρεσαν να φτάσουν μέχρι τον κάδο του σουπερ μαρκετ αλλά και να μπουν μέσα. Παρατήρησα και πολλούς άλλους με πολλές τσάντες να βγαίνουν από το σουπερ μαρκετ αλλά ούτε αυτοί να κοιτάζουν τους ανθρώπους του κάδου. Ήταν πια από καιρό, κάτι «φυσιολογικό»…

Ο Χριστός σταυρώνεται ξανά και ξανά… Σταυρώνεται κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή…

Καλή Ανάσταση.

5 Σχόλια »

Max Keiser…


Leave a comment »

Χρόνια …καλά!!!


Να πω την αλήθεια είχα γράψει κάτι αρκετα μεγάλο και δυσοίωνο, μιας και αυτα που γίνονται αυτες τις μέρες μαρτυρούν την κατάντια του μυαλού και της κοινωνίας μας, αλλά το σβησα…

Δε ξέρω γιατί, ίσως γιατί όταν όλα πάνε στραβα αρεσκόμαστε να αναλύουμε αυτά που θέλουμε παίρνοντας πάντα τα «στραβά και άσχημα» που συμβαίνουν είτε γύρω μας είτε γενικά στην «κενωνία τη ρουφιάνα»…

Ας είναι..

Απλά ,χρόνια πολλά και Καλή Ανάσταση, με ό,τι αυτή συμβολίζει για τον καθένα μας ξεχωριστά…

Α,,, και Χρόνια καλά… Θα μας χρειαστούν… 😉

6 Σχόλια »

25 Μαρτίου…


Άνθρωποι: αγαπάμε, πονάμε, γελάμε, αγαπιόμαστε, κοιτάμε, μαθαίνουμε, φοβόμαστε, κοιτάμε τον ήλιο να ανατέλλει, να δύει, την θάλασσα να φουσκώνει, ερωτευόμαστε, προδίδουμε, προδιδόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, αγαπάμε… ζούμε… πιο πολλά μας ενώνουν, από όσα μας χωρίζουν…

Ελευθερία ή θάνατος, χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει ζωή, ελευθερία ή θάνατος, χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει επιλογή, ελευθερία ή θάνατος, ζωή ή θάνατος… δες όσα μας ενώνουν, όχι όσα μας χωρίζουν…

Leave a comment »

Ημέρα γης… (thanks, but NO thanks)


Ένα χρόνο πριν ο Lykos έγραφε πολύ σωστά… μα πολύ σωστά…. 😉

Ένα χρόνο μετά, αλλαξε κάτι???      μα κάτι???

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

Comments (1) »

Ο Γιώργος Πάει για δανεικά…


Comments (1) »

Τιτανικός…


Έτσι βουλιάζει η χώρα, η πολιτεία, η κοινωνία, οι ζωές μας… Μοιάζουμε σαν ένας Τιτανικός και έχουμε ήδη στο παγόβουνο προσκρούσει…

Κι αν αγαπιόμαστε πολύ… μπορεί και να αθωωθούμε…

Leave a comment »

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

Methexis Erratum

Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ

Απρρρρρρ...........

Greek Companies Online BLOG

Welcome to the B2B portal of Greek business and travel. www.greekcompaniesonline.com

Χωροβάτης

Για να μετράω την απόστασή μου απ' την γη, τον ουρανό και τους ανθρώπους.

juicykoutsour

This WordPress.com site is the bee's knees

anatolikoblog

ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΔΥΣΗ

FOULIANNA - SOS #1

οφ φις σιαλ - twin blog #1

Svennegreken-2

Τα πάντα ρει, δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης! (Όποιος δε γουστάρει... Ξυδάκι!).