Archive for Μαΐου, 2009

Κατά λάθος… PsychoBate…


Σήμερα κοιτάζοντας για το deBate ή payBate ή πέοιBate έπεσα πάνω του στο youtube… και μου θύμισε… πόσα μου θύμισε.

Και μου θύμισε ότι τα χρόνια πέρασαν… μου θύμισε ότι ο χρόνος τοποθετεί τα πράγματα σε βάθρα ή τα καταβαραθρώνει… Και μου θύμισε αυτό που ήμουν, αυτό που είμαι, αυτό που μερικές φορές ξεχνάω…

Psycho Killer των Talking Heads σε διασκευή από το ελληνικό συγκρότημα… Psycho. Ποιοι είναι αυτοί; Κάποιοι λίγοι τους θυμούνται… έστω και κατά λάθος… και εκεί που ήθελα να γράψω κάτι πολιτικό για το  Debate είπα να γράψω για αυτό το κομμάτι και για αυτή την εκτέλεση… άλλωστε το θεωρώ πολύ πολιτικό. 

Και τaiριάζει και με την μέρα…

Comments (1) »

Codex Alimentarius…Το απόλυτο μέσο αποπληθυσμού?


Αντιγράφω και πάλι. Αυτή την φορά όχι για να περάσω, αλλά για να ξεπεράσω; Για να σωθώ; Για να φωνάξω; χμμμ….

Codex Alimentarius:

Το απόλυτο διατροφικό μέσο μαζικής εξόντωσης ; Η σύγχρονη παγκόσμια κοινωνική μαγεία (μαγγανεία);

Codex Alimentarius: Το απόλυτο μέσο αποπληθυσμού !

Εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να υποφέρουν από εκφυλιστικές παθήσεις, λόγω κακής διατροφής και περιορισμένης λήψης σημαντικών διατροφικών στοιχείων, εάν επιτραπεί στους ισχυρούς παγκόσμιους οργανισμούς να «ομογενοποιήσουν» τον κόσμο μέσω του νέου Κώδικα Διατροφής…

Επιμέλεια – απομαγνητοφωνηση: ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ

Πολύ λίγοι είναι προς το παρόν εκείνοι που έχουν ακούσει για την ύπαρξη του Διατροφικού Κώδικα (Codex Alimentarius), ενώ και οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την εφιαλτική πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από την πανίσχυρη αυτή εμπορική επιτροπή.

Σύμφωνα με την ανα κοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του Κώδικα (http://www.codexalimentarius.net/web/index_en.jsp), αποστολή του είναι να «προστατεύσει την υγεία των καταναλωτών και να διασφαλίσει την τήρηση των κανονισμών του διεθνούς εμπορίου, προωθώντας παράλληλα τον συντονισμό όλων των κανονισμών που αφορούν στην παραγωγή τροφής και λαμβάνονται από διεθνείς κυβερνητι κούς και μη κυβερνητικούς οργανισμούς».

Η λειτουργία του Δια τροφικού Κώδικα στηρίζεται σε μία σύμπραξη ανάμεσα στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization – FAO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό (World Health Organization – WHO).

Η ιστορία του Κώδικα αρχίζει το 1893, όταν οι επικεφαλής της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας αποφάσισαν ότι ήταν απαραί τητο να δημιουργηθεί ένα σύνολο συγκεκριμένων οδηγιών, βάσει των οποίων τα δικαστήρια θα έκριναν τις υποθέσεις που σχετίζο νταν με ζητήματα διατροφής και τροφίμων. Το όνομα που δόθηκε στις οδηγίες αυτές ήταν «Codex Alimentarius» και εφαρμόστηκε με επιτυχία έως την πτώση της αυτοκρατορίας το 1918.

Ωστόσο, εμπνευστής του διατροφικού κώδικα στη σύγχρονη -οργουελική- εκδοχή του (σύμφωνα με την εκπρόσωπο του Natural Solutions Foundation, ιατρό Sp. Rima E. Lainbow., από ομι λία της στον αμερικανικό Εθνικό Οργανισμό Διατροφής – Codex and Nutricide, 2005–που θα δείτε στο αγγλόφωνο βίντεο που ακολουθεί στο τέλος)

ΕΙΝΑΙ η εταιρία του DER MEER, ή IG FARBEN που παρασκεύαζε από το θανατηφόρο μείγ μα αερίων που χρησιμοποιούνταν στους περίφημους θαλάμους αερίων, μέχρι τον χάλυβα και τα πυρομαχικά των Ναζί…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

11 Σχόλια »

Μικρή αγγελία… ζητείται διακυβέρνηση…


Αντιγράφω και περνάω τις εξετάσεις… Indi 

ΑΑΑ, Αβάδιστα, Ααβόρα. Πρωθυπουργός εξωτικής χώρας και Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ζητούν δρόμους, γιαπιά, τρύπες, νοσοκομεία και λοιπά, περαιωμένα ή όχι, προς εγκαινίαση έργα. Το μέγεθος του έργου ΔΕΝ μετράει. Τα πάντα είναι θέμα τεχνικής. (παλαιότερος εγκαινιασμός δεν αποτελεί εμπόδιο).

Keep Walking…

3 Σχόλια »

Περί προτύπων λόγος…


Με αφορμή τους μεγάλους Έλληνες μπήκα σε μια διαδικασία για το ποιος θα μπορούσε να είναι το πρότυπο Έλληνα για όλους τους Έλληνες. Αναρωτήθηκα ποιον θα μπορούσα να επιλέξω από το πέρασμα των αιώνων για να πω πως αυτός είναι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πρότυπο σε κάθε στιγμή της ζωής των ανθρώπων που ζουν σε αυτή την χωρά. Σίγουρα θα μπορούσα να επιλέξω πάρα πολλούς και σίγουρα θα μπορούσαν να είναι πολλοί σε αυτή την λίστα, παρόλα αυτά δύο ονόματα μου ήρθαν αυθόρμητα στο μυαλό.

Ο ένας ήταν ο Σωκράτης. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι έδωσε την ζωή του για αυτά που πίστευε, το γεγονός ότι προσπάθησε να δείξει έναν δρόμο για την αυτογνωσία του ανθρώπου, το ότι έμεινε αξιοπρεπής μέχρι το τέλος, αλύγιστος στην ιδέα του θανάτου, θα μπορούσε να είναι ένα τεράστιο πρότυπο για τον σημερινό άνθρωπο.

Παρόλα αυτά όμως αυτός που θα σταθώ περισσότερο είναι και ο πρώτος που ήρθε στο μυαλό μου. Πρότυπο θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε άνθρωπος που πέρασε από αυτή την γη αλλά και που μπορεί να μην πέρασε από αυτή την γη. Ανεξάρτητα με το εάν έχει υπάρξει ή όχι, εάν ήταν υπαρκτό πρόσωπο ή όχι, πρότυπο μπορεί να υπάρξει ακόμα και εάν το φυσικό πρόσωπο ποτέ δεν υπήρξε. Νομίζω ότι το πρόσωπο αυτό που θα διάλεγα σαν πρότυπο για τον άνθρωπο, τον Έλληνα ή μη, είναι ο Οδυσσέας.

Ο Οδυσσέας με μια πρώτη σκέψη μπορώ να πω ότι συγκεντρώνει όλα αυτά τα αξιοθαύμαστα προσόντα αλλά και την ζωή ώστε να είναι πρότυπο για κάθε άνθρωπο. Ένας βασιλιάς που είχε την εξυπνάδα να κερδίσει τον πόλεμο της Τροίας. Ένας πολυμήχανος άνθρωπος που βρίσκει λύσεις στα προβλήματα, μένει πιστός στο καθήκον αλλά και όταν δέχεται το χτύπημα της μοίρας δεν τα βάζει κάτω, συνεχίζει να πολεμάει με κάθε τρόπο, με το σώμα και το μυαλό να ακολουθεί τον δρόμο του, τον στόχο του, την εύρεση της Ιθάκης. Στέκεται όρθιος στις αντιξοότητες ακόμα και όταν ένας θεός θέλει να τον εξαφανίσει, ακόμα και όταν έρχεται αντιμέτωπος με κύματα, με θύελλες, βρίσκει την δύναμη να συνεχίσει και να κερδίσει. Το γεγονός ότι δεν πέθανε, είναι απλά τύχη ή μοίρα όπως θέλετε πείτε το. Το γεγονός είναι ότι δεν γνωρίζει το μέλλον του, συνεχίζει να ακολουθεί τον δρόμου του και σηκώνει το ανάστημα του ακόμα και στον θεό όχι από αλαζονεία αλλά αρνούμενος να πεθάνει, αρνούμενος να το βάλει κάτω.

Δέκα χρόνια προσπαθούσε ο Οδυσσέας να γυρίσει πίσω στην Ιθάκη και παρόλο που στο δρόμο του βρέθηκαν Σειρήνες που τον καλούσαν, παρόλο που θα μπορούσε να μείνει στο νησί της Κίρκης εκείνος συνέχισε να προσπαθεί. Και όταν τελικά τα κατάφερε και σε μεγάλη ηλικία πλέον έφτασε στον προορισμό του, βρέθηκε αντιμέτωπος με τους μνηστήρες που είχαν σφετεριστεί την περιουσία του, το σπίτι του και προσπαθούσαν να του αρπάξουν την γυναίκα. Και για άλλη μια φορά το μυαλό του τον οδήγησε στην σωστή απόφαση. Μην μπορώντας να αντιμετωπίσει τόσους περισσότερους προτίμησε ακόμα και μετά από 10 χρόνια και μετά από τόσες κακουχίες να μην φανερωθεί, αλλά να σκεφτεί και να βρει την πιο σωστή την λύση.

Και τα έβαλε ο Οδυσσέας με όλους τους μνηστήρες και τους έσφαξε.

Και μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί αυτό είναι το πρότυπο που θες; Κάποιος που σκοτώνει; Και θα του απαντήσω όχι. Κάποιος που αγωνίζεται. Κάποιος που δεν σκύβει το κεφάλι. Κάποιος που με αξιοπρέπεια δέχεται τα χτυπήματα της μοίρας αλλά ούτε τα παρατάει, ούτε κλαίγεται. Κάποιος που χρησιμοποιεί την δύναμη του μυαλού του. Κάποιος που έχει στο μυαλό του την Ιθάκη και αγωνίζεται με πάθος να φτάσει σε αυτή. Και μπορεί να είναι μακρύς ο δρόμος προς αυτή, αλλά δεν τα παρατάει ακόμα και εάν αυτό του στοιχήσει την ζωή του…

 

 

4 Σχόλια »

Η μοναξιά του σχοινοβάτη…


Θα περιμένω άλλες μέρες

και θα περιπλανιέμαι στων σκέψεων σας τις σφαίρες  

κρατώντας για πάντα έναν αγαπημένο σκοτεινό σκοπό

που θα σιγοτραγουδάω λέγοντας σας, όσα έχω να σας πω…

Comments (1) »

Οι Μεγάλοι Έλληνες και η ύβρης.


Γιατί μόνο ύβρης θα μπορούσε να ήταν αυτή την ψηφοφορία. Και όπως είπαν αυτή η ψηφοφορία δεν δείχνει ποιοι είναι αυτοί οι Έλληνες, αλλά ποιοι είναι οι σημερινοί Έλληνες… Και καταλαβαίνουμε γιατί τελικά αυτή η χώρα δεν έχει καμία ελπίδα. Εκτός ότι μπήκαν χιλιάδες κόσμου σε μια διαδικασία ψηφοφορίας για το ποιος είναι ο καλύτερος έβγαλαν τον Καραμανλή τέταρτο σε ψήφους… πάνω από Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Περικλή, Αρχιμήδη, Ιπποκράτη κ.α. με τους δύο τελευταίους να μην είναι καν στην εικοσάδα…

Έβγαλαν τέταρτο τον Καραμανλή που όπως είπε και ένας φίλος bloger πάντα την έκανε μόλις έβρισκε τα σκούρα και έχανε την εξουσία, την έκανε με το όνομα του ή με δανεικό, με βαλίτσες ή χωρίς… Και τον έβγαλαν πάνω από τον Μέγα Σωκράτη, τον πολυαγαπημένο μου Σωκράτη που πάνω από όλους, πάνω απο την ζωή του, έβαλε τις αρχές και τα πιστεύω του…

Δεν έχει ελπίδα αυτός ο λαός… κάτι τύποι σαν αυτούς που ψήφισαν είναι αυτοί που σχεδόν πριν 2500 ψήφιζαν και καταδίκαζαν τον Σωκράτη… 

2 Σχόλια »

Michael Jackson…


Κάποτε ήταν ένας νέος… μαύρος και ωραίος…

Μα κάπου στο πέρασμα του χρόνου βάλθηκε να αποδείξει ότι ο Αϊνστάιν είχε απόλυτο δίκιο όταν έλεγε…

«Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο…»

Κάποτε ήταν ένας νέος… ο οποίος έγινε πολύ πλούσιος… έγινε διάσημος… έγινε αλαζόνας… νόμιζε πως ήταν ο θεός… και σκέφτηκε να γίνει άσπρος…

Αλλά τώρα αγωνίζεται να σωθεί από τον καρκίνο του δέρματος… Κρίμα;

Υπάρχουν χιλιάδες παιδιά, νέοι που πεθαίνουν σε δεκάδες μέρη του κόσμου, χωρίς να έχουν ποτέ την ευκαιρία να ζήσουν, όχι να αλλάξουν χρώμα… Μα είναι και αυτό λυπηρό… τόσο λυπηρό όταν διαπιστώνεις ότι δεν είμαστε μερικές φορές ικανοί να δούμε τι θα κάνουμε την ζωή μας και όσα από τύχη μας δόθηκαν. Μια υγιή ζωή και ένα χρώμα…

Υπάρχει ένα κομμάτι του που μου αρέσει… Λέγεται Beat It… αυτός δεν κατάφερε να νικήσει την βλακεία του… 

 

2 Σχόλια »

All you need is love

love love love

Shush your Mouth's Blog

This is my truth, now show me yours

Stefanos Skarmintzos

Ψήγματα Ιστοριας Bits of History

jgalanis

Just another WordPress.com site

HELLYWOOD

by MiltosTr

White Shadows

Antithesis

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Oxtapus *blueAction

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ,ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ

Sotiris Lochaitis's Blog

κρίνω μόνο αυτούς που μου δίνουν το δικαίωμα